μωρά ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους στο χορό

 μωρά ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους στο χορό

Read more »

Παιδικές φοβίες και ανασφάλειες

Το παιδί είναι πολύ φυσιολογικό να αναπτύξει κάποιους φόβους γιατί ακόμα με το μικρό του μυαλουδάκι δεν μπορεί να επεξεργαστεί κάποια πράγματα. Οι φόβοι, όμως, αυτοί όσο το παιδί μεγαλώνει και ωριμάζει, υποχωρούν. Όταν δεν υποχωρούν, αλλά επιμένουν και σε μεγαλύτερη ηλικία τότε αρχίζουν να επηρεάζουν την καθημερινή ζωή του παιδιού, την σχολική του απόδοση και την κοινωνικοποίησή του. Σ’ αυτό το σημείο οι φόβοι έχουν εξελιχθεί σε φοβίες για συγκεκριμένο αντικείμενο ή κατάσταση.

Βασικοί παράγοντες που συντελούν στη δημιουργία φόβων είναι: προηγούμενες αρνητικές εμπειρίες, το άγνωστο, η αναπτυξιακή ηλικία, γονεϊκά πρότυπα, διαπαιδαγώγηση και το οικογενειακό κλίμα. Μερικοί τρόποι αναγνώρισης φόβων από τους γονείς είναι: πόνος στην κοιλιά, εφίδρωση, νυχτερινή ενούρηση, ξαφνικά κλάματα, τρομακτικά όνειρα, συνεχής προσκόλλήση στους γονείς.

Πώς μπορούν, όμως, οι γονείς να προλάβουν ή να αντιμετωπίσου τους φόβους των παιδιών τους;

1. Ακούτε και παρατηρείτε προσεκτικά το παιδί σας και την συμπεριφορά του , γιατί κάποιο μήνυμα ίσως πάρετε.

2. Δείχνετε κατανόηση στους φόβους του παιδιού σας. Πολλές φορές κάποιοι γονείς αντιδρούν απότομα στους φόβους των παιδιών τους.

3. Διατηρείτε ένα ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον.

4. Ελέγχετε τα προγράμματα που παρακολουθεί στην τηλεόραση. Οι ειδήσεις και διάφορες σειρές που περιέχουν σκηνές βίας δεν είναι κατάλληλα για παιδιά σχολικής ηλικίας.

5. Μην το πιέζετε να ξεπεράσει τους φόβους του. Το παιδί χρειάζεται το χώρο του και τον χρόνο του για να ξεπεράσει κάποιους από τους φόβους του.

6. Διαβάστε βιβλία γύρω από το θέμα που φοβάται.

7. Καθησυχάζετε τα παιδιά και προσπαθείτε να τα κάνετε να νοιώσουν καλύτερα.

8. Ζητήστε βοήθεια από τον δάσκαλο ή την δασκάλα, αν δεν μπορείτε να βοηθήστε μόνοι σας το παιδί.

9. Μην διστάσετε, ν’ απευθυνθείτε σ’ έναν ειδικό επιστήμονα, ψυχολόγο, ο οποίος λόγω της εμπειρίας και της ειδικής γνώσης μπορεί να δώσει άμεσα λύσεις.

Μπορείτε να μοιραστείτε χρήσιμες πληροφορίες, συναισθήματα και σκέψεις με τα παιδιά σας διαβάζοντας ένα βιβλίο σχετικό με παιδικές φοβίες κι ανασφάλειες: Μιά φορά κι έναν καιρό Φοβόμουν έναν δράκο, Γιούλη Μιγγείρου, εκδόσεις Ψυχογιός.

 healthpress

Read more »

κωφό κοριτσάκι, ακούει για πρώτη φορά τη φωνή της μητέρας της

Η οικογένεια της μικρής Tulsa πλέουν σε πελάγη ευτυχίας καθώς το μικρό κωφάλαλο κοριτσάκι που υιοθέτησαν από την Κίνα, για πρώτη φορά στη ζωή της ακούει τη φωνή της γιαγιάς και της μητέρας της.

Η μικρή σαν να έχει ξαναγεννηθεί, απολαμβάνει κάθε στιγμή της νέας της εμπειρίας και δεν σταματά να χαμογελά.

Το «θαύμα» πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια της επιστήμης. Μόλις πριν από λίγα 24ωρα επιστήμονες σε αμερικανικό ερευνητικό κέντρο εμφύτευσαν στη μικρή μια νέα επαναστατική συσκευή που της χάρισε την αίσθηση της ακοής.

Η 4χρονη κινέζα τα πρώτα χρόνια της ζωής τα πέρασε σε ένα ορφανοτροφείο καθώς οι φυσικοί γονείς της την εγκατέλειπαν όταν η μικρή ήταν μόλις 8 μηνών.

Ένα ζευγάρι αμερικανών ωστόσο την αγάπησαν από την πρώτη στιγμή που την αντίκρισαν και για δυο ολόκληρα χρόνια πάλευαν με την κινεζική γραφειοκρατία για να καταφέρουν να ολοκληρώσουν την υιοθεσία. Στην Αμερική οι γιατροί παρατήρησαν πως το μικρό κοριτσάκι αντιμετώπιζε πρόβλημα με την ακοή της.

Οι νέοι γονείς της όμως ήταν διατεθειμένοι να την βοηθήσουν με όποιο τρόπο μπορούσαν και αποφάσισαν να της προσφέρουν την ιατρική φροντίδα που θα χρειαζόταν για να μπορέσει η μικρή τους κόρη να ακούσει τους ήχους της ζωής.

