Μας αρρωσταίνει ο φόβος της ανεργίας

Oι άνθρωποι που ανησυχούν διαρκώς ότι θα χάσουν τη δουλειά τους αντιμετωπίζουν περισσότερα προβλήματα υγείας και έχουν εντονότερα συμπτώματα κατάθλιψης από ό,τι όσοι απολύονται! Αυτό είναι το απρόσμενο εύρημα νέας μελέτης, στην οποία συμμετείχαν 1.700 εργαζόμενοι.

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν πήραν δύο συνεντεύξεις από τους εθελοντές, με διαφορά τεσσάρων ετών μεταξύ των συνεντεύξεων.

Όσοι είπαν και στις δύο συνεντεύξεις ότι φοβούνται πως θα χάσουν τη δουλειά τους είχαν περισσότερα προβλήματα υγείας και περισσότερα συμπτώματα κατάθλιψης, από ό,τι όσοι είχαν χάσει τη δουλειά τους κάποια στιγμή μετά την πρώτη συνέντευξη, αλλά είχαν βρει άλλη μέχρι τη δεύτερη. Στην ανάλυση δεν συμπεριελήφθησαν όσοι δεν κατόρθωσαν να βρουν άλλη δουλειά. Συνολικά, 18% των εθελοντών είπε ότι φοβάται κάποια στιγμή για τη δουλειά του και 3% δηλώνει πως ανησυχεί επί χρόνια.

«Οι αρνητικές συνέπειες της επίμονης ανασφάλειας φάνηκε να είναι πιο σημαντικές από αυτές της ίδιας της ανεργίας», είπε η επικεφαλής ερευνήτρια Σάρα Μπέργκαρντ.

«Όπως φαίνεται, πολλοί εργαζόμενοι αισθάνονται διαρκώς σαν να έχουν μια δαμόκλειο σπάθη πάνω από το κεφάλι τους δίχως να μπορούν να ελέγξουν την ανασφάλειά τους, με συνέπεια να υπονομεύουν την ψυχοσωματική υγεία τους».

Οι ερευνητές έσπευσαν να επισημάνουν ότι τα ευρήματά τους σε καμία περίπτωση δεν σημαίνουν πως το στρες της ανεργίας είναι ασήμαντο. Ωστόσο, δεν είναι άμοιρο συνεπειών ούτε το να ζει κανείς μονίμως υπό καθεστώς ανασφάλειας.

Συμβουλές

Όπως γράφουν οι επιστήμονες στην επιθεώρηση «Κοινωνική Επιστήμη και Ιατρική», παρότι πολλές μελέτες έχουν διερευνήσει τις συνέπειες του στρες της ανεργίας, ελάχιστες έχουν επικεντρωθεί στην παρατεταμένη επαγγελματική ανασφάλεια- θέμα το οποίο ολοένα περισσότεροι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν σήμερα με την οικονομική κρίση.

Τι πρέπει να κάνουν όσοι ανησυχούν ότι θα χάσουν τη δουλειά τους; Να προασπίσουν την υγεία τους με άλλους τρόπους, συνιστά η δρ Μπέργκαρντ. Να προσπαθήσουν δηλαδή να ακολουθήσουν όσο το δυνατόν πιο υγιεινό τρόπο ζωής (να τρώνε υγιεινά, να περπατάνε λίγο κάθε μέρα, να μην καπνίζουν, να μην πίνουν πολύ, να κάνουν συστηματικά τσεκ-άπ), να χρησιμοποιούν τεχνικές χαλάρωσης, να κάνουν καλύτερη διαχείριση των χρημάτων τους, να θέσουν τα χρέη τους υπό έλεγχο και να διερευνήσουν τη δυνατότητα μιας άλλης δουλειάς, αν δεν αντέχουν άλλο.

«Μέρος του προβλήματος είναι το αίσθημα ότι είναι ανίσχυροι και δεν μπορούν να αποφύγουν τη μοίρα τους», προσέθεσε η δρ Μπέργκαρντ. «Λαμβάνοντας κάποια μέτρα, στον βαθμό που είναι εφικτό, θα αισθανθούν ότι ασκούν έστω κάποιον έλεγχο σε μια δύσκολη γι΄ αυτούς κατάσταση- και αυτό θα ωφελήσει την ψυχοσωματική υγεία τους».

Πηγή:tanea.gr

Read more »

Η παραπλανητική αίσθηση του χρόνου

Η παραπλανητική αίσθηση του χρόνου
Η ιδέα ενός ενιαίου και μοναδικού «βέλους του χρόνου» που υποτίθεται ότι μετρά αδυσώπητα τις ζωές μας ίσως, εν τέλει, αποδειχτεί μια αυταπάτη. Γιατί όταν πλήττουμε έχουμε την αίσθηση ότι ο χρόνος δεν περνά, ενώ όταν κάνουμε κάτι ενδιαφέρον ή όταν διασκεδάζουμε ο χρόνος κυλά χωρίς να το καταλαβαίνουμε; Και γιατί τα άτομα που υποφέρουν από νευροψυχολογικές παθήσεις (κατάθλιψη ή νόσο Πάρκινσον) έχουν μια εμφανώς διαφορετική αντίληψη του χρόνου; Πρόσφατα, χάρη σε κάποιες πρωτοποριακές έρευνες, η επιστήμη άρχισε να κατανοεί τις υποσυνείδητες ψυχολογικές διεργασίες και τους αδιαφανείς εγκεφαλικούς μηχανισμούς που μπορούν να επιβραδύνουν ή να επιταχύνουν το βέλος του χρόνου της ζωής μας.
Ορισμένοι ειδικοί τοποθετούν το εγκεφαλικό μας ρολόι κάπου μεταξύ της παρεγκεφαλίδας και των βασικών γαγγλίων. Αλλοι θεωρούν ότι εντοπίζεται σε ειδικά νευρωνικά κυκλώματα κατανεμημένα στο σύνολο του εγκεφάλου Κάθε πράξη ή σκέψη μας ορίζεται από τον χρόνο: έχει αρχή και τέλος, και συντελείται συνήθως με έναν προσωπικό ρυθμό. Αυτή η ιδιαίτερη ρυθμικότητα εκδηλώνεται στον αργό ή γρήγορο τρόπο που μιλάμε και γράφουμε, στον χαρακτηριστικό τρόπο που χτυπάμε ένα κείμενο στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή ή στον προσωπικό ρυθμό που εκφέρουμε τις λέξεις. Είναι γνωστό επίσης ότι κάποιοι σπουδαίοι καλλιτέχνες (π.χ. μουσικοί ή χορευτές) διαθέτουν και εκφράζουν εκπληκτικές «ρυθμικές» ικανότητες.
Ενα πολύ απλό τεστ για να διαπιστώσουμε πώς ο εγκέφαλος καταμετρά τους χρόνους των πράξεών μας είναι να ζητήσουμε από κάποια άτομα να ακολουθήσουν, χτυπώντας στο τραπέζι π.χ. το μεσαίο δάχτυλό τους, ένα γρήγορο ρυθμό (τρία χτυπήματα ανά δευτερόλεπτο) ή έναν αργό ρυθμό (ένα χτύπημα ανά δευτερόλεπτο). Τα χτυπήματα κάθε ατόμου μπορεί να είναι είτε λίγο πιο γρήγορα είτε λίγο πιο αργά. Ομως, και στις δύο περιπτώσεις το σφάλμα θα είναι παρόμοιο (τα χτυπήματα θα είναι είτε πιο γρήγορα είτε πιο αργά)· λες και ο εγκέφαλος των ατόμων διαθέτει ένα και μόνο εσωτερικό ρολόι που μετρά τον χρόνο είτε υπερβολικά γρήγορα είτε υπερβολικά αργά!
Αν επομένως υπάρχει μέσα μας ένας «μετρονόμος» που προσδίδει σε κάθε μας ενέργεια τον προσωπικό μας ρυθμό, ένα είδος υποκειμενικού χρονικού «στίγματος», τότε η χρονική κλίμακα με την οποία μετράμε την κάθε μας πράξη δεν μπορεί να θεωρείται αντικειμενική αλλά μόνο υποκειμενική, εφόσον μεταβάλλεται από άτομο σε άτομο. Τότε όμως, πώς συνδέεται η υποκειμενική μας αίσθηση του χρόνου με τον ιστορικό χρόνο μέσα στον όποιο ζούμε και ποια σχέση μπορεί να έχει με τον μαθηματικοποιημένο χρόνο της φυσικής ή με τον άχρονο χρόνο της μεταφυσικής;

