Αδύναμοι κρίκοι στην Ευρώπη

Του Νίκου Ξυδάκη

Οι κλιμακούμενες επιθετικές αξιώσεις της Τουρκίας έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων συμπίπτουν με τη σφοδρή οικονομική κρίση στα δύο ελληνικά κράτη και τις φυγόκεντρες τάσεις εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η οικονομική κρίση γεννά πολιτική αστάθεια σε όλο τον ευρωπαϊκό Νότο, ενώ στην επισφαλή ΝΑ Μεσόγειο επιπλέον διαταράσσονται γεωπολιτικές ισορροπίες παγιωμένες επί πολλά έτη. Η Κύπρος νιώθει αυτήν την τεκτονική μετατόπιση σε όλο της το σώμα.

Το κραχ του 2008 και η αλυσιτελής αντιμετώπισή του από την Ευρωζώνη σημαίνουν μιαν ιστορική καμπή: η Ευρώπη δεν εγγυάται την οικονομική διάσωση με σταθερά ισοδύναμα κριτήρια και δεν εγγυάται ότι θα τηρεί ομαλά τις κοινές αποφάσεις, όπως το Σύμφωνο Ανάπτυξης του Ιουνίου 2012 που εθέσπισε η Σύνοδος Κορυφής για τη λειτουργία του ESM. Ενώπιον της πρώτης μείζονος κρίσης από θεσπίσεώς του, το κοινό ευρωπαϊκό σχέδιο ραγίζει· οι ισχυροί εταίροι μεριμνούν πρωτίστως και αποκλειστικώς για τα συμφέροντά τους, οι δε αδύναμοι κρίκοι μένουν εκτεθειμένοι όχι μόνον οικονομικά, αλλά και ωθούνται να αποκοπούν γεωπολιτικά. Η Ευρωζώνη φέρεται σαν να μη δύναται ή να μην επιθυμεί να εγγυηθεί ούτε τα κατάλοιπα εθνικής κυριαρχίας των πτωχευμένων μελών.

Οι αντιδράσεις των πτωχευμένων ή υπό ύφεση κρατών ποικίλλουν, αναλόγως των απειλών που δέχονται. Κοινός παρονομαστής, ωστόσο, είναι η διάχυτη ανησυχία, ο ευρωσκεπτικισμός, το ψυχικό χάσμα μεταξύ Βορρά και Νότου, το οποίο μπορεί να εξελιχθεί και σε πολιτικό χάσμα, εφ' όσον δεν γίνουν εγκαίρως αμοιβαίες προσεγγίσεις. Για να αποφευχθεί η ρήξη, χρειάζεται επειγόντως ριζική αλλαγή στο μείγμα εφαρμοζόμενης πολιτικής.

Η αστάθεια που επιφέρουν σε Κύπρο και Ελλάδα τα υφεσιογόνα προγράμματα διάσωσης αναιρεί βιαίως τα ιστορικά πλεονεκτήματα που προσέφερε η ένταξη στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Μεσοπρόθεσμα, ίσως αναγκάσει τα πληττόμενα κράτη να αναθεωρήσουν στρατηγικούς σχεδιασμούς πολλών δεκαετιών.

Πηγή: Η Καθημερινή

Read more »

Πώς η Κύπρος έχασε καταθέσεις και μέρος της εθνικής της κυριαρχίας

Όπως γράφονται αυτές οι γραμμές δεν είναι γνωστό το ακριβές ποσοστό των καταθέσεων που θα δεσμευθούν για την ανακεφαλαιοποίηση της "καλής" τράπεζας. Ήδη τα νούμερα που έχουν διαρρεύσει είναι τρομακτικά (60%).

Στην Κύπρο ήδη άρχισε η διαδικασία για την απόδοση ευθυνών για την καταστροφή. Το μόνο σίγουρο είναι πως τα γεγονότα των τελευταίων ημερών έχουν προϊστορία και μάλιστα μακρά.

Πως χάθηκαν τόσα πολλά χρήματα; Ήταν προϊόν κακοδιαχείρισης, άγνοιας επενδυτικών κινδύνων ή εγκληματικής ενέργειας. Το μόνο σίγουρο είναι πως η καταστροφή ούτε απρόσμενη ήταν αλλά ούτε και αναπόφευκτη.

Το ηφαίστειο φούσκωνε για πολλά χρόνια όπως και στην Ελλάδα. Η κατάρρευση στην Κύπρο έχει τρεις χρηματοοικονομικές συνιστώσες.

1. Την ασύμμετρη έκθεση των Κυπριακών τραπεζών σε Ελληνικά ομόλογα (προ PSI ονομαστική αξίας 5,3 δισ.)  και νοικοκυριά (22 δισ. σε δάνεια), δηλαδή συνολικά στο 160% του ΑΕΠ.

2. Τα δάνεια των Κυπριακών τραπεζών προς Κύπριους πολίτες (43 δισ. ήτοι 230% του ΑΕΠ)

3. Αλόγιστη δημοσιονομική πολιτική των τελευταίων που εκτόξευσε το δημόσιο χρέος από 45% το 2008 στο 84% το 2012.

Και δύο πολιτικές συνιστώσες

1. Την απαράδεκτη ολιγωρία της κυβέρνησης Χριστόφια να λάβει μέτρα παρά την τραγική πορεία των δημοσίων οικονομικών και την αναζήτηση σωτήρων εκτός ΕΕ.

2. Την διαφθορά και τις αμφιβόλου νομιμότητος σχέσεις πολιτικών και τραπεζών.

Τα γεγονότα που σημάδεψαν την πορεία της Κύπρου είναι δύο

Πρώτον, η μεταφορά της έδρας της Μαρφιν-Λαικής τράπεζας στην Κύπρο με απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου της Λευκωσίας το Δεκέμβριο του 2010 και χωρίς να ζητηθεί η συγκατάθεση της ΚΤΚ (Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου).

Αυτό σήμαινε και την ανάληψη όλων των υποχρεώσεων των Ελληνικών υποκαταστημάτων από την Κύπρο.

Δεύτερον, την απόφαση για το PSI (Οκτ 2011), που δεν προέβλεπε την σύγχρονη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της Κύπρου.

Όμως τα προβλήματα ήταν εμφανή από το 2008, έτος σταθμό για τις χώρες τις Ευρώπης αλλά και για τις τράπεζες.

Η χρηματοπιστωτική κρίση που άρχισε στην Αμερική το 2007 οδήγησε τον Σεπτέμβριο του 2008 στην χρεοκοπία της επενδυτικής τράπεζας Lehman, τον Οκτώβριο στην κατάρρευση της Ισλανδίας, λόγω της μεγάλης έκθεσης των τραπεζών, ενώ η Ιρλανδία τον Σεπτέμβριο του 2008 αναγκάστηκε να εγγυηθεί όλες τις τράπεζές της.

Το Φεβρουάριο του 2008 στην Κύπρο εκλέγεται πρόεδρος ο κ.Χριστόφιας, ως υποψήφιος του ΑΚΕΛ.

Οι ομοιότητες της κρίσης στην Ισλανδία την Ιρλανδία και την Κύπρο είναι μεγάλες. Και οι τρεις χώρες είχαν ένα υπερμέγεθες τραπεζικό τομέα με τεράστια έκθεση σε στεγαστική πίστη και σε άλλες χώρες.

Παρά τις αντίξοες διεθνείς συνθήκες η Κύπρος όπως και η Ελλάδα δεν έπαιρνε μέτρα. Το αποτέλεσμα ήταν η  Κύπρος να αποκλειστεί από τις κεφαλαιαγορές το 2010 μαζί με την Ελλάδα.

Σε αντίθεση όμως με την Ελλάδα, η Κύπρος αρνήθηκε να ζητήσει βοήθεια από την ΕΕ και αντί αυτού, ζήτησε δάνειο από την Ρωσία ύψους 2.5 δισ. ευρώ, το οποίο και συμφωνήθηκε το Νοέμβριο του 2011.