πηγή: ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ – www.goodstory.gr

Read more »

ΜΠΑΜΠΑ ΘΑ ΜΕ ΑΦΗΣΟΥΝ ΝΑ ΠΑΙΞΩ ΚΑΙ ΕΓΩ; ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Αξίζει να το διαβάσετε στα μικρά παιδιά Θα έκανες την ίδια επιλογή ; Σε ένα δείπνο, για φιλανθρωπικό σκοπό, ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ο πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που δεν θα την ξεχάσει κανείς από όσους την άκουσαν εκείνη τη μέρα. Μετά την τελετή, έκανε μια ερώτηση.
“Όταν η φύση δεν παρεμποδίζεται από εξωτερικές επιρροές, όλα γίνονται τέλεια.
Ακόμα ο γιος μου, ο Shay, δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Πού είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων στο γιο μου;” Όλοι στην αίθουσα αναρωτιόνταν σιωπηλά και γεμάτοι απορία.
Ο πατέρας συνέχισε. “Όταν ένα παιδί σαν τον Shay που είναι πνευματικά ανάπηρο, έρχεται στη ζωή, η ευκαιρία να καταλάβεις την αληθινή ανθρώπινη φύση είναι, το πώς οι υπόλοιποι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν σ’ αυτό το παιδί.”
Και αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που θα σας παρακαλέσω θερμά να διαβάσετε μέχρι το τέλος της.. Ο Shay κι εγώ, περάσαμε έξω από ένα πάρκο, όπου κάποια αγόρια που γνώριζαν τον Shay, έπαιζαν μπέιζμπολ.
Ο Shay με ρώτησε, “μπαμπά, νομίζεις ότι θα μ’ αφήσουν να παίξω μαζί τους;”
Εγώ ήξερα ότι τα περισσότερα αγόρια, δεν θα ήθελαν κάποιον σαν τον Shay στην ομάδα τους.
Μα ήξερα, και καταλάβαινα σαν πατέρας, ότι αν του δινόταν η ευκαιρία να παίξει, θα του έδινε πολύ μεγάλη χαρά και επίσης ένα αναγκαίο αίσθημα ένταξης, μαζί με κάποια εμπιστοσύνη που θα γινόταν αποδεκτός από τα άλλα παιδιά, παρά την αναπηρία του.
Πλησίασα λοιπόν ένα από τα παιδιά, και το ρώτησα χωρίς βέβαια να περιμένω και πολλά, αν ο Shay θα μπορούσε να παίξει μαζί τους.
Το αγόρι κοίταξε γύρω του σαν να ζητούσε κάποια υποστήριξη, μα στο τέλος απάντησε, “χάνουμε έξι γύρους, και το παιχνίδι είναι στον όγδοο γύρο. Γιατί όχι, μπορεί να παίξει στην δική μας ομάδα, και θα προσπαθήσουμε να τον βάλουμε να παίξει στον επόμενο γύρο, να αποκρούσει τις βολές αν το θέλει.
Ο Shay πήγε με δυσκολία μέχρι τον πάγκο της ομάδας, για να φορέσει την μπλούζα της ομάδος. Τον παρακολουθούσα με μάτια δακρυσμένα και μια θέρμη στην καρδιά μου.
Τα αγόρια της ομάδας, είδαν την χαρά μου, που τον αποδέχτηκαν στην ομάδα τους. Στο τέλος του όγδοου γύρου, η ομάδα του Shay νικούσε μερικούς πόντους, αλλά ήταν ακόμη πίσω τρεις πόντους για να κερδίσουν τον γύρο.
Στην αρχή του ένατου γύρου, ο Shay έβαλε το γάντι και έπαιξε δεξιά στο γήπεδο.
Αν και οι μπαλιές δεν ήρθαν προς την κατεύθυνσή του, έδειχνε ενθουσιασμένος, δείχνοντας την χαρά του, και μόνο που βρισκόταν εκεί, χτυπώντας όλο χαρά τα χεράκια του.
Το χαμόγελό του ήταν από το ένα αυτί στο άλλο, όταν με κοίταζε που τον χαιρετούσα από την εξέδρα. Προς το τέλος του ένατου γύρου, η ομάδα του Shay πήρε κι άλλους πόντους.
Με δύο παίκτες έξω, και τρείς έξω από την βάση, οι πιθανότητες να κερδίσει γύρους, ήταν κοντά στην βάση, και ο Shay καθορίστηκε σαν ο επόμενος για να αποκρούσει τις βολές. Σ’ αυτό το κρίσιμο σημείο, αναρωτήθηκα αν θα αφήσουν τον Shay να δοκιμάσει να αποκρούσει, και να χάσουν τις πιθανότητες να κερδίσουν το παιχνίδι.
Για μεγάλη μου έκπληξη, …τον άφησαν! Όλοι γνωρίζανε ότι ήταν αδύνατον να χτυπήσει ο Shay την μπάλα, τη στιγμή που δεν ξέρει καν, πώς να κρατήσει κατάλληλα το ρόπαλο, πόσο μάλλον να στοχεύσει την μπάλα.
Εντούτοις, ο Shay πήρε θέση.
Ο αντίπαλος παίχτης, που πετάει την μπάλα, αναγνώρισε ότι η ομάδα του Shay έβαλε την νίκη του παιχνιδιού σε δεύτερη μοίρα, για να δώσουν την ευκαιρία στο παιδί αυτό, να χαρεί αυτήν τη στιγμή, γι αυτό και ήρθε πιο κοντά, προσπαθώντας να τον βοηθήσει να τα καταφέρει ρίχνοντας την μπάλα απαλά στον Shay. Στην πρώτη προσπάθεια, ο Shay κούνησε αδέξια το ρόπαλο και αστόχησε.
Ο αντίπαλος παίκτης, ήρθε ακόμη πιο κοντά του λίγα βήματα, για να του πετάξει ακόμη πιο απαλά την μπάλα. Ο Shay κούνησε πάλι αδέξια το ρόπαλο, μα αυτή τη φορά βρήκε τυχαία την μπάλα, στέλνοντάς την πολύ κοντά, και μάλιστα σε έναν αντίπαλο. Το παιχνίδι τώρα, κανονικά θα είχε τελειώσει.
Ο αντίπαλος όμως, σήκωσε την μπάλα, και, ενώ θα μπορούσε να την πετάξει στην πρώτη βάση, βγάζοντας τον Shay έξω από το παιχνίδι, πέταξε επίτηδες την μπάλα πολύ ψηλά, πάνω από το κεφάλι του συμπαίκτη του, και μακριά κι από τους άλλους συμπαίκτες του. Όλοι στις εξέδρες, και από τις δύο ομάδες, άρχισαν να φωνάζουν, “Shay τρέξε στην πρώτη βάση, τρέξε, τρέξε…”
Ποτέ στη ζωή του ο Shay δεν έτρεξε τόσο μακριά, μα έφτασε στην πρώτη βάση γεμάτος ενθουσιασμό και με ορθάνοιχτα από χαρά μάτια, κοιτώντας γύρω του απορημένα και σαστισμένα, να καταλάβει τι άλλο πρέπει τώρα να κάνει… Η εξέδρα συνέχισε τότε, “Shay, τρέξε στη δεύτερη βάση, Shay τρέξε..τρέξε..”
Με την ανάσα κομμένη και άτσαλα, έτρεξε προς τη δεύτερη βάση. Μέχρι όμως να φτάσει ο Shay στη δεύτερη βάση, ο δεξιός αντίπαλος είχε ήδη πιάσει την μπάλα.
Ήταν ο μικρότερος της αντίπαλης ομάδας, και είχε πλέον όλη την ευκαιρία, να γίνει ο ήρωας της ομάδας του.
Θα μπορούσε να πετάξει την μπάλα στον συμπαίκτη της δεύτερης βάσης, όπου θα έβγαζε έξω τον Shay, μα κατάλαβε τις προθέσεις του συμπαίκτη του που έριχνε τις βολές, και την έριξε ψηλά, προς τον συμπαίκτη της τρίτης βάσης. Ο Shay έτρεξε προς την τρίτη βάση σαν ξετρελαμένος, καθώς οι παίκτες της ομάδας του
έτρεξαν κι εκείνοι προς τη βάση.
Όλοι φωνάζαμε, “Shay, Shay, Shay!!!” Ο Shay έφτασε στην τρίτη βάση, αλά με την κρυφή βοήθεια του αντίπαλου παίχτη της τρίτης βάσης, ο οποίος σταμάτησε να τρέχει να προλάβει την μπάλα, για να δείξει στον Shay την σωστή κατεύθυνση, το πού ήταν η τρίτη βάση, λέγοντάς του “από δώ, από δώ Shay..”
Καθώς ο Shay πέρασε από την τρίτη, τα αγόρια και των δύο ομάδων και οι θεατές στις εξέδρες, ξεσηκώθηκαν φωνάζοντας “Shay, τρέξε στη βάση ένα τώρα, τρέξε στη βάση ένα..”
Ο Shay έφτασε στη βάση, πάτησε στον βατήρα, κερδίζοντας το παιχνίδι, και όλοι τον ζητωκραύγασαν σαν τον ήρωα, που βοήθησε να νικήσει η ομάδα. Εκείνη την ημέρα, συνέχισε με δάκρυα ο πατέρας, τα αγόρια και από τις δύο ομάδες, και ο κόσμος στις εξέδρες, βοήθησαν να φέρουν ένα κομμάτι αληθινής αγάπης και ανθρωπιάς σ’ αυτόν τον κόσμο, να δώσουν χαρά σε μια ψυχούλα, που τόσο την λαχταρούσε και που τόσο την είχε ανάγκη. Ο Shay δεν τα κατάφερε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, πέθανε εκείνο τον χειμώνα, χωρίς όμως να ξεχάσει ποτέ, πώς ήταν ο “ήρωας” που με έκανε τόσο χαρούμενο εκείνη την ημέρα, και την χαρά που έδωσε στην μητέρα του, και που με δάκρυα αγκάλιασε τον μικρό της ήρωα σαν πήγαμε σπίτι. Περνάμε κατά μήκος ενός μικρού σπινθήρα αγάπης και ανθρωπιάς;
ή παραβλέπουμε κάθε ευκαιρία, αφήνοντας αυτόν τον κόσμο ακόμη πιο κρύο; Ένας σοφός είπε κάποτε, “κάθε κοινωνία κρίνεται, από το πώς μεταχειρίζεται τους πιο αδύναμους ανάμεσά της”
votegreece.gr