Η εγκεφαλική κλεψύδρα
Από καιρό οι ερευνητές αναρωτιούνται ποιοι μπορεί να είναι οι νευροψυχολογικοί μηχανισμοί που επιτρέπουν στους περισσότερους ανθρώπους και ειδικότερα σε διάσημους πιανίστες ή χορευτές να βρίσκουν πάντα τον «σωστό» ρυθμό.
Τα επικρατέστερα σήμερα γνωστικά μοντέλα για την αντίληψη του χρόνου λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τις καθημερινές εμπειρίες και ανάγκες των ατόμων καθώς και την επιρροή των συναισθηματικών τους καταστάσεων. Τα περισσότερα όμως από αυτά τα εξηγητικά μοντέλα επικαλούνται την ύπαρξη ενός κεντρικού εγκεφαλικού μηχανισμού για την καταμέτρηση του χρόνου, ένα είδος εγκεφαλικής κλεψύδρας που συσσωρεύει και «καταμετρά» χρονικές στιγμές.
Αυτός ο νευρολογικός «συσσωρευτής δευτερολέπτων», όπως τον αποκαλεί ο Marc Wittmann, επιφανής ερευνητής στην Ψυχιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, παρομοιάζεται με ένα νευρωνικό εκκρεμές που η κάθε του αιώρηση αντιστοιχεί με το τικ-τακ ενός μηχανικού ρολογιού. Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για ένα ή περισσότερα νευρωνικά κυκλώματα που αποστολή τους είναι να καταγράφουν νευρικές ώσεις, και ο συνολικός αριθμός των καταγεγραμμένων νευρικών ώσεων αντιστοιχεί στη χρονική διάρκεια στην οποία έλαβε χώρα μια πράξη.

Από τις έρευνες αυτού του μηχανισμού προκύπτουν διάφορα εξαιρετικά ενδιαφέροντα συμπεράσματα. «Σύμφωνα με το καθιερωμένο γνωστικό μοντέλο, όσο περισσότερη προσοχή δίνουμε στον χρόνο, τόσο αυξάνεται η υποκειμενική αίσθηση της διάρκειάς του», υποστηρίζει ο Wittmann. Αυτό συμβαίνει επειδή τα «τικ-τακ» συσσωρεύονται μονάχα όταν εστιάζουμε την προσοχή μας στον χρόνο. Το ίδιο συμβαίνει επίσης όταν βρισκόμαστε σε κατάσταση επιφυλακής: επειδή εστιάζουμε την προσοχή μας στα πάντα, η συχνότητα των νευρικών ώσεων αυξάνει, συνεπώς αυξάνει και η συχνότητα των ώσεων που καταγράφονται από την εγκεφαλική κλεψύδρα.
Αρχίζουμε λοιπόν να καταλαβαίνουμε γιατί και πώς η ψυχολογική μας διάθεση μπορεί να επηρεάζει την υποκειμενική μας αντίληψη του χρόνου: αυξάνοντας ή, εναλλακτικά, μειώνοντας τους νευρωνικούς «χρονοδείκτες», δηλαδή σαν να λέμε τους κόκκους άμμου στην εγκεφαλική κλεψύδρα! «Κοντολογίς, ο υποκειμενικός χρόνος αντανακλά τη γνωστική και την ψυχολογική κατάσταση ενός ατόμου», όπως τονίζει ο Wittmann. Ισως γι’ αυτό όταν βαριόμαστε ή όταν βιώνουμε κάτι παθητικά έχουμε την αίσθηση ότι ο χρόνος δεν περνά: η προσοχή μας παγιδεύεται σε ένα αέναα επεκτεινόμενο παρόν.

Οπως συμβαίνει συχνά στην επιστήμη, η μελέτη ενός μη φυσιολογικού φαινομένου ή μιας ανώμαλης συμπεριφοράς οδηγεί στην καλύτερη κατανόηση των φυσιολογικών λειτουργιών. Ετσι, οι διαταραχές στην αντίληψη του χρόνου που διαπιστώνονται συστηματικά σε άτομα που υποφέρουν από κάποια νευροψυχολογική ασθένεια (υπερκινητικότητα, αδυναμία εστίασης της προσοχής, εξάρτηση από ναρκωτικά, κατάθλιψη, νόσο Πάρκινσον) αποτέλεσαν την αφετηρία για την κατανόηση των εγκεφαλικών μηχανισμών που εμπλέκονται άμεσα στην αντίληψη του χρόνου.
Για παράδειγμα, από τη μελέτη ασθενών που έπασχαν από τη νόσο Πάρκινσον, μια νευροεκφυλιστική ασθένεια που πλήττει άτομα μέσης ηλικίας (55-60 ετών), οι ειδικοί έμαθαν πολλά για τους εγκεφαλικούς μηχανισμούς της αίσθησης του χρόνου. Η ασθένεια αυτή πλήττει τους νευρώνες του ραβδωτού σώματος και των βασικών γαγγλίων του εγκεφάλου. Οι νευρώνες αυτοί χρησιμοποιούν ως νευροδιαβιβαστή, δηλαδή ως χημικό αγγελιαφόρο των νευρωνικών πληροφοριών, την ντοπαμίνη. Οι κινητικές δυσλειτουργίες και ανεπάρκειες των ασθενών εξαρτώνται από την καταστροφή αυτού του ντοπαμινεργικού συστήματος επικοινωνίας των νευρώνων.

Ωστόσο, η νόσος Πάρκινσον δεν πλήττει μόνο τις κινητικές ικανότητες των ασθενών αλλά και τις νοητικές: έχουν σοβαρά προβλήματα μνήμης και αίσθησης του χρόνου, γεγονός που, μέχρι πρόσφατα, είχε υποβαθμιστεί από τους κλινικούς γιατρούς. Το ότι όμως οι ασθενείς που υποφέρουν από Πάρκινσον εκδηλώνουν μια σαφή αλλοίωση της αίσθησης του χρόνου οδήγησε κάποιους πρωτοπόρους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι τα μόρια της ντοπαμίνης και γενικότερα το ντοπαμινεργικό σύστημα παίζει αποφασιστικό ρόλο στην αντίληψη του χρόνου!
Πού όμως βρίσκεται το εσωτερικό εγκεφαλικό μας ρολόι;