Πολλοί θα κρίνουν αυτή την κίνηση αρνητικά. Η ΕΕ έχει συνηθίσει να λύνει τα προβλήματα των μελών εσωτερικά και η Κύπρος αγνόησε αυτόν το άγραφο κανόνα.

Η Κύπρος όμως δεν αξιοποίησε τον χρόνο που αγόρασε με τίμημα την κοινοτική αλληλεγγύη. Τα 2.5 δισ. ευρώ σπαταλήθηκαν και δεν έγιναν οι αναγκαίες διορθώσεις στην οικονομία, ενώ το χρέος αυξήθηκε. Την δε έλλειψη κοινοτικής αλληλεγγύης θα την πληρώσει το Μάρτιο του 2013.

Το μεγάλο λάθος και ο "υπουργός που δεν έβγαινε στο τηλέφωνο"

Στις 26 Οκτωβρίου 2011 αποφασίστηκε να προχωρήσει το κούρεμα των Ελληνικών ομολόγων από τα όργανα της ΕΕ.

Ήταν τραγικό σφάλμα που η κυβέρνηση της Κύπρου δεν έθεσε ως όρο την ταυτόχρονη ανακεφαλαιοποίηση των Κυπριακών τραπεζών μέσα από το πακέτο των 48δισ. ευρώ, που θα ελάμβαναν οι Ελληνικές.

Ίσως από εγκληματική άγνοια, ίσως γιατί περίμενε η Κύπρος την Ρωσική βοήθεια, ίσως γιατί κάποιοι να μην θέλανε τότε την ανάμιξη της τρόικας στις κυπριακές τράπεζες. Οι δικαιολογίες πως δεν έβρισκαν τον υπουργό στο τηλέφωνο είναι τραγελαφικές.

Αποτέλεσμα αυτού του λάθους ήταν η Τράπεζα Κύπρου και η Λαϊκή να μείνουν ξεκρέμαστες για πολλούς μήνες. Να θυμίσω πως στην αρχική απόφαση του Eurogroup είχαν προβλεφθεί 100 δισ. ευρώ  για ευρωπαϊκές τράπεζες πού θα είχαν ζημίες. 

Από τους 17 κεντρικούς τραπεζίτες μόνο ο κ.Ορφανίδης της Κύπρου εναντιώθηκε ανοιχτά στο PSI, αλλά η κυβέρνησή του κώφευσε.

Οι ζημίες από το PSI ήταν άνω των 3δισ. και δυστυχώς ήταν μόνο η αρχή αφού υπήρχαν και 22 δισ. δάνεια σε Ελληνικές επιχειρήσεις και νοικοκυριά.

Η Blackrock είχε εκτιμήσει πως οι ζημίες στις Ελληνικές τράπεζες θα υπερέβαιναν το 25%. Αυτό θα πρόσθετε άλλα 5 δισ. ευρώ ζημίες στις Κυπριακές τράπεζες. 

Δηλαδή 8-9 δισεκατομμύρια, περίπου το 50% του ΑΕΠ της Κύπρου, που τώρα πια δεν είχε χρέος 45% αλλά 84% και θα το εκτόξευε στο 134%, αν η Κύπρος παρείχε εγγυήσεις για τις τράπεζες, όπως είχε κάνει η Ιρλανδία.

Τα υπόλοιπα 10δισ. από το πακέτο των 17δισ. ευρώ ήταν για να καλυφθούν οι δημοσιονομικές τρύπες αλλά και τα τοκοχρεολύσια τα επόμενα χρόνια.

Τα μηνύματα που δεν ελήφθησαν

Στην πορεία προς την καταστροφή υπήρξαν πολλές προσπάθειες αλλά και προειδοποιήσεις για τον επερχόμενο Αρμαγεδδών.

Η ΚΤΚ είχε στείλει πολλές επιστολές προς τον κυβέρνηση και από τον Δεκέμβριο του 2010 είχε υπάρξει σχέδιο πού παρουσιάστηκε στην ΕΚΤ για το σπάσιμο της Λαϊκής και την αποκοπή  των Ελληνικών υποκαταστημάτων.

Ακόμα και το Απρίλιο του 2012 ο κεντρικός τραπεζίτης Ορφανίδης είχε ζητήσει από τον Μάριο Ντράγκι της ΕΚΤ να βοηθηθούν οι Κυπριακές τράπεζες. Όμως η ΕΚΤ δεν έδινε την συγκατάθεση της αν προηγουμένως η Κύπρος δεν ελάμβανε δημοσιονομικά μέτρα.

Και αυτό συναντούσε την αντίδραση της Κυβέρνησης. Νωρίτερα δε, η ΚΤΚ προσπάθησε να πείσει την Μαρφίν-Λαϊκή να μεταφερθεί πίσω στην Ελλάδα. Αρχικά φάνηκε πως η διοίκηση της τράπεζας να συμφωνεί. Όμως δεν έγινε ποτέ και δημοσιεύματα ανέφεραν πως δεν το ήθελαν οι πολιτικοί και η κυβέρνηση στην Κύπρο. Μετέπειτα υπήρξε έντονο παρασκήνιο που οδήγησε στην μη ανανέωση της θητείας του κεντρικού τραπεζίτη Ορφανίδη που πρόκρινε αυτή την λύση.

Στενές σχέσεις πολιτικών-τραπεζών

Ένας ακόμα παράγοντας είναι οι στενές σχέσεις που είχαν και έχουν πολιτικοί με τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στην Κύπρο. Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για διαγραφές δανείων από τράπεζες σε πολιτικούς είναι μόνο ένα παράδειγμα. Όμως αυτές καθεαυτές δεν μπορούν να ρίξουν έξω μια τράπεζα του μεγέθους της Λαϊκής. Οι στενές όμως σχέσεις τραπεζιτών και πολιτικών είναι υπεύθυνες για την ολιγωρία αντίδρασης και την αναβλητικότητα που όξυνε το πρόβλημα. Μία παρόμοια έρευνα στην Ελλάδα θα είχε ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον.  

Έτσι η Κύπρος έφτασε τον Ιούνιο του 2012 να ζητήσει βοήθεια από τον μηχανισμό διάσωσης της Ευρώπης, λίγες μέρες πριν αναλάβει την προεδρία. Θα ήταν άκομψο για μία χώρα να ζητήσει βοήθεια κατά την διάρκεια της προεδρίας της.

Προηγουμένως όμως είχε ξανά επιδιώξει δάνειο από την Ρωσία. Αυτή την φορά όμως η Ρωσία δεν ενέδωσε στις ικεσίες του  Χριστόφια, όπως και θα κάνει και σε όλες τις επόμενες φορές. Η εμμονή της Κυπριακής κυβέρνησης σε αυτή την εκτός Ευρώπης λύση ίσως να ήταν και η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της ανοχής. Πολλοί δε, καταλόγισαν ευθύνες στην Κυπριακή κυβέρνηση για φορτία όπλων από την Ρωσία μέσω Κύπρου με προορισμό την Συρία.

Το μνημόνιο εντέλει συμφωνήθηκε το Νοέμβριο του 2012, τέσσερις μήνες μετά την αίτηση της Κύπρου. Στην Ελλάδα, μια πολύ μεγαλύτερη χώρα, πήρε λίγο παραπάνω από ένα μήνα.

Παρόλα αυτά, πολύ λίγα έγιναν αφού οι προεδρικές εκλογές ήταν η καταλληλότερη ευκαιρία να αναβληθούν όλα και να περάσουν την καυτή πατάτα στον επόμενο.

Έτσι έφτασε η Κύπρος με μια κυβέρνηση λίγων εβδομάδων να διαπραγματεύεται τον Μάρτιο στο Eurogroup χωρίς ούτε ένα σύμμαχο εντός και εκτός ΕΕ. Είχε ήδη βεβαρυμένο παρελθόν με τις συνεχείς αρνήσεις και λεονταρισμούς.