Read more »

πράγματα που δεν πρέπει να πείτε στο παιδί

Μπορεί να έχουν τις καλύτερες προθέσεις ή να μην το σκέφτηκαν καλά, όμως υπάρχουν πράγματα που οι γονείς συχνά λένε στα παιδιά, χωρίς να αντιλαμβάνονται τις επιπτώσεις που μπορεί να προκαλέσουν. Τι εννοούμε;

Ξέρω ότι μπορείς να προσπαθήσεις περισσότερο

Έχετε εκνευριστεί με την κόρη σας, για την οποία ξέρετε ότι μπορεί να καταφέρει πολύ περισσότερα στο σχολείο ή στα ενδιαφέροντά της; Ακόμα κι αν δεν λέτε πράγματα που πραγματικά πληγώνουν τα παιδιά, όπως «είσαι άχρηστη», σχόλια που δείχνουν ότι δεν είστε ικανοποιημένοι με τις προσπάθειές της μπορούν να τα αποκαρδιώσουν και να επιφέρουν εντελώς αντίθετα αποτελέσματα από το κίνητρο που εσείς θέλετε να δώσετε.

Αν το «προσπάθησε περισσότερο» έχει να κάνει με δουλειές ή υποχρεώσεις του παιδιού, να είστε ξεκάθαροι με αυτό που πραγματικά του ζητάτε: «Όταν συμμαζέψεις το δωμάτιό σου, τότε μπορείς να πας να παίξεις». Αν το θέμα έχει να κάνει με το σχολείο, αναγνωρίστε ότι η προσπάθεια που έκανε απέδωσε για να συνεχίσει, π.χ. «είδες πόσο καλύτερα τα πήγες αφιερώνοντας λίγο παραπάνω χρόνο στο διάβασμά σου;».
Κι άλλο γλυκό θα φας;

Εντάξει, μπορεί οι προθέσεις σας να είναι καλές: Δεν θέλετε να παχύνει το παιδί σας. Όμως είναι επικίνδυνο να κάνετε σχόλια με υπονοούμενα για το σώμα του. Αν ανησυχείτε για το τι τρώει το παιδί σας στο σπίτι, φροντίστε να γεμίσετε την κουζίνα και το ψυγείο σας μόνο με υγιεινά τρόφιμα και να τρώτε και εσείς εξίσου σωστά. Έτσι, αν βρεθεί π.χ. σε ένα πάρτι, μία στο τόσο, δεν θα πειράζει να φάει κάτι λιγότερο υγιεινό.
«Πάντα» (κάνεις το τάδε) ή «Ποτέ» (δεν το κάνεις αυτό)