Ποιο ή ποια είναι τα εγκεφαλικά υποστρώματα της αίσθησης του χρόνου; Σε αυτό το αποφασιστικό ερώτημα οι απόψεις των ειδικών ακόμη διίστανται. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η εγκεφαλική κλεψύδρα βρίσκεται κάπου μεταξύ της παρεγκεφαλίδας και των βασικών γαγγλίων. Αλλοι θεωρούν ότι τέτοιες «κλεψύδρες» υπάρχουν σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου μας, σε ειδικά νευρωνικά κυκλώματα κατανεμημένα στο σύνολο του εγκεφάλου. *
Του ΣΠΥΡΟΥ ΜΑΝΟΥΣΕΛΗ
Τι σχέση μπορεί να έχει η εύπλαστη υποκειμενική εμπειρία του χρόνου που βιώνουμε καθημερινά με τον «απανθρωποποιημένο», δηλαδή τον μαθηματικοποιημένο χρόνο της επιστήμης;
Αρκεί να ανατρέξει κανείς στην ιστορία των ανθρώπινων ιδεών σχετικά με τον χρόνο για να διαπιστώσει τη μετάβαση από τον κυκλικό χρόνο των αρχαίων Ελλήνων στον τελεολογικό και γραμμικό χρόνο των Εβραίων-Χριστιανών, και από αυτόν στον μαθηματικοποιημένο άχρονο χρόνο της κλασικής φυσικής. Είτε ως ποτάμι που ρέει ατέρμονα, όπως ήθελε να τον βλέπει ο Ηράκλειτος, είτε ως ακίνητος σκοτεινός ωκεανός μέσα στον οποίο φαίνεται να ταξιδεύει το Σύμπαν, όπως ακράδαντα πίστευε ο Πλάτωνας, ο «χρόνος» υπήρξε ανέκαθεν η πιο σκοτεινή, ασαφής και αινιγματική κατηγορία της ανθρώπινης σκέψης.
Ο κλασικός αιωνόβιος Χρόνος
Η σύλληψη της έννοιας του «χρόνου» αποτελούσε ένα από τα μεγαλύτερα φυσικά και μεταφυσικά προβλήματα της αρχαιοελληνικής σκέψης. Απ’ ό,τι φαίνεται, στην κοσμογονία των Ορφικών υπάρχει ήδη κάποια μυθολογική ταύτιση του Χρόνου με τον Κρόνο (Θεό-πλανήτη), του οποίου η κυκλική περιφορά καθορίζει τη γένεση, τον θάνατο και την αναγέννηση των πάντων.
Κατόπιν, οι Πυθαγόρειοι, πιθανά επηρεασμένοι από τους Ορφικούς, θα περιγράψουν τον χρόνο ως «σφαίρα που περικλείει τα πάντα», τον τοποθετούν δηλαδή στην εξώτερη σφαίρα του ουράνιου θόλου ως σκοτεινό ενορχηστρωτή της κοσμικής αρμονίας των σφαιρών.
Με τον Παρμενίδη αρχίζει η διαφοροποίηση του είναι από το γίγνεσθαι. Ο,τι πραγματικά υπάρχει, το ον σύμφωνα με τον Παρμενίδη, είναι αιώνιο: χωρίς αρχή και τέλος (αγέννητο και άφθαρτο). Μια εντυπωσιακή ιδέα που θα γονιμοποιήσει όλες τις μετέπειτα ιδεαλιστικές αντιλήψεις στην επιστήμη (αστρονομία, μαθηματικά) αλλά και στη φιλοσοφία της αρχαιότητας.
Ωστόσο, το κείμενο όπου το πρόβλημα του χρόνου, δηλαδή της σχέσης τού είναι με το γίγνεσθαι, τίθεται σε όλο του το φιλοσοφικό μεγαλείο είναι ο «Τίμαιος» του Πλάτωνος. Σε αυτό το ύστερο έργο του, ο Πλάτων περιγράφει τον χρόνο ως «κινητή εικόνα της αιωνιότητας». Με αυτή την υποβλητική μεταφορά ο Πλάτων επιχειρεί να αναβαθμίσει, δηλαδή να εκκοσμικεύσει την κυρίαρχη αντίληψη της εποχής περί κυκλικού χρόνου. Και το εντυπωσιακό είναι ότι το πετυχαίνει μαθηματικοποιώντας την!
Το επόμενο βήμα θα το πραγματοποιήσει ο Αριστοτέλης ορίζοντας τον χρόνο ως «τον αριθμό της κίνησης σύμφωνα με το πριν και το μετά»: η ταύτιση του χρόνου με τη μέτρηση της κίνησης στον χώρο έχει ήδη συντελεστεί. Πολύ αργότερα, κατά τον 17ο αιώνα, από αυτή τη γεωμετρικοποίηση της κίνησης θα προκύψει η επαναστατική ιδέα του «απόλυτου χρόνου»!

Ο νεωτερικός άχρονος χρόνος
Ολοι οι πρωταγωνιστές της μεγάλης επιστημονικής επανάστασης (Καρτέσιος, Γαλιλαίος και Νεύτων) θα στηρίξουν το αντιαριστοτελικό οικοδόμημα της νέας φυσικής φιλοσοφίας πάνω σε αυτήν ακριβώς την αριστοτελική ιδέα του χρόνου ως μετρήσιμης ποσότητας της κίνησης στον χώρο. Πρόκειται, ωστόσο, για τη μαθηματικοποίηση μιας γραμμικής και όχι πλέον κυκλικής σύλληψης του χρόνου. Σπάζοντας όμως τον κύκλο του χρόνου αυτοί οι φυσικοί φιλόσοφοι δημιούργησαν μια βαθιά τομή στην ανθρώπινη εμπειρία του χρόνου. Εκτοτε οι άνθρωποι είναι καταδικασμένοι να ζουν σε έναν γραμμικό συμμετρικό «φυσικό» χρόνο μολονότι οι ίδιοι εξακολουθούν να βιώνουν την υποκειμενική εμπειρία ενός ασύμμετρου «αφύσικου» χρόνου, όπου το πριν προηγείται πάντοτε του μετά.

Για την κλασική φυσική ο χρόνος δεν κυλάει προς μία κατεύθυνση, δεν παράγει τίποτα νέο. Οπως το έθεσε ο Νεύτων στην εισαγωγή του μεγάλου βιβλίου του «Philosophiae Naturalis Principia Mathematica»: «Ο απόλυτος, αληθινός και μαθηματικός χρόνος, αφ’ εαυτού και από την ίδια του τη φύση, ρέει ομοιόμορφα χωρίς να εξαρτάται από τίποτα το εξωτερικό…». Με άλλα λόγια, ο υποκειμενικός χρόνος που βιώνουν οι άνθρωποι, για τον Νεύτωνα αλλά και για ολόκληρη την κλασική επιστήμη, είναι μια ψευδαίσθηση που δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τον απόλυτο κοσμικό χώρο και χρόνο.

Ετσι όμως στον πυρήνα της νεωτερικής επιστήμης παρεισφρέει δόλια η πλατωνική εικόνα του χρόνου ως κινούμενου ειδώλου της αιωνιότητας.
Η ιδέα ενός απόλυτου χρόνου όχι μόνο άντεξε σθεναρά, αλλά και κυριάρχησε στην επιστημονική σκέψη για περισσότερο από τρεις αιώνες. Ωσπου στις αρχές του εικοστού αιώνα ένας νεαρός φυσικός ανέτρεψε το μεγαλοπρεπές οικοδόμημα της κλασικής φυσικής. Πράγματι, το 1905 η ειδική θεωρία της σχετικότητας του Αλμπερτ Αϊνστάιν ανέτρεψε τις νευτώνειες έννοιες του απόλυτου χώρου και χρόνου. Δεν κατάφερε όμως να αποκαταστήσει τον ενεργό και δημιουργικό ρόλο του χρόνου στη διαμόρφωση της θεμελιώδους δομής της ύλης (υποατομικά σωματίδια) αλλά και στην εξέλιξη του ορατού μας Σύμπαντος! Εξάλλου, όπως θα εκμυστηρευθεί ο ίδιος ο Αϊνστάιν σε ένα περίφημο γράμμα του: «Η διάκριση ανάμεσα σε παρελθόν και σε μέλλον αποτελεί μόνο μια ψευδαίσθηση, έστω κι αν πρόκειται για μια επίμονη ψευδαίσθηση».

Αν όμως ο χρόνος είναι απλώς μια παράμετρος στη φυσική περιγραφή του Σύμπαντος, αν αποτελεί απλώς μία διάσταση στο τετραδιάστατο συνεχές που ονομάζεται «χωρόχρονος», δηλαδή μια επιπλέον μαθηματική συντεταγμένη που αυξάνεται ή μειώνεται από το άπειρο παρελθόν στο άπειρο μέλλον, τότε γιατί το Σύμπαν δεν είναι στατικό αλλά συνεχώς εξελίσσεται; Γιατί ο χρόνος φαίνεται να είναι ασύμμετρος και χωρίζεται σε παρελθόν, παρόν και μέλλον; Τέλος, γιατί όλα τα πολύπλοκα φυσικάσυστήματα, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, περιέχουν καταγεγραμμένο στη δομή τους μόνο το παρελθόν αλλά όχι το μέλλον τους;
Η συνειδητοποίηση ότι το Σύμπαν δεν είναι στατικό αλλά εξελίσσεται διαρκώς δημιουργώντας νέες πιο σύνθετες δομές υποδεικνύει επίσης τη δημιουργική και απολύτως φυσική δράση του χρόνου πάνω στην οργάνωση του Σύμπαντος. Η μη αναστρεψιμότητα στη φύση αποτελεί όχι μόνο την εκδήλωση της δημιουργικής δράσης του χρόνου πάνω στα πολύπλοκα φυσικά συστήματα, αλλά και την ουσιαστική προϋπόθεση για την εμφάνιση όλων των εξελικτικών φαινομένων: από την κοσμολογική εξέλιξη μέχρι τη βιολογική εξέλιξη της ζωής και από τη νοητική εξέλιξη στο ζωικό βασίλειο μέχρι την ανθρώπινη ιστορία.
Του ΣΠΥΡΟΥ ΜΑΝΟΥΣΕΛΗ
Πηγη thesecretrealtruth via alttherapy.blogspot.com

Εσύ τι πιστεύεις? Πες την γνώμη σου αφήνοντας ένα σχόλιο και η φωνή σου θα ακουστεί:

Read more »

Ατελοφοβία: Τι είναι και πώς αντιμετωπίζεται

Πρόκειται για τη φοβία που πάσχουν όσοι πιστεύουν πως δεν είναι...