Το δε ΔΝΤ έχοντας προπονηθεί με την Ελλάδα δεν είχε όρεξη για επαναληπτικούς γύρους στην Κύπρο.

Είναι γεγονός πως η πρώτη απόφαση του Eurogroup να "κουρέψει" τις εγγυημένες καταθέσεις ήταν απαράδεκτη και θεσμικά επικίνδυνη. Όμως το λάθος αυτό δεν πρέπει να δώσει άλλοθι ούτε να απαλλάξει τους πραγματικούς υπευθύνους που με τις πολιτικές τους σκοπιμότητες, τους αδέξιους χειρισμούς έφεραν την καταστροφή.  

Πριν χρόνια ο Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας είχε συγγράψει ένα βιβλίο για την Κύπρο με τίτλο "Ιστορία Χαμένων Ευκαιριών". Όπως και τότε έτσι και σήμερα η Κύπρος είχε πολλές ευκαιρίες να αποτρέψει την οικονομική καταστροφή και οι όποιες θεωρίες συνωμοσίας περί Γερμανών, Ρώσων και άλλων αλλοδαπών που επιβουλεύονται τα ενεργειακά αποθέματα της Κύπρου είναι περισσότερο δικαιολογίες των υπευθύνων και αδαών παρά οι αιτίες της κρίσης.

Η Κύπρος όπως και η Ελλάδα πάσχουν από θεσμούς και όργανα ικανά να μετριάσουν και να αποτρέψουν τις λαϊκιστικές πολιτικές και τα πελατειακά κόμματα. Η Κύπρος όπως και η Ελλάδα έχασαν μεγάλο μέρος της εθνικής τους κυριαρχίας επειδή οι πολιτικοί και οι κυβερνήσεις αυτών αρνήθηκαν για χρόνια να την εξασκήσουν. Αρνήθηκαν να λύσουν τα μεγάλα προβλήματα και τώρα επιρρίπτουν τις δικές τους ευθύνες σε άλλους.

 Ανδρέας Κούτρας

news247 

Read more »

Τι λένε τα εγγόνια των οπλαρχηγών για το έθνος

Κουβαλάνε ονόματα βαριά, με εθνική ιστορία. Και σε αυτά τα ονόματα προσπαθούν, όπως λένε, να σταθούν αντάξιοι. Είναι απευθείας απόγονοι οπλαρχηγών και μπουρλοτιέρηδων, απόγονων των ανθρώπων που...
ξεκίνησαν και έφεραν εις πέρας την επανάσταση του 1821.

Και σήμερα μιλούν για την ανάγκη μιας νέας «εθνικής παλιγγενεσίας». ΄

Κίτσος Μπότσαρης: «Έχω μια κρυφή υπερηφάνεια»

Με καταγωγή από το Σούλι, τετράκις εγγονός του Μάρκου Μπότσαρη, ο 37χρονος Κίτσος Μπότσαρης εργάζεται ως τραπεζικός υπάλληλος. Εχει μελετήσει την ιστορία των παππούδων του και όλου του επαναστατημένου ελληνικού έθνους του 1821.

«Νιώθω πάντα μέσα μου μια κρυφή υπερηφάνεια», λέει στο newpost και συνεχίζει: «Αυτό που έκαναν οι παππούδες μου ήταν μια τεράστια υπέρβαση. Χωρίς φόβο και δισταγμό τα έβαλαν με μια σκληρή και αδίστακτη Ευρώπη, με την Ιερά Συμμαχία. Πιστεύω και τώρα μας χρειάζεται λίγο από το θάρρος των προγόνων μας. Ελπίζω πως κάποια στιγμή θα το βρούμε». Είναι όμως απογοητευμένος από την αντιμετώπιση της πολιτείας απέναντι στους ήρωες του 1821: «Το σπίτι του Μάρκου Μπότσαρη στο Σούλι είναι έτοιμο να καταρρεύσει. Και σε εμάς δεν επιτρέπουν καμία παρέμβαση αναστήλωσης, το σπίτι ανήκει στην αρχαιολογική υπηρεσία -είναι διατηρητέο-η οποία όμως δεν έχει δείξει κανένα ενδιαφέρον για τη διατήρησή του. Όπου νά ναι θα γκρεμιστεί».

Φίλιππος Μπούμπουλης: «Δύσκολες και περίεργες οι μέρες που ζούμε»

Οι μέρες που διανύει το έθνος είναι δύσκολες, σύμφωνα με τον Φίλιππο Δεμερτζή – Μπούμπουλη, απόγονο της καπετάνισας των Σπετσών, Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας.

«Έχουμε ανάγκη μια νέα εθνική παλιγγενεσία, έχουμε ανάγκη την ομοψυχία. Να μάθουμε από τα λάθη του παρελθόντος, από την ιστορία του '21. Να θυμηθούμε ότι μια επανάσταση που μπορούσε να έχει κερδηθεί από το 1822, παραλίγο να χαθεί το 1828 επειδή οι ηγέτες της μάλωναν για τα αξιώματα».

Περήφανος για τους προγόνους του αλλά και για τους Έλληνες γενικότερα, ο Φίλιππος Μπούμπουλης δηλώνει στο newpost αισιόδοξος ότι το έθνος θα καταφέρει να περάσει τους σκοπέλους και να βιώσει και πάλι την ανάκαμψη

Read more »

Τι γράφει ο Βαρουφάκης για την συμφωνία για την Κύπρο

Με άρθρο που δημοσιεύει ο Γιάννης Βαρουφάκης στην προσωπική του ιστοσελίδα, επισημαίνει ότι η συμφωνία για την Κύπρο αποτελεί ένα καθοριστικό σημείο, ένα σημείο καμπής για το μέλλον της Ευρώπης.

Ο καλός

Σε αυτή την κατηγορία επισημαίνεται ως αδιαμφισβήτητα θετικό το γεγονός ότι δεν θα εφαρμοστεί η αρχική απόφαση για κούρεμα και στις καταθέσεις κάτω των 100.000 ευρώ. Επίσης το γεγονός ότι η νέα συμφωνία αντιμετωπίζει διαφορετικά «ως όφειλε» τις διάφορες τράπεζες: τώρα η μη ασφαλείς καταθέσεις θα δεχθούν κούρεμα αναλογικά με την μαύρη τρύπα των τραπεζών. Οι φορολογούμενοι επίσης θα σηκώσουν μικρότερο μέρος του βάρους για τα δάνεια διάσωσης

Ο κακός

Το μνημόνιο δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα, άρα η συμφωνία είναι ατελής. Δεν έχουν καμία ιδέα για το μέγεθος και τον τύπο της λιτότητας που θα υποβληθεί στην υπό κατάρρευση κοινωνική οικονομία. Με δεδομένο το ιστορικό της τρόικα είναι δεδομένο ότι θα επιλεγεί ένα πακέτο που θα συνθλίψεις τους ασθενέστερους Κυπρίου. Η «τιμωρία» των ξένων καταθετών θα επηρεάσει όχι μόνο τον τραπεζικό τομέα, αλλά και τον ξενοδοχειακό και ευρύτερα των τουριστικό τομέα. Όπως λέει Ρώσος σχολιάστης «Τώρα που οι Ρώσοι καταθέτες έχουν υποστεί ένα είδος κατάσχεσης, ποιος θα πληρώσει 500 ευρώ για μια νύχτα σε πεντάστερο ξενοδοχείο στην Κύπρο; Η κυρία Μέρκελ;».

Στα αρνητικά, ο Γιάννης Βαρουφάκης καταγράφει και την μεταφορά 9 δις από το ΕΛΑ στην Τράπεζα της Κύπρου που αντικατοτρίζει την τύπου Ταλιμπάν άμυνα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Επίσης αναφέρει ότι δημιουργείται ουσιαστικά μια δεύτερη ζώνη του ευρώ, με τα κυπριακά ευρώ να μην είναι ουσιαστικά εξαγώγιμα – μια λογική παρωδία μέσα στην νομισματική ένωση.