Αναμφίβολα είναι δύσκολο να συγκρατήσετε σχόλια του τύπου «πάντα ξεχνάς να μου τηλεφωνήσεις» ή «ποτέ δεν μαζεύεις τα ρούχα σου», ειδικά όταν έχετε εκνευριστεί με το παιδί. Προσέξτε, όμως, γιατί αυτές οι δύο λέξεις είναι... ναρκοπέδιο, σύμφωνα με τους ειδικούς. Οι φράσεις «πάντα» ή «ποτέ» μπορεί να κολλήσουν στο παιδί για όλη του τη ζωή, κάνοντας το να θεωρεί δεδομένο ότι έτσι είναι (π.χ. ξεχασιάρης ή τσαπατσούλης), με την υπογραφή των γονιών του, και δεν θα αλλάξει. Αντίθετα, προτείνετέ του τρόπους για να αλλάξει, π.χ. «βλέπω ότι ξεχνάς να μου τηλεφωνήσεις όταν γυρνάς από το σχολείο. Θέλεις να σου αφήσω ένα post-it στο τηλέφωνο;»
Δε μπορείς να είσαι όπως ο αδερφός ή η αδερφή σου;

Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα αδέλφια είναι κοινό φαινόμενο και όποιο σχόλιο έχει υπονοούμενα σύγκρισης μπορεί να πυροδοτήσει κόντρες και εκνευρισμό. Αν πείτε, για παράδειγμα, «άκου πόσο ωραία παίζει ο αδερφός σου που εξασκείται στο πιάνο –γιατί δε μπορείς κι εσύ;», είναι σαν να του λέτε ότι το πιάνο είναι «ταλέντο» του αδελφού του και δεν πρόκειται ποτέ να τον φτάσει. Η σύγκριση έχει την ιδιότητα να βάζει τα αδέλφια σε κατηγορίες «ο αθλητικός», «ο έξυπνος» και να τα αποτρέπει να προσπαθούν να γίνουν καλύτεροι σε αυτό που ο αδελφός ή αδελφή τους εξέχουν. Προσπαθήστε να ενθαρρύνετε το παιδί σας να γίνεται καλύτερο σε αυτό που το ίδιο θέλει και αποφύγετε τις συγκρίσεις.
«Στο είπα ότι το να το αφήσεις μέχρι τελευταία στιγμή θα είναι λάθος»

Επανειλημμένα προειδοποιήσατε το παιδί σας ότι παίζοντας video game όλο το απόγευμα δεν θα βρει χρόνο να διαβάσει. Και το αποτέλεσμα ήταν, φυσικά, να κοιμηθεί αργά και να γράψει χάλια στο διαγώνισμα της επόμενης ημέρας. Με το να λέτε, όμως, μετά «στο είπα εγώ», του λέτε ουσιαστικά ότι εσείς έχετε πάντα δίκιο και εκείνο πάντα άδικο. Αντίθετα, σε αντίστοιχες περιπτώσεις προτιμήστε να βρείτε μαζί έξυπνους τρόπους για να διαβάσει πιο αποτελεσματικά την επόμενη φορά και τονίστε τα πλεονεκτήματα του να διαβάζει ή του να κάνει αυτά που του προτείνετε.
Είσαι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής!

Μερικές φορές το να τονίζετε πόσο εξέχει το παιδί σας σε μία δραστηριότητα μπορεί να είναι εξίσου επικίνδυνο με το να του επισημαίνετε πόσο πάσχει σε μία άλλη. Γιατί έτσι, μπορεί με την πάροδο των χρόνων να σταματήσει να προσπαθεί για οτιδήποτε άλλο, παρά μόνο για αυτό στο οποίο είναι καλό, από φόβο μήπως δεν γίνει εξίσου καλό. Είναι προτιμότερο να επιβραβεύετε το παιδί σας για την προσπάθειά του, π.χ. «πόσο καλά έπαιξες σήμερα!»
Μην ανησυχείς, μια χαρά θα είναι η πρώτη μέρα στο σχολείο

Το κακό δεν είναι ότι προσπαθείτε να το καθησυχάσετε, αλλά ότι λέγοντας «μην ανησυχείς», ουσιαστικά μειώνετε τα αισθήματά του. Με τη φράση αυτή, δηλαδή, το κάνετε να ανησυχεί που ανησυχεί ή να πιστεύει ότι έκανε εσάς να ανησυχείτε, ότι ανησυχεί. Το ίδιο ισχύει και για το «μην κλαις» και «μη νευριάζεις». Αντίθετα, μπορείτε να πείτε «βλέπω ότι ανησυχείς. Θέλεις να μου πεις τι ακριβώς είναι αυτό που σε προβληματίζει για να το συζητήσουμε;»
Γιατί έτσι λέω!

Όλοι οι γονείς το έχουν έστω μια φορά πει, όταν δεν είχαν χρόνο να εξηγήσουν γιατί π.χ. το παιδί πρέπει να κλείσει τον υπολογιστή και να ετοιμαστεί για το ραντεβού με τον οδοντίατρο. Η φράση αυτή βάζει όλο τον έλεγχο στα χέρια των γονιών και απορρίπτει κάθε έννοια αυτονομίας και ικανότητας να καταφέρει το παιδί κάτι μόνο του. Επίσης, αποτρέπει κάθε ευκαιρία να μάθει κάτι το παιδί από τον σκοπό για τον οποίον τα καλείτε. Αντίθετα, πείτε κάτι του στιλ «ξέρω ότι προτιμάς να παίζεις στο κομπιούτερ όλη την ημέρα, όμως σήμερα που έχω ρεπό είναι ευκαιρία να πάμε στον οδοντίατρο και να ξεμπερδεύεις με αυτό το σφράγισμα».
Θα προτιμούσα να μην κάνεις παρέα με αυτή την κοπέλα –δε μου αρέσει καθόλου

Πολλοί γονείς δεν συμπαθούν φίλους των παιδιών τους και έχουν τους λόγους τους. Όμως την ώρα που το λέτε αυτό στο παιδί, με τέτοιον τρόπο, ο φίλος γίνεται αυτόματα πιο ελκυστικός. Καταρχήν, σκεφτείτε μόνοι σας τι είναι αυτό που δεν σας αρέσει στη φίλη ή τον φίλο του παιδιού σας: Είναι απλά «η φάτσα του» ή μπορεί κάπως να κάνει κακό στο παιδί σας. Αν είναι το δεύτερο, διαπιστώστε το με συγκεκριμένες ερωτήσεις προς το παιδί σας, π.χ. «Τι σου αρέσει όταν κάνεις παρέα με τον τάδε; Τι κάνετε μαζί;» Πιθανώς έτσι να οδηγηθείτε σε εποικοδομητική συζήτηση και κάποιος από τους δύο αλλάξει μυαλά.
Δεν γίνεται έτσι! Άσε με να το κάνω εγώ!