τέλειοι, πως έχουν φυσικές ατέλειες στην εμφάνισή τους και αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς σε ολόκληρο τον κόσμο... Είναι απόρροια της σύγχρονης κοινωνίας και πλήττει ειδικά τις γυναίκες, που φτάνουν στο σημείο να βλέπουν μια λειψή αντανάκλαση στο είδωλο του καθρέφτη τους. Η ατελοφοβία είναι μια σοβαρή παθολογική κατάσταση που μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην εργασία αλλά και στην προσωπική ζωή του ασθενή.



Τα άτομα που πάσχουν έχουν ανάγκη από ψυχιατρική βοήθεια και θα πρέπει να δέχονται θετικές κριτικές από τον περίγυρό τους σε ότι αφορά τα χαρίσματά τους. Τα συμπτώματα της ασθένειας είναι η συνεχής δυσαρέσκεια σε ότι έχει να κάνει με το άτομο που πάσχει καθώς επίσης δεν αισθάνονται ιδιαίτερα όμορφα, ενώ αισθάνονται ανεπαρκή στην κοινωνία, στους φίλους και γνωστούς. Οι γυναίκες απευθύνονται στον πλαστικό τους χειρούργο για να διορθώνουν τα "λάθη" που πιστεύουν πως έχει το σώμα τους και εκεί θα πρέπει ο χειρούργος να δώσει τις κατάλληλες συμβουλές και να αποτρέψει την επέμβαση.

Read more »

Αισιοδοξία και ευτυχία χαρίζουν χρόνια στη ζωή

Οι άνθρωποι που είναι ευτυχισμένοι και αισιόδοξοι για τη ζωή ζουν περισσότερο, αναφέρουν αμερικανοί επιστήμονες οι οποίοι επανεξέτασαν τα στοιχεία 160 προγενέστερων μελετών.

Η συσχέτιση μεταξύ θετικής στάσης και ευτυχίας με την μακροζωία που κατέδειξαν τα στοιχεία είναι πιο ισχυρή απ’ ό,τι η συσχέτιση της παχυσαρκίας με την μείωση του προσδόκιμου ζωής εξαιτίας των σοβαρών προβλημάτων υγείας που την συνοδεύουν.

Επιπλέον, η νέα μελέτη αποδεικνύει ότι όντως όσοι βλέπουν το ποτήρι της ζωής μισογεμάτο και όχι μισοάδειο, ωφελούν σημαντικά την υγεία τους.

Οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόι που πραγματοποίησαν τη μελέτη αναφέρουν ότι το όφελος της αισιοδοξίας και της ευτυχίας στην υγεία πηγάζει από την μείωση των ορμονών του στρες στον οργανισμό και την ενίσχυση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος.

Ένα άλλο όφελος είναι η ταχύτερη ανάρρωση από την σωματική καταπόνηση, γράφουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Εφηρμοσμένη Ψυχολογία: Υγεία & Ευεξία» (APHW).

Η μελέτη έδειξε επίσης ότι άγχος, κατάθλιψη και απαισιοδοξία σχετίζονται με υψηλότερα ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας. Αυξημένο κίνδυνο, πάντως, διατρέχουν και όσοι νιώθουν έντονο θυμό ή ζουν σε ιδιαίτερα στρεσογόνο περιβάλλον.

«Έπαθα σχεδόν σοκ, και σίγουρα εξεπλάγην, όταν είδα την συνέπεια των στοιχείων», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητές δρ Έντ Ντίνερ, καθηγητής Ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο. «Το γενικό συμπέρασμα για κάθε είδος μελέτης που αξιολογήσαμε είναι ότι η υποκειμενική ευεξία – δηλαδή το να νιώθει κανείς θετικά για τη ζωή του και όχι στρεσαρισμένος ούτε καταθλιπτικός – συμβάλλει τόσο στην διατήρηση της υγείας όσο και στην μακροζωία».

Ο καθηγητής Ντίνερ πρόσθεσε πως «ίσως είναι καιρός να προστεθεί η συμβουλή “να είστε χαρούμενοι και να αποφεύγετε τον χρόνιο θυμό και την κατάθλιψη” στην λίστα με τις συνήθειες του τρόπου ζωής που μας χαρίζουν πολλά και καλά χρόνια ζωής, δίπλα στην αποφυγή της παχυσαρκίας, του καπνίσματος, της καθιστικής ζωής και της ανθυγιεινής διατροφής».

Οι μελέτες που αξιολογήθηκαν εκ νέου είχαν διεξαχθεί και σε ανθρώπους και σε ζώα. Μία από αυτές λ.χ. είχε επιστρατεύσει 5.000 φοιτητές τους οποίους παρακολούθησαν οι ερευνητές επί 40 χρόνια – χρονικό διάστημα κατά το οποίο διαπίστωσαν ότι οι απαισιόδοξοι πέθαιναν νεώτεροι.
tanea.gr

Read more »

Πώς αντιμετωπίζουμε την κατάθλιψη σε καιρούς ανεργίας και κρίσης

Είναι γεγονός ότι όλο και περισσότεροι συμπατριώτες μας, πλέον, δεν είναι όπως παλιά. Η οικονομική κρίση και η ανεργία τους έχουν κάνει να χάσουν το χαμόγελο τους, τους έχουν υποβάλλει να ζουν υπό το καθεστώς ενός διαρκούς άγχους, τους έχουν φέρει πιο κοντά στην κατάθλιψη. Στο επιστημονικό άρθρο που θα διαβάσετε θα ενημερωθείτε πλήρως για το πόσο καταστροφικό είναι για τον άνθρωπο, το τρίπτυχο: κρίση- ανεργία- κατάθλιψη και τι μπορούμε να κάνουμε για να κρατήσουμε δυνατούς ψυχικά και ψυχολογικά τους εαυτούς μας, στους καιρούς που διανύουμε.  

Του Εμμανουήλ Πολυζόπουλου

 

Ψυχίατρου - Ψυχοθεραπευτή  

 

Σε έναν χάρτη της ανεργίας ανά περιφέρεια σε ολόκληρη την ΕΕ, μπορείτε να δείτε καθαρά πού βρίσκονται τα προβλήματα. Άνεργοι οι οποίοι είναι πολλαπλώς χρεωμένοι και συχνά δυσκολεύονται να πληρώνουν τα δάνειά τους. Οι άνεργοι επίσης δεν συνεισφέρουν στα φορολογικά έσοδα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι προφανές ότι έχουν οι νοτιοευρωπαϊκές χώρες. Είναι, επίσης, ενδιαφέρον να δούμε πώς η ανεργία έχει στενά γεωγραφικά γνωρίσματα, ανάλογα με την προηγούμενη ανάπτυξη μιας περιοχής. Για παράδειγμα, τα ποσοστά ανεργίας της βόρειας Ιταλίας φαίνονται να σχετίζονται περισσότερο με το γερμανόφωνο χώρο παρά με τη νότια Ιταλία. Παρατηρήστε επίσης ότι η Γαλλία μοιάζει περισσότερο με την κεντρική Ιταλία παρά με τη Γερμανία. Βλέπουμε επίσης ξεκάθαρα ότι η πρώην Ανατολική Γερμανία εξακολουθεί να υστερεί σε σχέση με το δυτικό τμήμα. Αλλά και η διαφορά μεταξύ της Τσεχικής Δημοκρατίας και της Σλοβακίας είναι επίσης εντυπωσιακή.

Η ανεργία στην Ελλάδα αυξάνεται με δραματικούς ρυθμούς. Η εγγεγραμμένη ανεργία ήταν 1.321.236 πολίτες (περισσότεροι κατά 898.368 άτομα από το 2008 και την εμφάνιση της κρίσης). Μεγάλα ποσοστά ανεργίας καταγράφονται στη νεολαία, καθώς το 57,5% από τους νέους 15 έως 24 ετών, βρίσκεται σε αναζήτηση εργασίας, επιλέγοντας ακόμα και τη μετανάστευση από τη χώρα. Η ανεργία στις γυναίκες είναι στο 29,3% (από 25,4% τον Δεκέμβριο 2011), ενώ στους άνδρες είναι 24,3% (από 18,4%).

Στην Αττική, όπου και συγκεντρώνεται περίπου ο μισός πληθυσμός της χώρας, το ποσοστό της ανεργίας είναι 28,4%. Στις υπόλοιπες περιοχές της χώρας, σε επίπεδο αποκεντρωμένων διοικήσεων της χώρας, τα στοιχεία δίνουν, Ήπειρος- Δυτική Μακεδονία (28,1% από 23%), Μακεδονία- Θράκη (26,9% από 22,9%), Θεσσαλία- Στερεά Ελλάδα (25,9% από 21,5%), Κρήτη (23,9% από 17%), Πελοπόννησος- Δυτική Ελλάδα- Ιόνιοι Νήσοι (23,7% από 18,3%) και το Αιγαίο (22,6% από 14,2%).

Ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός (τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία) ανήλθε σε 3.341.863 άτομα. Οι οικονομικά μη ενεργοί μειώθηκαν κατά 4.584 άτομα σε σχέση με τον Δεκέμβριο 2011 (μείωση 0,1%) και κατά 1.232 άτομα σε σχέση με τον Νοέμβριο 2012 (μηδενική μεταβολή).

Πηγή: Έρευνα εργατικού δυναμικού της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ).

Σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο "International Journal of Epidemiology», η ανεργία αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για κατάθλιψη, ακόμη και σε άτομα χωρίς προηγούμενο ιστορικό. Στις μελέτες αυτές μεγάλη σημασία δίδεται όχι μόνο στην απώλεια της εργασίας, αλλά και στον συνολικό χρόνο που παραμένει κάποιος σε καθεστώς ανεργίας ή υποαπασχόλησης. Στο παρόν άρθρο, δεν θα αναλύσουμε τα αίτια της Ανεργίας, ούτε θα προτείνουμε μεθόδους αντιμετώπισης της. Τα ζητήματα αυτά πρέπει να απασχολήσουν αυτούς που χαράσσουν κατευθυντήριες γραμμές σε θέματα κοινωνικών και εργατικών πολιτικών. Θα ασχοληθούμε όμως με τα ζητήματα των ψυχολογικών επιπτώσεων που οφείλονται στην Ανεργία και θα προτείνουμε κάποιες πρακτικές λύσεις για την βελτίωση της ψυχολογικής κατάστασης του ανέργου.

Η Κατάθλιψη επιμηκύνει την Ανεργία

Η κατάθλιψη και το άγχος δημιουργούν ένα καταστροφικό φαύλο κύκλο για όσους αναζητούν εργασία, καθιστώντας τελικά πιο δύσκολο να βρουν μια θέση εργασίας. Η κατάσταση αυτή θα υποσκάψει την εμπιστοσύνη στον εαυτό σας και θα επηρεάσει την ικανότητά σας να σκέφτεστε και να δράτε αποτελεσματικά στις απαιτήσεις που ενδεχομένως θα έχουν οι άλλοι από εσάς, γεγονός που καθιστά δύσκολο να "πλασάρετε" τον εαυτό σας ως τον καλύτερο για μια θέση εργασίας. Η κατάθλιψη, η αρνητικότητα και η πολύ συχνή απαισιοδοξία κατά την αναζήτηση εργασίας είναι συχνά ένας παράγοντας αποτυχίας σε συνεντεύξεις από μελλοντικούς εργοδότες.

Για τους περισσότερους, το χρονικό διάστημα που χρειάζεται για να βρουν μια θέση εργασίας και οι ανεκπλήρωτες προσδοκίες κάνουν τα πράγματα χειρότερα. Προετοιμαστείτε λοιπόν για το ενδεχόμενο να αναζητάτε εργασία για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από αυτό που είχατε προϋπολογίσει. Να ξέρετε ότι οι ματαιώσεις που πιθανά θα έχετε κατά την διάρκεια αναζήτησης εργασίας, δεν εξαρτώνται από τις ικανότητες σας, αλλά από την εν γένει κατάσταση στον επαγγελματικό στίβο και τις οικονομικές συνθήκες της Χώρας, την εποχή της αναζήτησης σας. Μαζί με εσάς, εκατοντάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια συμπολιτών σας ψάχνουν για εργασία.

Η απογοήτευση, μειώνει τον χρόνο ενασχόλησης για την ανεύρεση εργασίας.

Είναι συχνό φαινόμενο, οι συχνές απογοητεύσεις κατά την αναζήτηση εργασίας, να μειώνουν την αρχική δυναμική και αισιοδοξία του ατόμου, ότι η περιπέτεια τους θα έχει σύντομα αίσιο τέλος. Αυτό το γεγονός οδηγεί τα άνεργα άτομα σε μια σταδιακή αποχή από την αναζήτηση εργασίας και τέλος την πλήρη αποχή τους. Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό, ο ρυθμός αναζήτησης εργασίας να μην πέφτει, αλλά να οριοθετείται με συγκεκριμένες καθημερινές ενέργειες (π.χ. αναζήτηση αγγελιών, αποστολή βιογραφικών, τηλέφωνα κλπ) και οι οποίες μάλιστα να έχουν και συγκεκριμένη χρονική διάρκεια (π.χ. επί δίωρο-τρίωρο καθημερινά).

Επεκταθείτε και σε άλλα γνωστικά σας πεδία ή δεξιότητες.

Η εκπαίδευση και οι επαγγελματικές σας ικανότητες, μπορεί να συμπεριλαμβάνουν ευρύτερα πεδία από αυτά που είχατε ασχοληθεί στην προηγούμενη σας εργασία. Καιρός λοιπόν να ανακεφαλαιώσετε και να καταγράψετε τις ικανότητες και προσόντα σας, ώστε να διευρύνετε τα πεδία που μπορείτε να προσφέρετε ως εργαζόμενος. Αν χρειαστεί, δοκιμάστε να βελτιώσετε ακόμα περισσότερο τα προσόντα σας και μην διστάζετε να τα ανακαλείτε όλα όσα έχετε. Πιθανά κάποια από όλα αυτά θα φανούν χρήσιμα σε κάποιον μελλοντικό εργοδότη. Σημαντικό επίσης να δείτε, ποια από τα προσόντα σας θα μπορούσατε να εκμεταλλευτείτε για να ξεκινήσετε μια νέα επαγγελματική δραστηριότητα μόνος σας ή σε συνεργασία με κάποιους άλλους. Δείτε λοιπόν μήπως πρέπει να ... ξαναγράψετε το βιογραφικό σας!

Ενισχύστε την εμπιστοσύνη στον εαυτό σας.

Ακόμα και τα πιο μικρά και ασήμαντα που όμως φέρνετε εις πέρας, είναι πολύ σημαντικές τονώσεις για την αυτοπεποίθηση σας. "Καθηκοντολόγια" παντός τύπου, που συντάσσετε μόνος σας ή σε συνεργασία με άλλους και που φροντίζετε επιμελώς να υλοποιείτε, μπορούν να σας διατηρήσουν σε "επιχειρησιακή ετοιμότητα" και να σας κρατήσουν μέσα στην ζωή, το καθημερινό γίγνεσθαι και να σας επιτρέψουν να νιώσετε ενεργός και χρήσιμος.

Αφιερώστε χρόνο για εσάς.

Μπορεί αυτό να ακούγετε οξύμωρο, διότι οι άνεργοι έχουν άφθονο χρόνο για τους εαυτούς τους! Κι' όμως είναι λάθος εκτίμηση, διότι η ενασχόληση με την ανεύρεση εργασίας μπορεί να απορροφήσει περισσότερο χρόνο και ψυχικά αποθέματα από όταν κάποιος εργαζόταν. Αφιερώστε χρόνο στην οικογένεια, τους φίλους σας, ακόμα και σε κάποια ξεχασμένα χόμπι. Σίγουρα μπορείτε να καλύψετε τα κενά που ενδεχομένως είχαν δημιουργηθεί όταν παλιότερα εργαζόσασταν και πιθανά σε ξέφρενους ρυθμούς. Η συναισθηματική πλήρωση που θα λάβετε θα είναι αρκετή για να σας τροφοδοτήσει με τις απαραίτητες ψυχικές δυνάμεις στην αντιμετώπιση της νέας πραγματικότητας.

Ασχοληθείτε επίσης με την σωματική άσκηση. Είναι από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους αντιμετώπισης του Άγχους. Σε κάθε περίπτωση όμως φροντίστε οπωσδήποτε να διατηρήσετε τους βιολογικούς σας ρυθμούς, μην επιτρέποντας στον εαυτό σας παρεκτροπές σε βιολογικές λειτουργίες όπως άτακτη λήψη τροφής, άτακτο ωράριο ύπνου κλπ.

Αναγνωρίστε τα συμπτώματα της Κατάθλιψης.

Μην υποτιμάτε συμπτώματα όπως συνεχής θλίψη, έλλειψη διάθεσης για προηγούμενες ευχάριστες ασχολίες, διαταραχές στον ύπνο και την όρεξη, ευερεθιστότητα, ευσυγκινησία, ευχές θανάτου, εγκατάλειψη αυτοφροντίδας και σωματικής υγιεινής, ιδιαίτερα αν όλα αυτά επιμένουν σε καθημερινή βάση και για αρκετές εβδομάδες (>15 μέρες). Συνήθως όλα αυτά είναι προοίμια επερχόμενης Καταθλιπτικής Διαταραχής και ίσως χρειαστείτε πλέον πιο εξειδικευμένη βοήθεια.