Και ο απίστευτα άσχημος

Η πιο «άσχημη» διάσταση της συμφωνίας είναι ότι καταρρέει κάθε ελπίδα για τη δημουργία μιας αυθεντικής ευρωπαϊκής τραπεζική ένωσης. Ο νέος επικεφαλής του Eurogroup φένεται να αγωνιά να μείνει πιστός στον γερμανικό τρόπο σκέψης, ενώ ο Γιούνκερ είπε ότι η συμφωνία για την Κύπρο ανοίγει το δρόμο για ένα νέο γύρο κουρεμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση ώστε να μη χρειαστεί ποτέ ξανά να σκεφθεί τη λύση της άμεσης ανακεφαλοποίησης.

Read more »

Economist: Καρχαρίες καραδοκούν γύρω από τη μισοβυθισμένη Κύπρο

Στο εξώφυλλο του οικονομικού περιοδικού απεικονίζεται η Κύπρος μισοβυθισμένη μέσα στον ωκεανό, με καρχαρίες γύρω να καραδοκούν.

Ο τίτλος που δίνει ο Economist είναι άλλωστε χαρακτηριστικός: "Κι εκεί που νόμιζες ότι ήσουν ασφαλής...".

Το περιοδικό στο άρθρο του γύρω από την Κύπρο, χαρακτηρίζει "καταστροφική" την περασμένη εβδομάδα για την Ευρώπη και κάνει λόγο για έναν "μεσογειακό νάνο", εννοώντας την Κύπρο, του οποίου όμως η κρίση μπορεί να έχει "δηλητηριώδεις" μακροπρόθεσμες συνέπειες.

Το Economist εκτιμά ακόμα ότι η αποχώρηση της Κύπρου από την Ευρωζώνη θα ήταν καταστροφική για το νησί, όμως "και η Ευρωζώνη θα ήταν γελασμένη αν φαντάζεται πως η Κύπρος είναι αρκετά μικρή για να την αφήσει να φύγει με ασφάλεια", ενώ "μία συμφωνία που θα καταλήξει να υποβιβάσει την Κύπρο σε offshore ρωσική σατραπεία θα ήταν ανώμαλο αποτέλεσμα".

"Το ευρώ υποτίθεται πως θα ήταν η υλοποίηση ενός μεγαλειώδους πολιτικού σχεδίου. Μοιάζει περισσότερο με γάμο στον οποίο δεν υπάρχει έρωτας, όπου το κόστος του χωρισμού είναι το μοναδικό πράγμα που κρατάει το ζευγάρι μαζί", είναι το σχόλιο του Economist.

Read more »