Ζητήσατε από το παιδί να ανακατέψει τη σούπα, να διπλώσει τις πετσέτες, να πλύνει το αυτοκίνητο και δεν το έκανε τόσο καλά όσο το κάνετε εσείς. Ανάλογα με το πόσο τελειομανείς είστε, μπορεί να σας είναι δύσκολο να συγκρατήσετε τέτοια σχόλια. Με τον τρόπο αυτό, όμως, το παιδί δεν θα μάθει ποτέ να κάνει κάτι σωστά και να προσπαθήσει από μόνο του για κάτι που δεν θα του ζητήσετε. Αν δεν αντέχετε ένα αυτοκίνητο που δεν είναι τέλεια πλυμένο είτε μην το ζητάτε είτε δείξτε του με ωραίο τρόπο πώς να το κάνει και αφήστε το να προσπαθήσει ξανά.

Πηγή: Womansday

Read more »

Ποια λάθη κάνουν οι γονείς και δεν πειθαρχούν τα παιδιά

Πειθαρχία! Τι όμορφο θέαμα είναι να βλέπεις παιδάκια να φέρονται σωστά και να πειθραχούν στους γονείς τους. Τα περισσότερα είναι ατίθασα και σκανδαλιάρικα. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί τα παιδιά αντιδρούν στους γονείς τους και δεν τους υπολογίζουν;


Mάθετε τα πιο συχνά λάθη που κάνουν οι περισσότεροι γονείς και φροντίστε να τα αποφεύγετε:


1. Δεν ακολουθούν οι γονείς ίδια τακτική. Μην περιμένετε το παιδί σας να υπακούει στις εντολές σας όταν ο ένας γονιός λέει τι πρέπει να κάνει το παιδί και ο άλλος το κανακεύει. Οι δύο γονείς θα πρέπει να ακολουθούν ίδια τακτική. Όταν κάνει κάποια σκανδαλιά και όταν δεν υπακούει, θα πρέπει μητέρα και πατέρας να είναι αυστηροί. Αν ένας από τους δύο κάνει πλάκα και κοροϊδεύει, το παιδί δε θα συμμορφωθεί ποτέ. Μην αμφισβητείτε ποτέ ο ένας τον άλλον μπροστά στα μάτια του παιδιού


2. Υποχωρείτε πανεύκολα: Ένα από τα συχνότερα και σοβαρότερα λάθη. Υποχωρείτε πολύ εύκολα, με το πρώτο κλάμα του ή την πρώτη γκρίνια. Αν το απειλείτε συνεχώς κάθε φορά που κάνει κάτι λάθος αλλά τελικά ποτέ δεν εφαρμόζετε αυτά που λέτε, τότε το παιδί λογικό είναι να σας καβαλήσει. Ό,τι λέτε θα πρέπει να το κάνετε πράξη. Να είσαστε αυστηροί όποτε και όπου πρέπει.


3. Μη χάνετε την ψυχραιμία σας: Είναι πολύ σημαντικό να διατηρείτε την ψυχραιμία σας. Με το να ουρλιάζετε και να εκνευρίζεστε δεν κερδίζετε τίποτα. Πιάστε το παιδί σας με το καλό. Μιλήστε του ήρεμα, εξηγήστε του τα λάθη του και δώστε το καλό παράδειγμα με τη συμπεριφορά σας


4. Μην τάζετε πράγματα τη στιγμή που παραφέρεται. Τι εννοούμε με αυτό; όταν το παιδί σας κλαίει και αντιδρά μην κάνετε το λάθος και του πείτε ησύχασε και θα σου πάρω ό,τι θες. Αυτό θα το συνδέει με τη συνήθειά του να κλαίει και θα περιμένει κάθε φορά να το δωροδοκείτε. Αντιθέτως, επαινέστε το όταν κάνει κάτι σωστά και τότε πάρτε του κάτι δώρο.

queen.gr

Read more »

Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να επιβραβεύεις ένα παιδί

Ο έπαινος είναι πολύ σημαντικός για κάθε παιδί. Όμως μερικοί τρόποι για να εκφράζουμε την ενθάρρυνσή μας είναι καλύτεροι από άλλους.

Ο τρόπος με τον οποίο ένα παιδί επιβραβεύεται από τους γονείς του μπορεί να επηρεάσει τη στάση που θα κρατάει απέναντι στις προκλήσεις που θα συναντά αργότερα στη ζωή του. Αυτό υποστηρίζουν ερευνητές από τοΠανεπιστήμιο του Σικάγο και το Στάνφορντ, αφού μελέτησαν την αλληλεπίδραση ανάμεσα σε μητέρες και παιδιά για πολλά χρόνια. 

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης τους που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Child Development, η επιβράβευση που εστιάζει στη συμπεριφορά και τις επιλογές που έκανε το παιδί, το βοηθάει περισσότερο να αντιμετωπίσει δύσκολες καταστάσεις στη ζωή του πέντε χρόνια μετά, σε σύγκριση με τον έπαινο που εστιάζει στο ίδιο το παιδί («είσαι πολύ καλό παιδί»).  

«Επαινώντας την προσπάθεια, τη δουλειά και τη συμπεριφορά του παιδιού συμβάλλουμε στο να επιμένει περισσότερο, να αποζητά την πρόκληση και να προσπαθεί σκληρά αργότερα στη ζωή του», σχολιάζει η επικεφαλής της έρευνας, ψυχολόγος Ελίζαμπεθ Γκούντερσον.  

Τέτοιοι έπαινοι είναι όταν λέμε «μπράβο σου που προσπάθησες τόσο πού» ή«έκανες πολύ καλή δουλειά», όταν δηλαδή δίνουμε έμφαση στις πράξεις του. Αντίθετα, οι έπαινοι που εστιάζουν στις ιδιαίτερες ικανότητες της προσωπικότητας του παιδιού («είσαι καλός ή έξυπνος») δεν φαίνεται να έχουν το ίδιο αποτέλεσμα στο πέρασμα του χρόνου. 