Αναζήτηση βοήθειας και συμπαράστασης.

Πολλές είναι οι στιγμές που μπορεί να νιώσετε ότι λυγίζετε από την απογοήτευση και το άγχος. Το να συζητήσετε με φίλους, οικογένεια ή και με άλλους που βρίσκονται στην ίδια θέση με εσάς, θα εκτονώσει το τοξικό άγχος και θα σας βοηθήσει να εξωτερικεύσετε τις αγωνίες σας. Αν διαπιστώσετε ότι τίποτα πλέον δεν βοηθά, η επίσκεψη σε ειδικό ψυχικής υγείας, μια ανακούφιση με κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και ψυχοθεραπεία, όχι μόνο δεν είναι ήττα, αλλά αντίθετα μια επίδειξη μεγάλης ενδοψυχικής ικανότητας για αποτελεσματική άμυνα εναντίον του Άγχους και της Κατάθλιψης. Αν το οικονομικό σας πρόβλημα είναι μεγάλο, να ξέρετε ότι πλέον λειτουργούν ποικίλες υπηρεσίες ψυχολογικής υποστήριξης, είτε στον Δημόσιο Τομέα, είτε στον Ιδιωτικό εθελοντικό τομέα (Κοινωνικά Ιατρεία κλπ). Αναζητήστε βοήθεια, το δυνατόν γρηγορότερα και πριν η Κατάθλιψη εγκατασταθεί μέσα στην ψυχή σας.

via

Read more »

Μουσικοθεραπεία Τι είναι και ποια τα οφέλη της

Πρόκειται για μια μορφή δημιουργικής ψυχοθεραπείας μέσω τέχνης και βασική αρχή της είναι η χρήση της μουσικής και των ήχων με σκοπό την προαγωγή της σωματικής, ψυχολογικής και κοινωνικής ευεξίας. Η μουσικοθεραπεία αποτελεί .....συμπληρωματική θεραπεία, αφού ασχολείται με τις συναισθηματικές ανάγκες του ασθενούς συνολικά και όχι με συγκεκριμένες παθήσεις.

Εφαρμόζεται σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, αυτισμό, αναπτυξιακή καθυστέρηση, κατάθλιψη και άλλα ψυχικά προβλήματα, άνοια και ανίατες ασθένειες.

Σύμφωνα με τους θεραπευτές η μουσικοθεραπεία μπορεί να απελευθερώσει τον άνθρωπο από τη σωματική ένταση, να καταπολεμήσει το άγχος, να τονώσει την αυτοπεποίθηση και να προωθήσει την αυτοέκφραση και τη δημιουργικότητα.

Οι συνεδρίες είναι είτε ατομικές είτε ομαδικές, ενώ δεν χρειάζεται να γνωρίζει κάποιος μουσική ή να έχει ταλέντο για να συμμετάσχει σε ένα πρόγραμμα μουσικοθεραπείας.

Η μορφή της θεραπείας προσαρμόζεται και εξατομικεύεται ανάλογα με τις ανάγκες του ατόμου, και έτσι μπορεί να πάρει τη μορφή παιχνιδιού σε παιδιά προσχολικής ηλικίας ή να επικεντρώνεται στις αναμνήσεις σε έναν ανοϊκό ηλικιωμένο.

Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, ο θεραπευτής και οι συμμετέχοντες είτε ακούγοντας μουσική, είτε χρησιμοποιώντας απλά μουσικά όργανα που δεν απαιτούν μουσική γνώση, δημιουργούν ένα μοναδικό μουσικό δρώμενο.

Οι τεχνικές της μουσικοθεραπείας διακρίνονται στις «δεκτικές» μεθόδους, που βασίζονται στη μουσική ακρόαση και στις "ενεργητικές", που βασίζονται στη μουσική ή ηχητική δημιουργία, μέσω του μουσικού αυτοσχεδιασμού.

Παρ’ όλα αυτά οι δύο αυτές γενικές κατηγορίες συνδυάζονται με πολλές άλλες μορφές έκφρασης όπως είναι η κίνηση, οι πλαστικές και εικαστικές τέχνες, το θεατρικό παιχνίδι και η λεκτική έκφραση. 

Πηγή

Διαφήμιση

Γνώρισε αυτόν που ψάχνεις! Με ασφάλεια, αξιοπιστία & εχεμύθεια

Read more »

Θυμός: Ελέγξτε τον για να μη σας ελέγχει

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο θυμός αποτελεί φυσιολογικό συναίσθημα αλλά...



μπορεί να σας θέσει και εκτός εαυτού. Ο θυμός είναι δυνατόν να έχει εποικοδομητικό ρόλο όταν ξέρουμε πώς να τον χειριστούμε σωστά και μάλιστα μπορεί να ωφελήσει και την υγεία μας. Μας προστατεύει από επικίνδυνες καταστάσεις και μας δίνει την ώθηση που απαιτείται για να μπορέσουμε να επιλύσουμε τα προβλήματά μας. Αντί όμως να τον εκφράσετε με υγιή και θετικό τρόπο, είναι πιθανό να εκδηλώσετε εχθρότητα και επιθετικότητα, μία αντίδραση που μπορεί να οδηγήσει στη βία. Εξίσου αληθές είναι ότι κάθε απογοήτευση, ανυπομονησία και απόρριψη μπορεί να προκαλέσει θυμό.


Για πολλούς ανθρώπους, ο θυμός αποτελεί πρόσκαιρο φαινόμενο, το οποίο ξεπερνούν εύκολα και ανακτούν την ψυχραιμία τους δίχως να εκραγούν. Εάν, όμως, το αίμα σας βράζει σε κάθε μικρή αναποδιά της ζωής, ή εάν διαρκώς βρίσκεστε σε ψυχική αναταραχή, πρέπει να μάθετε να ελέγχετε τον θυμό σας. Και αυτό, διότι ο ανεξέλεγκτος θυμός είναι καταστροφικός και δημιουργεί προβλήματα στις σχέσεις, στην εργασία, στην γενικότερη χαρά για τη ζωή, αλλά και στην υγεία. Εάν οι θυμοί σας είναι πολύ έντονοι ή έχετε την τάση να εκφράζετε τον θυμό σας με ανθυγιεινό τρόπο, πρέπει να λάβετε μέτρα για να τον αντιμετωπίσετε. Θα καταλάβετε ότι ο θυμός σας είναι προβληματικός, εάν επηρεάζει αρνητικά τις σχέσεις με την οικογένεια, τους φίλους, τους συνεργάτες ή ακόμα και με ανθρώπους εντελώς ξένους.

Ας δούμε μερικές απλές συμβουλές που μπορεί να σας βοηθήσουν να θέσετε υπό έλεγχο τον θυμό σας:

-Να μετράτε αργά έως το 10 πριν αντιδράσετε σε μία κατάσταση.

-Να κάνετε κάτι που καταπονεί το σώμα σας, όταν νιώθετε ότι αρχίζετε να θυμώνετε. Η άσκηση μπορεί να είναι μία διέξοδος, ιδίως όταν νιώθετε ότι είστε έτοιμοι να εκραγείτε.

-Πηγαίνετε λοιπόν μία μεγάλη βόλτα, όταν είστε εκνευρισμένοι ή βάλτε στη ζωή σας ιδιαίτερα εκτονωτικά αθλήματα, όπως το τζόκινγκ, η κολύμβηση αλλά και το μπάσκετ.

-Αναζητήστε τρόπους για να ηρεμείτε. Δοκιμάστε τις βαθιές ανάσες, οραματισθείτε μία χαλαρωτική σκηνή ή πείτε νοερά στον εαυτό σας μία λέξη ή φράση που σας ηρεμεί.

-Μπορείτε επίσης να ακούσετε μουσική, να ζωγραφίσετε, να αρχίσετε ένα ημερολόγιο ή να κάνετε γιόγκα.

-Να εκφράζετε τον θυμό σας, για να μην αφήνεστε να "σιγοβράζετε" στο ζουμί σας. Εάν, όμως, αδυνατείτε να τον εκφράσετε με ελεγχόμενο τρόπο, δοκιμάστε να μιλήσετε σε έναν συγγενή, φίλο ή άλλο πρόσωπο της εμπιστοσύνης σας.

-Να σκέπτεστε προσεκτικά πριν μιλήσετε, για να μην πείτε κάτι για το οποίο αργότερα θα μετανιώσετε.