Κώστας Λαπαβίτσας: Η Κύπρος να γίνει Ισλανδία να χρεοκοπήσει τις τράπεζές της

Τη δική του άποψη για την κυπριακή κρίση καταθέτει ο διαπρεπής οικονομολόγος Κώστας Λαπαβίτσας με άρθρο του στο προσωπικό του blog.
Σύμφωνα με τις θέσεις του η λύση που ψήφισε το Eurogroup για την Κύπρο όχι μόνο θα καταστρέψει την κυπριακή οικονομία αλλά και θα αναζωπυρώσει την κρίση του Ευρώ.
Καταλήγοντας μάλιστα καλεί την κυπριακή ηγεσία να συγκρουστεί με την Τρόικα και να αποφασίσει να ακολουθήσει το παράδειγμα της Ισλανδίας που άφησε τις τράπεζες της να χρεοκοπήσουν.
Το πλήρες κείμενο της ανάλυση του Κώστα Λαπαβίτσα, έχει ως εξής:
Η κρίση της Κύπρου είναι, όπως ήταν και η κρίση της Ισλανδίας και της Ιρλανδίας, κυρίως τραπεζική κρίση. Η 'λύση' που προωθείται από την τρόικα στην Κύπρο όμως, είναι σαφώς χειρότερη από τις άλλες δύο. Απειλεί να καταστρέψει την κυπριακή οικονομία και να αναζωπυρώσει την κρίση του ευρώ.
Το πρόβλημα και στις τρεις αυτές χώρες προήλθε από το χρεοκοπημένο τραπεζικό σύστημα, καθώς ο δημόσιος τομέας έχει σχετικά χαμηλό χρέος και δεν ευθύνεται για την κρίση. Η οικονομική καταστροφή προήλθε από τις τράπεζες, αλλά το βάρος καλείται να το σηκώσει το δημόσιο και η κοινωνία συνολικά.
Ο τραπεζικός τομέας της Κύπρου έχει περιουσιακά στοιχεία περίπου οκταπλάσια του ΑΕΠ, όπως και ο ιρλανδικός, ενώ ο ισλανδικός ήταν ακόμη μεγαλύτερος όταν χτύπησε η κρίση. Στην Ισλανδία οι τράπεζες δανείζονταν διεθνώς για να παίξουν στις αγορές παραγώγων, ενώ στην Ιρλανδία για να κερδοσκοπήσουν στα ακίνητα. Στην Κύπρο προσέλκυαν καταθέσεις διεθνώς και έκαναν μεγάλες τοποθετήσεις σε ελληνικά κρατικά ομόλογα, ενώ δάνεισαν και σε ελληνικές επιχειρήσεις. Οι ισλανδικές τράπεζες χρεοκόπησαν μετά την κατάρρευση την Λίμαν Μπράδερς το 2008, οι ιρλανδικές όταν έσκασε η τεράστια φούσκα ακινήτων το 2008-9 και οι κυπριακές με την ελληνική κρίση, κυρίως μετά το τραγικό PSI και τα κουρέματα του 2012.
Η τραπεζική κρίση
Τι σημαίνει όμως τραπεζική κρίση; Που μοιάζουν, αλλά και που διαφέρουν οι τρεις αυτές χώρες?
Οι τράπεζες είναι εταιρείες με μικρό ποσοστό δικών τους κεφαλαίων. Κινούνται κυρίως με τα χρήματα άλλων, τα οποία συλλέγουν είτε εκδίδοντας ομόλογα, είτε δεχόμενες καταθέσεις. Όταν συμβεί τραπεζική κρίση, τα δάνεια των τραπεζών συνήθως δεν μπορούν να αποπληρωθούν. Άρα οι ζημίες πρέπει να καλυφθούν από τα δικά τους κεφάλαια. Αυτά όμως δεν επαρκούν.
Η ευνοϊκότερη λύση για τις τράπεζες είναι να λάβουν νέα κεφάλαια από το κράτος, μεταβιβάζοντας τις ζημίες στους φορολογούμενους και αυξάνοντας το δημόσιο χρέος. Αλλά μπορεί επίσης, να μεταβιβαστούν οι ζημίες στους μετόχους και τους ομολογιούχους των τραπεζών, όπως υποτίθεται ότι επιβάλει η οικονομία της αγοράς. Αυτοί που κατέχουν ή δάνεισαν στις τράπεζες, είναι αυτοί που πρέπει να σηκώσουν το βάρος.
Βασική αρχή είναι να αποφεύγεται η μεταβίβαση των ζημιών στους καταθέτες, γιατί έτσι πλήττεται η λαϊκή αποταμίευση και η κυκλοφορία του χρήματος. Ακόμη χειρότερο είναι ότι υποσκάπτεται η εμπιστοσύνη στις τράπεζες. Αν υπάρξει γενικευμένη ανησυχία, θα εμφανιστεί κίνδυνος μαζικών αναλήψεων και άρα ολικής κατάρρευσης. Για το λόγο αυτό οι κυβερνήσεις συνήθως εγγυούνται τις μικρές καταθέσεις.
Ο δρόμος της Ισλανδίας και ο δρόμος της Ιρλανδίας
Η εμπειρία της Ισλανδίας και της Ιρλανδίας είναι καθοριστική, καθώς δείχνει με σαφή τρόπο δύο διαφορετικούς δρόμους για τη λύση και την έξοδο από την κρίση. Η Ισλανδία αρνήθηκε να δώσει νέα κεφάλαια στις τράπεζες και να διογκώσει το δημόσιο χρέος της. Άφησε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν, αλλά προστάτευσε τους εγχώριους καταθέτες μεταβιβάζοντας τη ζημία στους μετόχους, τους ομολογιούχους και τους ξένους καταθέτες. Αντίθετα, η Ιρλανδία χρηματοδότησε αφειδώς τις τράπεζες διογκώνοντας το δημόσιο χρέος της. Προστάτευσε βέβαια τους καταθέτες, αλλά και τους μεγάλους ομολογιούχους, που ήταν στην ουσία ξένες τράπεζες.
Η Ισλανδία μπόρεσε να κάνει αυτήν την επιλογή γιατί δεν είναι μέλος της ΟΝΕ. Μακριά από την τρόικα, η χώρα έδωσε προτεραιότητα στην εγχώρια οικονομία, έκανε υποτίμηση, επέβαλε έλεγχο στην κίνηση κεφαλαίων και πέρασε σε σημαντική ανάκαμψη το 2012. Αντίθετα, η Ιρλανδία ακολούθησε τον δρόμο της τρόικα, το δημόσιο χρέος της γιγαντώθηκε, είναι στον έκτο χρόνο ύφεσης και οι προοπτικές ανάπτυξης είναι κακές.
Η απαράδεκτη επιλογή για την Κύπρο
Η Κύπρος πήρε το δρόμο της Ιρλανδίας το 2012. Ανέβασε το δημόσιο δανεισμό της και δέχτηκε τη λιτότητα της τρόικα. Αλλά οι τράπεζες χρειάζονται ακόμη περίπου 17 δισ. ευρώ. Η τρόικα προτείνει τα 10 δις να προέλθουν από νέο κρατικό δανεισμό και ο κύριος όγκος των υπολοίπων από τα χρήματα των καταθετών. Οι καταθέτες θα λάβουν μετοχές ίσης ονομαστικής αξίας, αλλά στην πράξη θα υποστούν ζημία.
Στο δρόμο αυτόν η Κύπρος θα δεχτεί ακόμη αυστηρότερη λιτότητα και το δημόσιο χρέος της θα ανέβει πάνω από 100% του ΑΕΠ. Η νέα λιτότητα, η απώλεια καταθέσεων και ο περιορισμός της τραπεζικής ρευστότητας θα βαθύνουν την ύφεση, που μπορεί να φτάσει και το 5% το 2013. Το διογκωμένο δημόσιο χρέος σύντομα θα γίνει μη βιώσιμο και μάλλον θα χρειαστεί νέα ΄διάσωση' και κούρεμα. Έπονται μειώσεις μισθών και συντάξεων, ενώ θα ανέβει κι άλλο η ανεργία.
Η σοβαρότερη παρενέργεια όμως, είναι η μεταβίβαση του κόστους στις καταθέσεις. Η τρόικα πήρε αυτήν την απόφαση γιατί δεν ήθελε να διασώσει τους ρώσους μεγαλοκαταθέτες των κυπριακών τραπεζών. Πρόκειται για απίστευτο μέτρο που αντιβαίνει τις βασικές αρχές λειτουργίας των τραπεζών. Η επιλογή που δόθηκε στην κυπριακή κυβέρνηση είναι απαράδεκτη και καταστροφική.
Αν το κόστος μεταβιβαστεί εξ ολοκλήρου στους μεγαλοκαταθέτες, η αναπτυξιακή στρατηγική της Κύπρου να γίνει διεθνές χρηματοπιστωτικό κέντρο εκμηδενίζεται, καθώς οι κυπριακές τράπεζες θα γίνουν διεθνώς αναξιόπιστες. Θα υπάρξει απόσυρση καταθέσεων και του εξωτερικού, απώλεια ρευστότητας, τραπεζική συρρίκνωση και βάθεμα της ύφεσης.
Αν μέρος του κόστους επιβληθεί στους μικροκαταθέτες, όπως αρχικά σχεδιάστηκε, τα αποτελέσματα θα είναι ακόμη χειρότερα. Η παραβίαση της κρατικής εγγύησης θα καταστρέψει την εμπιστοσύνη των καταθετών προς τις τράπεζες, που είναι τελικά και η μόνη πραγματική εγγύηση. Ο κίνδυνος να επαναληφθεί και σε άλλες χώρες της ΟΝΕ είναι εμφανής.
Η αντίδραση των μικροκαταθετών της Κύπρου ίσως οδηγήσει σε αλλαγή αυτής απίστευτης απόφασης. Ακόμη κι έτσι όμως, θα υπάρξουν ουρές καταθετών όταν ξανανοίξουν οι κυπριακές τράπεζες. Παρόμοιος κίνδυνος υπάρχει και στην Ελλάδα και τις άλλες χώρες της περιφέρειας που έχουν χρέη και αδύναμες τράπεζες. Ποιος μπορεί πλέον να είναι βέβαιος για τις αποταμιεύσεις του; Η εμπιστοσύνη χτίζεται σιγά-σιγά, αλλά καταστρέφεται με μιας. Το πλήγμα για το τραπεζικό σύστημα είναι μεγάλο και θα αναζωπυρώσει την κρίση του ευρώ.
Η σκληρή απόφαση της ΕΕ πάρθηκε γιατί κυπριακή οικονομία είναι μόλις 0.2% της Ευρωζώνης, ενώ η Κύπρος έχει μηδαμινή πολιτική στήριξη. Ο κυνισμός της τρόικα δείχνει ξεκάθαρα πια και για τους πλέον δύσπιστους ότι όχι μόνο δεν υπάρχει πραγματική αλληλεγγύη στην ΟΝΕ, αλλά ούτε καν οι ίδιοι κανόνες για όλους. Το αποτέλεσμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι να επιταχυνθεί η αποσύνθεση του ευρώ. Για την Κύπρο όμως τίθεται ευθέως και θέμα εθνικής υπόστασης, ιδίως λόγω της ιστορικής αδυναμίας της Ελλάδας την περίοδο αυτή.
Η Κύπρος θα πρέπει να εξετάσει σοβαρά την επιλογή της Ισλανδίας. Αν δεν θέλει να βουλιάξει οικονομικά, κοινωνικά και ίσως εθνικά, θα πρέπει να προστατεύσει τους μικρούς καταθέτες και την οικονομία της, αφήνοντας τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν. Θα πρέπει κατόπιν να περάσει σε άλλη διαδικασία ανάπτυξης, συρρικνώνοντας τον αποτυχημένο και γιγαντιαίο τραπεζικό τομέα και τονώνοντας το παραγωγικό της δυναμικό.
Για να το κάνει αυτό θα πρέπει έρθει σε σύγκρουση με την Τρόικα, χωρίς να φοβάται την έξοδο από την ΟΝΕ. Θα πρέπει επίσης να αναζητήσει επειγόντως νέες γεωπολιτικές συμμαχίες που θα της σταθούν πραγματικά. Και κυρίως θα χρειαστεί συσπείρωση των λαϊκών στρωμάτων που απειλούνται άμεσα. Είναι ώρα μεγάλων αποφάσεων για τους Κυπρίους.

Read more »

Οι Ευρωπαίοι πρέπει να ανησυχούν για τα χρήματά τους λέει ο Π.Μπόφινγκερ

«Οι πολίτες πρέπει να ανησυχούν για τα χρήματά τους» προειδοποιεί εκ νέου ο καθηγητής Οικονομίας και μέλος της λεγόμενης Επιτροπής Σοφών που συμβουλεύει την γερμανική κυβέρνηση, Πέτερ Μπόφινγκερ, χαρακτηρίζοντας «εξαιρετικά επικίνδυνο» το κούρεμα των κυπριακών καταθέσεων.