Για τις ανάγκες της μελέτης του, οι ερευνητές επισκέφτηκαν περισσότερα από 50 νήπια στο σπίτι τους, όταν ήταν μεταξύ ενός και τριών ετών, και κατέγραψαν σε βίντεο σκηνές από την καθημερινότητα με τους γονείς τους, κατά τη διάρκεια συνεδριών διάρκειας 90 λεπτών. Πέντε χρόνια αργότερα, επέστρεψαν στις ίδιες οικογένειες και μελέτησαν με τη βοήθεια ερωτηματολογίων τη στάση που κρατούσαν τα παιδιά όταν είχαν να αντιμετωπίσουν μια πρόκληση ή να λύσουν κάποιο πρόβλημα. 

Στις περιπτώσεις που οι γονείς επαινούσαν τα παιδιά τονίζοντας την προσπάθειά τους, εκείνα ήταν σε μεγαλύτερο ποσοστό πιο «ανοιχτά» στις προκλήσεις και ήταν πιο πιθανό να απαντήσουν σε σχετική ερώτηση ότι με σκληρή δουλειά ξέρουν ότι μπορούν να γίνουν πιο έξυπνα και πιο ικανά. Αντίθετα, όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές, τα παιδιά που άκουγαν συνήθως πόσο καλά, έξυπνα και ταλαντούχα είναι, έπαιρναν το μήνυμα ότι οι ικανότητές τους είναι κάτι δεδομένο και σταθερό, που δεν μπορούν να επηρεάσουν, να βελτιώσουν ή να αλλάξουν.

imommy

Read more »

Τι χρειάζεται ένα μοναχοπαίδι

Η οικογένεια είναι ένας δυναμικός σχηματισμός αλληλεπιδράσεων. Οι αλληλεπιδράσεις αυτές είναι συνάρτηση παραγόντων όπως το μέγεθος και η σύνθεση της οικογένειας, το φύλο των παιδιών, το μορφωτικοοικονομικό επίπεδο της οικογένειας, η σειρά γέννησης των παιδιών, η απουσία ενός γονέα κ.α.

Έχει υποστηριχθεί ότι η σειρά γέννησης καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την ψυχολογική θέση του παιδιού στην οικογένεια. Πλείστες ψυχολογικές παράμετροι της ζωής του παιδιού, όπως πχ. κατά πόσο το παιδί νιώθει ότι είναι αποδεκτό, η συναισθηματική του σχέση με τους γονείς, οι περιορισμοί που του επιβάλλονται ή οι ελευθερίες που του παρέχονται, καθορίζονται από τη σειρά γέννησης, τη διαφορά ηλικίας μεταξύ των αδελφών, το φύλο των αδελφών κ.α.

Ο πρωτότοκος για παράδειγμα είναι προσανατολισμένος προς τους ενηλίκους, είναι πειθαρχημένος και συντηρητικός. Είναι ο μόνος από τα αδέλφια του που θα υποστεί το «οδυνηρό πλήγμα» να εκθρονιστεί από τη θέση του μονάκριβου. Ο δευτερότοκος μεγαλώνει με τη συνεχή παρουσία του μεγαλύτερου αδελφού που είναι δυνατότερος και ικανότερος. Προσπαθεί να τον ξεπεράσει, αναπτύσσοντας άλλοτε εργατικότητα και προθυμία και άλλοτε επιθετικότητα και επαναστατική διάθεση. Ο τρίτος διαπιστώνει, από το μάταιο αγώνα του δευτερότοκου, ότι ο ανταγωνισμός δεν ωφελεί. Αποδέχεται την επιρροή των άλλων και δημιουργεί μια εύθυμη διάθεση έναντι της ζωής.

Ειδική περίπτωση αποτελεί το μοναχοπαίδι. Απολαμβάνει όλα τα πλεονεκτήματα και συγχρόνως υφίσταται τα μειονεκτήματα του πρωτότοκου αλλά στην ακραία τους μορφή. Παρουσιάζει υπεροχή στη γλωσσική ανάπτυξη και στην επίδοση, τη σχολική και την επαγγελματική (όπως συνήθως συμβαίνει με τον πρωτότοκο). Κινδυνεύει όμως, και κυρίως η μοναχοκόρη, να βρεθεί κάτω από την αποπνικτική σχέση της υπερπροστασίας (κυρίως συναισθηματικής) των γονέων.

Γι’αυτό :

-Αν κάνετε εσείς αυτό που θα μπορούσε να κάνει το παιδί σας μόνο του ή με λίγη βοήθεια, δεν το βοηθάτε να αυτονομηθεί. Αναθέστε του ευθύνες και υποχρεώσεις που μπορεί να φέρει εις πέρας.

-Μη βιάζεστε να καλύψετε αμέσως κάθε του επιθυμία πριν καν τη διατυπώσει. Δώστε του χώρο να εκφραστεί και να αναλάβει πρωτοβουλίες. Ρωτήστε το και μάθετε τα πράγματα που του αρέσουν. Έτσι του διδάσκετε έμπρακτα το σεβασμό στις επιθυμίες και κατ’επέκταση στην προσωπικότητα του άλλου.

-Στην ωρίμανση συμβάλλει και η πλήρωση και η έλλειψη. Γι’αυτό μην σπεύσετε να ικανοποιήσετε κάθε του χατίρι και γίνετε έτσι υπόδουλοι στις επιθυμίες του παιδιού σας. Δεχτείτε την απογοήτευσή του και μάθετέ του να τη διαχειρίζεται. Συχνά μάλιστα, η προσμονή μεγαλώνει την ευχαρίστηση και την ευγνωμοσύνη.

-Δεδομένου της απουσίας αδελφών, το μοναχοπαίδι συναναστρέφεται κυρίως ενήλικες. Ένα σπίτι ανοιχτό σε φίλους του παιδιού είναι ό,τι καλύτερο για την κοινωνικοποίησή του. Να θυμάστε ότι το παιδί δεν είναι μικρογραφία του ενήλικα και έχει ανάγκες που πρέπει να ικανοποιούνται (πχ, το παιχνίδι με παιδιά της ηλικίας του).