-Συνεργασθείτε με τον άνθρωπο που σας εκνευρίζει, για να εντοπίσετε πιθανές λύσεις στο πρόβλημα που έχετε μαζί του.

-Να χρησιμοποιείτε το "εγώ" όταν περιγράφετε το πρόβλημά σας, ώστε να αποφύγετε τις επικρίσεις εναντίον των άλλων. Να λέτε δηλαδή "εγώ έχω θυμώσει που δεν με βοήθησες" αντί να λέτε "θα έπρεπε να με έχεις βοηθήσει".

-Μην κρατάτε άχτι σε κανέναν. Μάθετε να συγχωρείτε. Δεν είναι ρεαλιστικό να περιμένετε όλοι να συμπεριφέρονται με τον τρόπο που εσείς επιθυμείτε.

-Να χρησιμοποιείτε το χιούμορ για να εκτονώνετε τον θυμό σας, αλλά όχι τον σαρκασμό, αυτός αποτελεί απλώς μία ακόμα μορφή ανθυγιεινής έκφρασης του θυμού.

-Να κρατάτε ένα ημερολόγιο θυμού για να εντοπίζετε τις καταστάσεις που σας θυμώνουν και να τροποποιείτε αναλόγως τις αντιδράσεις σας.

Εάν όλα αυτά δεν σας βοηθήσουν, εάν ο θυμός σας μοιάζει εκτός ελέγχου, βλάπτει τις σχέσεις σας ή κλιμακώνεται σε βία, καλό είναι να ζητήσετε την βοήθεια ενός ψυχοθεραπευτή ή άλλου ειδικού σε θέματα ψυχικής υγείας.

via

Read more »

Τι δείχνει το αγαπημένο σας χρώμα για τον χαρακτήρα σας

Θα τρώγατε ποτέ ένα κόκκινο ψωμί ή ένα μοβ τυρί; Μήπως επιλέγετε να αγοράσετε κάποιο αντικείμενο επειδή σας αρέσει το χρώμα του; Σας είναι συμπαθής κάποιος που φορά ανοιχτόχρωμα ρούχα; Το χρώμα είναι παντοδύναμο και-είτε το θέλουμε είτε όχι-αποκαλύπτει πολλά για τον χαρακτήρα μας...

Τον 15ο αιώνα, το πράσινο αποτελούσε την καλύτερη επιλογή για νυφικό φόρεμα, αφού, σύμφωνα με τους αρχαίους κελτικούς μύθους, αλλά και τις πρωτοχριστιανικές παραδόσεις, συμβόλιζε τη γονιμότητα. Με το πέρασμα του χρόνου και ανάλογα με την κουλτούρα κάθε λαού, οι χρωματικές επιλογές αποκτούσαν διαφορετική σημασία.

Έτσι ακόμη και σήμερα, στην Κίνα, το λευκό νυφικό συμβολίζει το πένθος και δηλώνει τον ύστατο χαιρετισμό της νύφης στην ανέμελη ζωή της. Στην Ινδία, οι παντρεμένες γυναίκες απαγορεύεται να φορούν μόνο λευκά, γιατί έτσι δηλώνουν τη δυστυχία τους μέσα στο γάμο αλλά και την κρυφή επιθυμία τους να χηρέψουν και να απαλλαγούν από τα δεσμά ενός δυστυχισμένου έγγαμου βίου.

Θα τρώγατε ένα πράσινο μπιφτέκι;

Πέρα όμως από τις προκαταλήψεις και τις δεισιδαιμονίες των απλοϊκών ανθρώπων, τα χρώματα έγιναν αντικείμενο μελέτης πολλών επιστημόνων, που καθιέρωσαν τη χρωματολογία, ένα είδος επιστήμης με θεραπευτικές ικανότητες και ψυχολογικές προεκτάσεις. Το 1973, στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, ο καθηγητής-ψυχολόγος F. Dyer, απέδειξε με ένα απλό πείραμα την επιρροή των χρωμάτων στη διατροφή και την όρεξή μας. Μια ομάδα φοιτητών κλήθηκε να γευματίσει σε μια αίθουσα με ειδικούς λαμπτήρες που έκαναν τον αρακά να φαίνεται μαύρος, το μπιφτέκι πράσινο, τη σαλάτα ροζ και τον καφέ κίτρινο! Παρότι τα φαγητά ήταν άψογα μαγειρεμένα με τα υγιεινότερα υλικά, πολλοί φοιτητές αρνήθηκαν να φάνε επειδή ένιωσαν έντονη αποστροφή για τα «αφύσικα» κατασκευάσματα, ενώ όσοι τα δοκίμασαν παρουσίασαν αργότερα έντονες στομαχικές διαταραχές...

Δυο άλλοι ερευνητές, οι Dr. Jacobs και Suesh, μετά από μακροχρόνιες έρευνες κατέληξαν το 1975 στο συμπέρασμα ότι τα μόνα χρώματα που ηρεμούν τον ανθρώπινο οργανισμό είναι το πράσινο και το μπλε. Έτσι, οι αρχές της Καλιφόρνια πειραματίστηκαν πάνω στις ευεργετικές επιδράσεις των χρωμάτων, χρησιμοποιώντας τρία διαφορετικά είδη ασθενοφόρων, ειδικών για τη μεταφορά καρδιοπαθών. Όσα είχαν κόκκινη εσωτερική επένδυση, επιτάχυναν τους καρδιακούς παλμούς των ασθενών, οι οποίοι ένιωθαν αρκετά άσχημα κατά τη μεταφορά τους στο νοσοκομείο. Όσα είχαν πράσινη επένδυση, δημιουργούσαν στους ασθενείς ένα πρωτόγνωρο αίσθημα ηρεμίας ενώ όσα διέθεταν γαλάζια επένδυση συνέβαλαν στην ψυχική γαλήνη των ασθενών που ένιωθαν ιδιαίτερα ασφαλείς.

Η γέφυρα Blackfriar στο Λονδίνο (φωτο: Wikipedia)

Η Γέφυρα των αυτοκτονιών…

Τα ομολογουμένως εντυπωσιακά αποτελέσματα των πολύχρονων ερευνών των χρωματολόγων οδήγησαν στην υιοθέτηση και την αποδοχή της χρωματολογίας από το ευρύ κοινό. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της γέφυρας Blackfriar στο Λονδίνο-περισσότερο γνωστής ως η «γέφυρα των αυτοκτονιών» -που αποτελούσε πόλο… έλξης για πολλούς αυτόχειρες λόγω του μαύρου της χρώματος.

Με τη βοήθεια της χρωματολογίας, η γέφυρα βάφτηκε καφέ-κόκκινη και οι αυτοκτονίες μειώθηκαν κατά 34%. Κάτι ανάλογο συνέβη και στα μεταλλουργεία της Νάντης στη Γαλλία, όπου τα εργατικά ατυχήματα μειώθηκαν κατά 80% όταν οι τοίχοι βάφτηκαν γαλάζιοι από μαύροι που ήταν πριν.
Marketing και χρωματικές επιρροές

Η BMW αναγνωρίζεται σε κάθε γωνιά του πλανήτη χάρη στο λευκό και μπλε λογότυπό της ενώ τα τσιγάρα Marlboro συνδέονται άρρηκτα με τη λευκή και κόκκινη συσκευασία τους. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος κωδικοποιεί με μεγαλύτερη ευκολία προϊόντα, όταν αυτά συνδέονται με συγκεκριμένο λογότυπο και χρώμα. Στις μέρες μας, το marketing και η διαφήμιση αναζητούν νέους τρόπους σύνδεσης μεταξύ των χρωμάτων και των προϊόντων. Στις ΗΠΑ, όπου η χρωματολογία χρησιμοποιείται στο έπακρο, έχει δημιουργηθεί το Institute for Color Research, ένας μοναδικός οργανισμός που διακρίνεται για τις πρωτοποριακές του ιδέες στην παγκόσμια αγορά του χρώματος καθώς και για τις μελέτες του για το αντίκτυπο των χρωμάτων στην αγοραστική συμπεριφορά του καταναλωτή.

Οι έρευνές του αποκαλύπτουν ότι όλοι οι άνθρωποι υποσυνείδητα εκφράζουν μια κρίση για ένα άτομο, έναν χώρο ή ένα προϊόν μέσα στα πρώτα 90 δευτερόλεπτα που θα το δουν και η κρίση τους αυτή επηρεάζεται σε ποσοστό 62 έως 90% από το χρώμα που τα συνοδεύει.