Σε συνέντευξή του στην ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού Der Spiegel, ο Πέτερ Μπόφινγκερ επισημαίνει ότι ενδεχομένως οι Ισπανοί, οι Ιταλοί και οι Πορτογάλοι να μην τρέξουν αύριο στις τράπεζες προκειμένου να αποσύρουν τα χρήματά τους. «Αν όμως», προσθέτει ο ίδιος, «η κρίση οξυνθεί σε μια χώρα της Ευρωζώνης, οι πολίτες εκεί θα θυμηθούν την περίπτωση της Κύπρου».

Ο γερμανός οικονομολόγος υποστηρίζει ότι αν οι καταθέτες σε όλη την Ευρώπη σπεύσουν να αδειάσουν τους λογαριασμούς τους, «το κόστος της διάσωσης θα είναι πολύ μεγαλύτερο από το να δοθούν στην Κύπρο τα οικονομικά μέσα προκειμένου να διασώσει τους μικροκαταθέτες της».

Τάσσεται δε υπέρ της πρότασης για μεγαλύτερη φορολόγηση στους μεγαλοκαταθέτες και στους καταθέτες που προέρχονται από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Οι ευρωδιασώστες θα μπορούσαν, σε περίπτωση ανάγκης, να χορηγήσουν πραγματική βοήθεια ακόμη και χαρίζοντας χρήματα» συνεχίζει ο Μπόφινγκερ και τονίζει ότι «δεν θα οδηγούμασταν σε Αναδιανεμητική Ένωση και στο σπάσιμο ενός ταμπού, καθώς η Κύπρος αποτελεί μοναδική περίπτωση -καμία άλλη χώρα στην Ευρωζώνη δεν έχει τόσο κορεσμένο χρηματοπιστωτικό τομέα».

Επισημαίνει, άλλωστε, και το γεγονός ότι καμία άλλη χώρα δεν έχει υποστεί μετάδοση της κρίσης σε τέτοια έκταση, υπενθυμίζοντας την έκθεση του κυπριακού τραπεζικού συστήματος στην Ελλάδα και τις απώλειες που υπέστη με την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.

Ακόμη όμως και για τα γερμανικά συμφέροντα, επιμένει ο Πέτερ Μπόφινγκερ, το ζήτημα είναι η σταθερότητα του ευρώ και όχι, όπως λέει χαρακτηριστικά, «το πώς θα εξηγούσε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο γερμανικό Κοινοβούλιο την παροχή βοήθειας σε μια χώρα, η οποία κατηγορείται για ξέπλυμα μαύρου χρήματος».


 με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Read more »

σχόλια διασήμων για το Όχι της Κύπρου

Η Κύπρος είπε "όχι" στο κούρεμα των καταθέσεων και το twitter πήρε φωτιά, από διάσημους που εκφράζουν την συμπαράστασή τους.

Διαβάστε μερικά tweets:

( Ψήφισαν όχι αλλά τώρα πρέπει να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα, γιατί αν είχαν ψηφίσει ναι, δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν την άλλη πραγματικότητα)

Read more »

Βαρουφάκης Μπράβο στην Κύπρο

Την καταψήφιση του νομοσχεδίου από την κυπριακή βουλή σχολίασε στο Twitter ο γνωστός οικομολόγος Γιάννης Βαρουφάκης.
"Είναι η πρώτη φορά από τότε που ξεκίνησε η κρίση στην Ευρώπη που ένα κοινοβούλιο ύψωσε το ανάστημά του στην ευρω-βλακεία. Ήταν ώρα να γίνει. Μπράβο στους βουλευτές της Κύπρου" έγραψε ο Γιάννης Βαρουφάκης. 

Read more »

Ο Βαρουφάκης για την Κύπρο

Καυστικότερος από ποτέ, αναφέρθηκε στα τρέχοντα γεγονότα που αφορούν στο σχέδιο του Eurogroup για την Κύπρο.

Read more »

Η κρίση στην Ευρωζώνη δεν έχει ξεπεραστεί

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει ο επικεφαλής της Bundesbank, Γενς Βάιντμαν, ο οποίος προειδοποιεί ότι η κρίση στην ευρωζώνη δεν έχει τελειώσει και οι κυβερνήσεις πρέπει να αντιμετωπίσουν...
τα προβλήματα «στη ρίζα» δρομολογώντας μεταρρυθμίσεις.

«Η κρίση δεν έχει τελειώσει παρά την πρόσφατη ηρεμία στις χρηματαγορές», επισήμανε ο γερμανός κεντρικός τραπεζίτης στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου για την παρουσίαση των αποτελεσμάτων της Bundesbank.

Την ίδια άποψη υιοθετεί το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, το οποίο επισημαίνει ότι η ύφεση στην ευρωζώνη δεν έχει ξεπεραστεί, αλλά υπάρχουν ενδείξεις σταθεροποίησης. «Μια σταδιακή ανάκαμψη θα μπορούσε να ξεκινήσει στο δεύτερο μισό του 2013», αναφέρει στη μηνιαία έκθεση Μαρτίου που δημοσιοποίησε σήμερα.

Ενθαρρυντικά ήταν, ωστόσο, τα στοιχεία για τη γερμανική οικονομία, η οποία σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου «ανεβάζει ταχύτητα», μετά τη συρρίκνωση που σημείωσε το δ’ τρίμηνο του 2012, και αναμένεται να επανέλθει σε τροχιά ανάκαμψης από την άνοιξη.

«Μετά την επιβράδυνση της οικονομίας το τέταρτο τρίμηνο, οι δείκτες που αποτυπώνουν το κλίμα υποδηλώνουν ανάκαμψη από την άνοιξη», σημειώνει η έκθεση.

Read more »

Το τέλος του παραμυθιού περί ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας

Ακούσαμε και διαβάσαμε προεκλογικά και μετεκλογικά υποσχέσεις επί υποσχέσεων για ανάπτυξη στην οικονομία. Ακούσαμε και διαβάσαμε και διάφορα γλαφυρά για τα «προβλήματα» ανταγωνιστικότητας τα όποια έχουν προκληθεί, από το «κακό» δημόσιο, την «κακή» εφαρμογή των μνημονίων, της «κακές» πολιτικές του παρελθόντος.

  Του Σταμάτη Στεφανάκου

   Είδαμε να ενοχοποιούνται οι «κακοί» συνδικαλιστές, και όσοι άνηκαν στο πραγματικό αντιμνημονιακό μπλοκ (ΑΝΕΛ, ΣΥΡΙΖΑ,ΚΚΕ,ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΕΠΑΜ, κλπ). Εδικά δε η αριστερά , που σημειωτέον δεν κυβέρνησε ποτέ , να κατηγορείται ότι έχει την ευθύνη για όλα…

Για όλα έφταιγε «κάποιος», άλλος πολιτικός του παρελθόντος, οι «τεμπέληδες» έλληνες, οι «αντιπαραγωγικοί» εργαζόμενοι και άλλα πολλά και όμορφα, που με απλοχεριά τα ΜΜΕ μας έχουν σερβίρει και συνεχίζουν αδιάκοπα να σερβίρουν.
  Ζήσαμε απειλές του τύπου: «θα μας πετάξουν από το ευρώ», θα «χρεοκοπήσει η χώρα» και ακούσαμε κορωνίδες της μορφής περί πατριωτισμού και εθνικού καθήκοντος…

Βιώσαμε την καταστολή στο πετσί μας, και από πρώτο χέρι γνωρίσαμε την απόγνωση μέσω της αύξησης των αυτοκτονιών συμπολιτών μας στην χώρα.
Πέτυχαν να εφαρμόσουν στην πράξη τον κοινωνικό αυτοματισμό και η μια κοινωνική ομάδα να επιτίθεται στην άλλη. Κάθε έννοια αλληλεγγύης και ανθρωπισμού διαστρεβλώθηκε και κακοποιήθηκε οικτρά. 