-Η πλήρης αφοσίωση της οικογένειας προς το μοναχοπαίδι του δίνει ασφαλώς ένα αίσθημα ασφάλειας, αλλά μαζί και μια αίσθηση παντοδυναμίας. Το παιδί διστάζει να δοκιμαστεί έξω από τον προστατευτικό οικογενειακό περίγυρο από φόβο μήπως αμφισβητηθεί ή απορριφθεί. Αν οι γονείς τώρα έχουν αυξημένες απαιτήσεις/προσδοκίες από αυτό, «βαραίνουν» το παιδί τους με τις μεγαλομανείς φαντασιώσεις τους, με αποτέλεσμα το παιδί να απογοητεύεται εύκολα όταν δεν τα καταφέρνει σε όλα τέλεια.

-Μην μπερδεύετε τα συναισθήματά σας με αυτά του παιδιού σας, προβάλλοντας σε αυτό τις αγωνίες, τις απογοητεύσεις σας και ταυτόχρονα του τις επιβάλλετε. Συχνά οι γονείς δεν μπορούν να αντέξουν τη λύπη, το παράπονο, την αδικία που νιώθει το παιδί τους και κάνουν τα πάντα για να το προστατέψουν από αυτά τα συναισθήματα. Έτσι, όμως του στερούν σημαντικές εμπειρίες ζωής.

Το να είναι κανείς η μοναδική αγάπη των γονιών του δεν είναι ποτέ ανώδυνο.

via

Read more »

Πώς η τηλεόραση επηρεάζει την παιδική συμπεριφορά

Αλλάζοντας κανάλι τηλεόρασης όταν το παιδί παρακολουθεί, μπορείτε να βελτιώσετε τη συμπεριφορά του αλλά η πολύ παρακολούθηση τακτικών προγραμμάτων μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες, αναφέρει νέα έρευνα.

Στην έρευνα, που δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘Pediatrics’, ερευνητές ανέφεραν ότι παιδιά που δεν πήγαιναν ακόμα σχολείο περνούσαν λιγότερο χρόνο παρακολουθώντας βίαια προγράμματα, όταν οι ερευνητές τους ζήτησαν, σε τυχαία σειρά, να συμμετάσχουν σε προγράμματα που ενθάρρυναν την αντικατάσταση των σώου που περιείχαν επιθετικότητα, με εκπαιδευτικά προγράμματα ή προγράμματα που χτίζουν την ενσυναίσθηση, σε σύγκριση με ομάδα ελέγχου.

Ο Dr. Dimitri Christakis, από το Seattle Children’s Research Institute, έδειξε ότι μια παρέμβαση για την τροποποίηση των συνηθειών παρακολούθησης τηλεόρασης σε μικρά παιδιά μπορεί να ενισχύσει σημαντικά τη γενική κοινωνική και συναισθηματική ικανότητα και πως τα αγόρια οικογενειών χαμηλού εισοδήματος μπορεί ενδεχομένως να αποκομίσουν τα μεγαλύτερα οφέλη. Πρόσθεσε ότι αν και η τηλεόραση εμπλέκεται συχνά ως αιτία πολλών προβλημάτων στα παιδιά, η έρευνα δείχνει ότι μπορεί ενδεχομένως να αποτελεί μέρος της λύσης.

Δεν υπήρχε διαφορά στο συνολικό χρόνο παρακολούθησης τηλεόρασης στις 820 οικογένειες στην έρευνα.

Τα εκπαιδευτικά προγράμματα ή αυτά που επηρεάζουν θετικά την κοινωνική συμπεριφορά ήταν για παράδειγμα η ‘Ντόρα η εξερευνήτρια’. Δεύτερη κατηγορία που επηρέαζε θετικά τη συνεργασία στην επίλυση προβλημάτων και επίλυση διαμάχης χωρίς βία-αλλά ασταθώς, ήταν για παράδειγμα το ‘Mickey Mouse Clubhouse.’

Τα προγράμματα που καταγράφηκαν στο ημερολόγιο κωδικοποιήθηκαν για αξιολόγηση, περιεχόμενο και ρυθμό.

Ειδικοί ενθάρρυναν τους γονείς να παρακολουθούν τηλεόραση με τα παιδιά τους.

Στους 6 μήνες, τα παιδιά στην ομάδα παρέμβασης έδειξαν σημαντικά λιγότερη επιθετικότητα και περισσότερο θετική συμπεριφορά σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου και η επίδραση διήρκεσε 12 μήνες.

Η παιδίατρος Dr. Claire McCarthy, του Boston Children’s Hospital, δήλωσε ότι θα πρέπει να εκπαιδευτούν γονείς και παιδιά σχετικά με το πώς η παρακολούθηση βίαιων προγραμμάτων μπορεί να προκαλέσει επιθετική συμπεριφορά και να δώσουν πρακτικούς τρόπους να μετατοπιστεί η παρακολούθηση.

Η McCarthy συμβουλεύει οι γονείς να ενημερώνονται, να παρακολουθούν αυτό που βλέπουν τα παιδιά τους σε όλες τις μορφές και να συζητούν χωρίς να ασκούν κριτική.

Να εκπαιδεύσουν σχετικά με τα μέσα ψυχαγωγίας, αρχίζοντας από μικρή ηλικία και να ελέγχουν ότι αυτό που παρακολουθούν είναι κατάλληλο για την ηλικία των παιδιών.

Πηγές: ‘Pediatrics’

Read more »

Διγλωσσία: Μαμά, μιλάμε διαφορετικές γλώσσες

Όλοι μπορούμε να μάθουμε μια ξένη γλώσσα. Για μερικούς ανθρώπους αυτό είναι ευκολότερο από ότι για άλλους, αλλά όλοι μπορούμε να το κάνουμε. Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν δυο γλώσσες με την ίδια ευχέρεια είναι δίγλωσσοι.

Και αυτοί που κατά κύριο λόγο μπορούν να μάθουν να είναι δίγλωσσοι είναι τα παιδιά. Μπορούν να μάθουν δυο γλώσσες στο σπίτι, στο σχολείο ή στον κοινωνικό τους περίγυρο. Η γλώσσα που το παιδί γνωρίζει καλύτερα ονομάζεται κυρίαρχη γλώσσα. Με τον καιρό, η κυρίαρχη γλώσσα μπορεί να αλλάξει, ειδικά όταν το παιδί δεν την χρησιμοποιεί τακτικά.

Η χρήση δυο γλωσσών είναι μια δεξιότητα σαν όλες τις άλλες. Τα παιδιά για να χρησιμοποιούν σωστά τις γλώσσες πρέπει να εξασκούνται πολύ και σε αυτό μπορούν να τα βοηθήσουν οι γονείς. Χωρίς πρακτική, το παιδί ίσως να αντιμετωπίσει δυσκολίες κατανόησης ή επικοινωνίας με ανθρώπους και στις δυο γλώσσες.