Η πολύχρωμη επανάσταση έχει επεκταθεί σχεδόν σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Έτσι, η νέα χιλιετία επιτάσσει ροζ τηλέφωνα, κίτρινες καφετιέρες, μοβ αυτοκίνητα, μπλε τούφες στα μαλλιά, γαλάζιους υπολογιστές αλλά και σομόν σπίτια με εσωτερικούς τοίχους σε απόχρωση ώχρας, μαύρα πιάτα με πολύχρωμες ethnic γεύσεις και ρούχα σε πανσπερμία χρωμάτων, ανάλογα με την πολύχρωμη έμπνευση του εκάστοτε σχεδιαστή.

Κοινωνιολογικές προσεγγίσεις

Σε μια κοινωνία που απορρίπτει κατηγορηματικά τον ασπρόμαυρο τρόπο ζωής αναφέρεται και το «Λεξικό των Χρωμάτων» του γάλλου συγγραφέα Μισέλ Παστουρό. Ο έμπειρος μελετητής ανέτρεξε στα σκοτεινά χρόνια του Μεσαίωνα, όπου οι μόνες επιλογές χρωμάτων ήταν το άσπιλο λευκό ή το δαιμονικό μαύρο. Το πράσινο απέκτησε δαιμονικές ιδιότητες στα χρόνια του Μωάμεθ, ο οποίος κήρυττε το λόγο του Αλλάχ φορώντας πράσινο τιρμπάν και προκαλώντας ρίγη τρόμου στους θεοφοβούμενους χριστιανούς. Σοβαρό και αποδεκτό από όλους ήταν μόνο το μπλε, πράγμα που δικαιολογεί απόλυτα τη χρωματική επιλογή του Levi Strauss για τα blue jeans του, που έμελλε να κατακτήσουν τον κόσμο.

Τα χρώματα με το πέρασμα του χρόνου απέκτησαν «γεύση», «βάρος» και «θερμότητα» και μέσα από μελέτες προέκυψε ότι είναι «ζεστά» στις αποχρώσεις του κόκκινου και εξαιρετικά παγωμένα στις αποχρώσεις του μπλε-πράγμα που δικαιολογεί απόλυτα και τις αντίστοιχες ενδείξεις κρύου-ζεστού στις βρύσες. Η γεωγραφική θέση αλλά και το πολιτιστικό επίπεδο ενός λαού έχει άμεση επίδραση στην επιλογή των χρωμάτων. Για το λόγο αυτό, οι περισσότεροι λαοί έλκονται από ανθρώπους με διαφορετικά χρωματικά χαρακτηριστικά από τα δικά τους καθώς τα θεωρούν εξωτικά και ασυνήθιστα.


Βάλτε χρώμα στη ζωή σας

Τα χρώματα καθρεφτίζουν την πιο μύχια πτυχή του εαυτού μας και αποκαλύπτουν πράγματα που ίσως θέλαμε να κρατήσουμε μόνο για εμάς. Οι χρωματικές επιλογές κυρίως των ρούχων που φοράμε καθημερινά δεν είναι καθόλου τυχαίες, αφού συμβολίζουν την ψυχική μας διάθεση. Η ιδιαίτερη αυτή συμβολική γλώσσα στέλνει υποσυνείδητα μηνύματα στους αποδέκτες αρκεί να είναι σε θέση να την κατανοήσουν αλλά και να ανταποκριθούν έγκαιρα στο κάλεσμά της. Με οδηγό λοιπόν τα χρώματα, ας προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε τα καλά κρυμμένα μυστικά.

Κόκκινο: Το χρώμα του πάθους και της έντασης δηλώνει την έντονη διάθεση για ζωή και δημιουργία. Ενισχύει τη ζωτικότητα και υπόσχεται να σας κάνει να ξεχάσετε τη λέξη πλήξη. Επειδή όμως ερεθίζει τα… τεντωμένα νεύρα, καλό θα είναι να το αποφύγετε όταν είστε θυμωμένοι, ενώ μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε άφοβα για να ζητήσετε αύξηση, επειδή θα σας δώσει κουράγιο, αλλά και να δηλώσετε την έντονα ερωτική σας διάθεση απέναντι σε κάποιον που δεν έχει ακόμη… λάβει το μήνυμα.

Πράσινο: Το ιερό χρώμα των Αιγυπτίων και των μουσουλμάνων φημίζεται για τις θεραπευτικές ιδιότητές του. Μελέτες έχουν αποδείξει ότι άτομα που εργάζονται σε ένα καταπράσινο περιβάλλον παρουσιάζουν λιγότερα προβλήματα υγείας. Πέρα όμως από τις καθαρά ιατρικές του δυνατότητες υποδηλώνει την έντονη ερωτική διάθεση καθώς και την προσπάθεια ενός ατόμου για επίλυση τυχόν διαφορών.
Κίτρινο: Είναι ένα χρώμα με διαφορετικές σημασίες ανάλογα με την απόχρωσή του. Αν αντιπαθείτε φανερά κάποιον, δηλώστε το με ένα κίτρινο ρούχο ενώ αν έχετε καλή διάθεση και θέλετε να φανείτε φιλικοί προτιμήστε το ζεστό κίτρινο. Η απόχρωση του χρυσού θα δηλώσει εύγλωττα την υπεροχή σας αλλά και θα φανερώσει ότι πάσχετε από το σύνδρομο της… επιδειξιομανίας!

Μπλε: Είναι το χρώμα της γνώσης αλλά και της μάθησης. Τονίστε την ερευνητική αλλά και αυστηρή πλευρά του εαυτού σας φορώντας σκούρο μπλε. Προσέξτε όμως μην το παρακάνετε, κυρίως αν δεν έχετε ανάγκη δίαιτας. Το μπλε είναι το μόνο χρώμα που κόβει αισθητά την όρεξη, γι αυτό και όσοι κάνουν δίαιτα τοποθετούν μια μπλε λάμπα στο ψυγείο τους ώστε να αποφεύγουν κάθε πειρασμό! Αποφύγετε επίσης να βάλτε μπλε λάμπες στην τραπεζαρία σας γιατί κινδυνεύετε να πεθάνετε της πείνας!
Πορτοκαλί: Σε αντίθεση με το μπλε, το πορτοκαλί ανοίγει την όρεξη και γι αυτό χρησιμοποιείται συχνά σε τοίχους εστιατορίων. Ταυτόχρονα, επειδή δημιουργεί έντονα την αίσθηση του κορεσμού και κουράζει σχετικά γρήγορα αποτελεί και την καλύτερη λύση για καταστήματα ταχείας εξυπηρέτησης, όπως fast food, καφετέριες, bars που έχουν ανάγκη από περισσότερους και επομένως βιαστικούς πελάτες!

Καφέ: Είναι το καταλληλότερο χρώμα για να δηλώσετε την πρακτική και προσγειωμένη φύση σας. Αν όμως θέλετε να τονίζετε την ευαίσθητη και συναισθηματική πλευρά του εαυτού σας, καλύτερα να το ξεχάσετε καθώς το καφέ υποδηλώνει την αγάπη σας για τα υλικά αγαθά.


Μοβ: Είναι το χρώμα του διαλογισμού και της βαθύτερης σκέψης. Αν χρειάζεστε απεγνωσμένα μια πηγή έμπνευσης, το μοβ θα σας δώσει τη λύση που ζητάτε. Αν πάλι θέλετε να γίνετε το επίκεντρο της προσοχής αλλά και να προκαλέσετε ερωτικές τρικυμίες, προσθέστε μια μοβ πινελιά στο ντύσιμό σας.

Λευκό: Το χρώμα της αγνότητας υποδηλώνει την καλή σας διάθεση αλλά και την ανάγκη σας για εσωτερική ηρεμία και γαλήνη . Αν τα έχετε βρει με τον εαυτό σας, φορέστε λευκά ενώ αν πιστεύετε στο… κακό μάτι, η λευκή σας «ασπίδα»- αλλά και η γαλάζια-θα σας προστατέψουν από κάθε αρνητική επιρροή.

Μαύρο: Δηλώνει το φόβο για το άγνωστο και δημιουργεί ένα πέπλο μυστηρίου γύρω από αυτούς που το φορούν. Συνήθως το μαύρο χρησιμοποιείται από απαισιόδοξους ανθρώπους που διστάζουν να αποκαλύψουν τα πραγματικά τους συναισθήματα, επειδή φοβούνται μη πληγωθούν και γι' αυτό προτιμούν να προκαλούν ανάμεικτα συναισθήματα δέους και φόβου.

ΛΙΛΗ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑ

Read more »