 Η παιδεία υποβαθμίστηκε, η δημόσια υγεία εξαθλιώθηκε και οι κοινωνικές παροχές έχουν υποβαθμιστεί σε σημείο που έχει χαθεί κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας.   Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το περιβάλλον και ο φυσικός πλούτος της χώρας ξεπουλιούνται αντί πινακίου φακής .   Μισθοί, συντάξεις και επιδόματα , έχουν μειωθεί κάτω από το επίπεδο που ορίζει το φράγμα μεταξύ αξιοπρεπούς διαβίωσης και φτώχειας, και έχουν γίνει καπνός διεκδικήσεις δεκαετιών.    Και όλα αυτά γιατί; 

Για να διαβάσουμε τα ακόλουθα στον Τύπο: 

 Ανεργία στο 27% για το Νοέμβριου του 2012, με πρόβλεψη να φτάσει στο 30,1 % το 2013.  Μείωση του ΑΕΠ και ύφεση στο 4,1%.  Φορολογία που στην ουσία διαλύει την αγορά.  Στάση πληρωμών στην πράξη του δημοσίου προς τρίτους. Εκτροχιασμός των δημοσιονομικών εσόδων με το καλημέρα του 2013.
Με δυο λόγια, μήπως θυμάστε κάτι υποσχέσεις και θεωρίες ότι το 2012 η χώρα θα βγει στις αγορές και θα έρθει η ανάπτυξη;  

Μήπως θυμάστε επίσης το περίφημο: «δεν θα πάρουμε και άλλα μέτρα»; 
 Μήπως το άλλο: « θα διαπραγματευτούμε με τους δανειστές μας»; Να μιλήσουμε για την αύξηση της πορνείας, του αλκοολισμού και της εξαθλίωσης;   Και θα μπορούσα ειλικρινά να γράψω πολλές γραμμές με κενού νοήματος υποσχέσεις και παραμύθια. Δεν νομίζω όμως ότι χρειάζεται.   Όταν διαβάζεις και ακούς ότι ο κατώτερος μισθός είναι υψηλός στην χώρα μας από ένα άνθρωπο (;) που έχει 6.000 € μηναίο εισόδημα…

 Όταν η ίδια η Τρόικα μιλάει ήδη για καινούργια μέτρα… Όταν διάρα τσακιστή δεν δίνουν για τους άνεργους νέους – και όχι μόνο…

Έχει κανείς ψευδαισθήσεις ότι δεν πάει παρακάτω;  

Τι άλλο περιμένουμε να γίνει; Τι;  

Και στο ερώτημα αν υπάρχει άλλος δρόμος, η απάντηση είναι μόνο μια: υπάρχει.
Και ναι ούτε αλάθητος είναι , ούτε σίγουρος.  

Αλλά σίγουρα είναι ποιο ελπιδοφόρος από αυτόν που έχουμε πάρει έως τώρα. 
 Το μόνο που είναι βέβαιο, είναι ότι αν δεν μπει άμεσα ένα φρένο σε αυτή την κατρακύλα δεν θα υπάρχει Ελλάδα, και μάλιστα πολύ σύντομα.
Επομένως ας αρχίσουμε να συσπειρωνόμαστε , να οργανωνόμαστε και κυρίως ας αρχίσουμε να αντιστεκόμαστε, για να μην καταλήξουμε κυριολεκτικά ως πρόβατα στο χασάπη.

Πηγή:kostasxan.blogspot.com

Read more »

«Για πόσο ακόμη καιρό θα τους αφήνουμε να μας δολοφονούν;», γράφει καθηγητής ενός νεκρού φοιτητή

Αίσθηση προκαλεί το μήνυμα ενός καθηγητή του ΤΕΙ Λάρισας για τον θάνατο των δύο νεαρών σπουδαστών. Στο μήνυμα που υπογράφει ως καθηγητής του "δολοφονημένου" Σάββα Παπαδόπουλου, ο Ηλίας Σαντουρίδης γράφει:

«Χτες το απόγευμα 2 σπουδαστές του ΤΕΙ Λάρισας βρέθηκαν νεκροί στο κέντρο της πόλης από αναθυμιάσεις από αυτοσχέδιο μαγκάλι ενώ άλλοι 3 χαροπαλεύουν. Όλοι τους από λαϊκές οικογένειες (οι 2 παιδιά μεταναστών) που θυσιάζοντας αυτά που δεν έχουν έστειλαν τα παιδιά τους να σπουδάσουν σ’ένα ίδρυμα που χαροπαλεύει το ίδιο. Παρόλα αυτά δεν μπόρεσαν να προσφέρουν στα παιδιά τους θέρμανση αυτόν τον χειμώνα και τα έχασαν. Όλοι τους 21 και 22 χρονών παλληκάρια, αναλώσιμα θύματα ενός αμείλικτου πολέμου που κηρύχτηκε στο λαό μας. Κάθε μέρα που περνάει μετράμε όλο και περισσότερα θύματα. Είναι και δική μας ευθύνη. Για πόσο ακόμη καιρό θα τους αφήνουμε να μας δολοφονούν;



Ηλίας Σαντουρίδης

Εκπαιδευτικός τμήματος όπου φοιτούσε ο Σάββας Παπαδόπουλος, που δολοφονήθηκε χτες»

via

Read more »

Γιατί οι ιταλικές εκλογές δεν σηματοδοτούν μια ευρω-εξέγερση

''Η κόπωση λιτότητας αυξάνεται όχι μόνο στη Νότια Ευρώπη, αλλά και σε χώρες όπως η Γερμανία και η Ολλανδία, όπου οι ψηφοφόροι κάθε άλλο παρά ικανοποιημένοι είναι με το να πληρώνουν για τη διάσωση των γειτόνων τους. Παρόλα αυτά, οι πολιτικοί αντίπαλοι δεν έχουν αποκτήσει αρκετή φόρα για να αποτελέσουν σοβαρή απειλή για τα κυβερνώντα κόμματα'' είναι το κύριο άρθρο του Bloomberg Businessweek για τις ιταλικές εκλογές.



''Τρία χρόνια τώρα οι κυβερνήσεις της Ευρωζώνης έχουν καταφέρει να αποφύγουν τα χτυπήματα των πολιτικών αντιπάλων που προσπάθησαν να εκτροχιάσουν τις προσπάθειες τους να παραμείνουν στο μονοπάτι της δημοσιονομικής λιτότητας.

Τώρα όμως οι αντίπαλοι έδωσαν μια δυνατή γροθιά. Με την ψήφο τους στις κοινοβουλευτικές εκλογές της 24ης και 25ης Φεβρουαρίου, οι αγανακτισμένοι με την ύφεση Ιταλοί έφεραν τη χώρα τους αντιμέτωπη με το φάσμα της ακυβερνησίας στηρίζοντας τους πολιτικούς που υποσχέθηκαν να αντιστρέψουν το πρόγραμμα λιτότητας του απερχόμενου πρωθυπουργού Mario Monti. Το αγαπημένο κόμμα των δημοσκοπήσεων, με επικεφαλής τον πρώην κωμικό Beppe Grillo, υποσχέθηκε όχι απλά να αναστείλει τις προσπάθειες του Monti, αλλά να διενεργήσει και δημοψήφισμα για την παραμονή της Ιταλίας στην Ευρωζώνη. Το εκλογικό αποτέλεσμα φαίνεται να οδηγεί σε πολιτικό αδιέξοδο, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο και νέων εκλογών.

Η ψηφοφορία «δεν είναι απλώς μια γροθιά στο στομάχι του Monti», σχολιάζει ο Nicholas Spiro, managing director της Spiro Sovereign Strategy στο Λονδίνο. «Είναι επίσης μία για το Βερολίνο, τις Βρυξέλλες και τη Φρανκφούρτη «όπου η προσπάθεια καταπολέμησης της κρίσης της ζώνης του ευρώ έχει ως αιχμή του δόρατος τη γερμανική κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Οι επενδυτές ήρθαν σαφώς σε δύσκολη θέση. Με το που ξεκίνησαν οι συναλλαγές την Τρίτη, τα CDS για τα ιταλικά ομόλογα εκτοξεύτηκαν στο υψηλότερό επίπεδο από το 2011. Τα ισπανικά και πορτογαλικά ομόλογα υποχώρησαν, γεγονός που αντανακλά το φόβο ότι η πολιτική αναταραχή μπορεί να εξαπλωθεί και σε άλλες ασθενείς οικονομίες. Πράγματι, από πολλές απόψες, η Ισπανία είναι σε πολύ χειρότερη κατάσταση από ό,τι η Ιταλία, με την ανεργία στο 26% και την οικονομία βυθισμένη σε ύφεση.

Θα μπορούσε άραγε άλλη ευρωπαϊκή κυβέρνηση να πέσει σύντομα θύμα μιας «εξέγερσης» κατά της λιτότητας; Φαίνεται απίθανο. Ένας λόγος είναι ότι καμία άλλη χώρα της Ευρωζώνης δεν έχει προγραμματίσει εθνικές εκλογές το τρέχον έτος, με εξαίρεση τη Γερμανία –που τάσσεται υπέρ της λιτότητας- η οποία θα ανοίξει τις κάλπες το Σεπτέμβριο.

Επίσης, τα κινήματα κατά της λιτότητας δεν τα κατάφεραν σε πρόσφατες εκλογές. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε στις εκλογές τον περασμένο Μάιο. Αυτό το μήνα, οι ψηφοφόροι στην Κύπρο επέλεξαν έναν πρόεδρο που θέλει η χώρα να δεχθεί ένα πακέτο διάσωσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση το οποίο συνδέεται με σκληρά δημοσιονομικά μέτρα. Ο Γάλλος πρόεδρος François Hollande στήριξε πέρυσι την προεκλογική του εκστρατεία σε μια πλατφόρμα αντι-λιτότητας, αλλά τώρα αυξάνει τους φόρους και μειώνει τις δαπάνες για να αντιμετωπίσει το ανησυχητικό έλλειμμα του προϋπολογισμού.

Στην Ισπανία, η στήριξη για το κυβερνών συντηρητικό κόμμα έχει μειωθεί δραματικά καθώς ο πρωθυπουργός Mariano Rajoy έχει εφαρμόσει επώδυνες περικοπές δαπανών. Αλλά το κόμμα του Rajoy έχει την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, και οι Σοσιαλιστές της αντιπολίτευσης δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής. Το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικολογίας κατά της λιτότητας στην Ισπανία προέρχεται από περιφερειακές ομάδες που έχουν αποσχιστεί, όπως το κόμμα Σύγκλιση και Ένωση στην Καταλονία.

Ακόμα και αν η στήριξη υπέρ των κομμάτων αντι-λιτότητας ενισχύεται «δεν πρόκειται να ξυπνήσουμε ξαφνικά μια μέρα και να δούμε μερικά από αυτά τα κόμμα να κερδίζουν την πλειοψηφία από το πουθενά», λέει η Tina Fordham, αναλύτρια παγκόσμιας πολιτικής της Citigroup. «Η άνοδός τους θα είναι βαθμιαία και σταδιακή. Επηρεάζουν τον πολιτικό διάλογο και ‘ξεφλουδίζουν’ τις πλειοψηφίες».

Στην Ισπανία, για παράδειγμα, πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι αθροιστικά το ποσοστο στήριξης για τα δύο μεγάλα κόμματα της χώρας βρίσκεται τώρα κάτω από το 50%, με τα ποιο ακραία κόμματα να μοιράζονται το υπόλοιπο. «Το γεγονός ότι αυτά τα νέα κόμματα, ακραία κόμματα, αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη δύναμη στην εγχώρια πολιτική, δεν κάθεται καλά στις αγορές», λέει ο Michael Leister, αναλυτής της Commerzbank στο Λονδίνο.

Η κόπωση λιτότητας αυξάνεται όχι μόνο στη Νότια Ευρώπη, αλλά και σε χώρες όπως η Γερμανία και η Ολλανδία, όπου οι ψηφοφόροι κάθε άλλο παρά ικανοποιημένοι είναι με το να πληρώνουν για τη διάσωση των γειτόνων τους. Παρόλα αυτά, οι πολιτικοί αντίπαλοι δεν έχουν αποκτήσει αρκετή φόρα για να αποτελέσουν σοβαρή απειλή για τα κυβερνώντα κόμματα.

Η ψηφοφορία στην Ιταλία ήταν μια υπενθύμιση ότι η Ευρώπη «απέχει πολύ από την έξοδο από την κρίση», ανέφερε ο Richard Wiltshire της ETX Capital σε σημείωμα προς τους πελάτες του. «Η αισιοδοξία για το ενιαίο νόμισμα στις αρχές Ιανουαρίου», έγραψε, «φαίνεται ξαφνικά σαν μακρινό παρελθόν».

Πηγή Capital

Read more »

Κρούγκμαν: Η λιτότητα δεν ωφέλησε την Ελλάδα

Δριμεία επίθεση κατά του αντιπροέδρου της Κομισιόν και επιτρόπου Οικονομίας Όλι Ρεν και της πολιτικής σκληρής λιτότητας που επιλέγει να εφαρμόσει έναντι της κρίσης χρέους που έχει πλήξει την Ευρωζώνη, εξαπολύει ο διεθνούς φήμης Αμερικανός οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν, χαρακτηρίζοντάς τον μάλιστα ως «ο Ρεν του τρόμου».

Γνωστός πολέμιος της λιτότητας ο Kρούγκμαν, αναφέρει στο τελευταίο του άρθρο στους New York Times: «Ο Ρεν πρόσφατα δήλωσε: Το μεγάλο πρόβλημα της λιτότητας δεν είναι ότι δεν αποδίδει, αλλά το γεγονός πως ολοένα και περισσότεροι οικονομολόγοι διαμηνύουν πως δεν αποδίδει!».

Ο οικονομολόγος συνεχίζει λέγοντας, ότι ο Ρεν επιμένει να δηλώνει πως κάθε πολιτική που έχει να κάνει με αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία είναι ικανή να καλλιεργήσει το αναγκαίο έδαφος για την ανάκαμψη.

Εκτιμά πως η ευρωπαϊκή οικονομία θα ανακάμψει το 2014, με την ανάπτυξη για την Ευρωζώνη να τοποθετείται στο 1,4%. Ο Ρεν θεωρεί πως η Ευρωζώνη πρέπει να συνεχίσει στο δρόμο των μεταρρυθμίσεων χωρίς να χαθεί το momentum..

«Kύριε Ρεν εντάξει έχετε δίκιο, όλα βαίνουν καλώς!» αναφέρει με ειρωνικό τόνο ο οικονομολόγος.

«Η Ελλάδα και όλες οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες που ακολουθούν αυστηρά μέτρα λιτότητας τελικά τι κέρδισαν;» διερωτάται.

Και απαντά: Κατέστησαν ακόμη πιο δυσχερή τη δημοσιονομική τους κατάσταση.

 

Δωρίζουμε ΕΠΙΠΛΑ σε ένα υπερτυχερό ζευγάρι αξίας 2.450 ευρώ. Κάντε LIKE και μπορεί να είστε εσείς ο υπερτυχερός που ψάχνει η ΕΠΙΠΛΟΔΟΜΗ ΔΟΒΛΕΤΟΓΛΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Κάντε κλικ εδώ via

Read more »