Πώς μπορώ να μάθω το παιδί μου να είναι δίγλωσσο;

Ένας τρόπος είναι να χρησιμοποιεί και τις δυο γλώσσες από την αρχή. Για παράδειγμα, ο ένας γονιός ή ο βοηθός φύλαξης χρησιμοποιεί μια γλώσσα, ενώ ο άλλος γονιός ή ο βοηθός φύλαξης χρησιμοποιεί άλλη γλώσσα. Ένας άλλος τρόπος είναι να χρησιμοποιείτε μόνο μια γλώσσα στο σπίτι. Το παιδί σας μπορεί να μάθει τη δεύτερη γλώσσα όταν αρχίσει να πηγαίνει στο σχολείο.

Δώστε στο παιδί σας πολλές ευκαιρίες για να εξασκηθεί στη χρήση και των δυο γλωσσών μέσα από καθημερινές καταστάσεις. Είναι σημαντικό να μην εναλλάσσετε τις γλώσσες στην ίδια πρόταση. Εάν το κάνετε αυτό, το παιδί σας θα μάθει δυσκολότερα να ξεχωρίζει τις δυο γλώσσες.

Η εκμάθηση δυο γλωσσών προκαλεί δυσλεξία;

Όχι. Παιδιά σε όλο τον κόσμο μαθαίνουν περισσότερες από μια γλώσσες χωρίς να παρουσιάζουν προβλήματα δυσλεξίας. Τα δίγλωσσα παιδιά αναπτύσσουν γλωσσικές δεξιότητες όπως όλα τα παιδιά.

Τι πρέπει να γνωρίζω όταν το παιδί μου μαθαίνει περισσότερες από μια γλώσσες;

Κάθε δίγλωσσο παιδί έχει την ιδιαιτερότητά του. Κάθε παιδί μαθαίνει τη γλώσσα με το δικό του ξεχωριστό τρόπο. Γενικότερα όμως, η εκμάθηση δυο γλωσσών χρειάζεται περισσότερο χρόνο από ότι η εκμάθηση μιας γλώσσας. Όπως όλα τα παιδιά, έτσι και τα δίγλωσσα αρθρώνουν τις πρώτες τους λέξεις από την ηλικία του ενός έτους: για παράδειγμα "μαμά" ή "μπαμπά". Από την ηλικία των 2 ετών, τα περισσότερα δίγλωσσα παιδιά μπορούν να αρθρώσουν φράσεις με δυο λέξεις : για παράδειγμα "μπάλα μου" ή "όχι χυμό".

Τα παιδιά μπορεί κάποιες φορές να μπερδεύονται. Μπορεί να μπερδεύουν τους γραμματικούς κανόνες ή να χρησιμοποιούν λέξεις και από τις δυο γλώσσες στην ίδια πρόταση. Αυτό είναι φυσιολογικό και σταδιακά εξαφανίζεται καθώς αναπτύσσονται οι γλωσσικές τους δεξιότητες. Μερικά παιδιά, όταν αρχίζουν να μαθαίνουν μια δεύτερη γλώσσα, μπορεί να μη μιλάνε για κάποιο χρονικό διάστημα. Αυτή η "περίοδος σιωπής" είναι πιθανό να διαρκέσει από μερικούς μήνες έως ένα χρόνο. Αυτό είναι επίσης φυσιολογικό και παροδικό.

Τι τρόπους πρέπει να χρησιμοποιήσω για να βοηθήσω το παιδί μου να γίνει δίγλωσσο;

* Βιβλία. Μπορεί να διαβάζετε στο παιδί σας και στις δυο γλώσσες. Μπορείτε να βρείτε τα βιβλία που χρειάζεστε σε βιβλιοπωλεία, βιβλιοθήκες και στο Internet.
* Κασέτες και CD. Κασέτες και CD σε άλλες γλώσσες μπορούν επίσης να φανούν χρήσιμα. Το τραγούδι είναι ένας επίσης πολύ καλός και διασκεδαστικός τρόπος για να αρχίσετε να μαθαίνετε μια δεύτερη γλώσσα στο παιδί σας.
* Βιντεοκασέτες και DVD. Τα προγράμματα για παιδιά είναι διαθέσιμα σε πολλές γλώσσες. Αυτά τα προγράμματα συχνά μαθαίνουν στα παιδιά τους αριθμούς, τα γράμματα, τα χρώματα και το βασικό λεξιλόγιο.
* Γλωσσικά προγράμματα. Τα παιδιά μπορούν να μάθουν να είναι δίγλωσσα και σε εκπαιδευτικές κατασκηνώσεις ή σε δίγλωσσα εκπαιδευτικά προγράμματα. Τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να χρησιμοποιήσουν και τις δυο γλώσσες κατά την επικοινωνία τους με άλλα παιδιά.

Εάν το παιδί αντιμετωπίζει δυσκολία στην επικοινωνία, πρέπει να χρησιμοποιούμε μόνο μια γλώσσα;

Σε αυτήν την περίπτωση είναι καλύτερο να επικοινωνείτε με το παιδί σας στη γλώσσα που χρησιμοποιείται με μεγαλύτερη ευχέρεια. Αυτό συνιστάται ακόμα και αν χρησιμοποιεί διαφορετική γλώσσα στο σχολείο. Αλλά προσπαθήστε να μην αλλάζετε απότομα τις καθημερινές συνήθειες του παιδιού σας. Μπορεί να το αγχώσετε. Εάν το παιδί σας αντιμετωπίζει προβλήματα και στις δυο γλώσσες, ίσως χρειάζεται να ζητήσετε τη γνώμη του ειδικού.

Πηγές: Προσαρμοσμένο, κατόπιν αδείας, από την Αγγλική έκδοση της American Speech-Language-Hearing Association, 10801 Rockville Pike, Rockville, MD 20852, U.S.A.

(*) Η κ. Τσουκαλά είναι Παθολόγος Λόγου - Φωνής - Ομιλίας

Iatronet.gr

Read more »

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου 15 Φεβρουαρίου

Σε όλο τον κόσμο 250.000 παιδιά πάσχουν από διάφορες μορφές
Πάνω από 150.000 θάνατοι κάθε χρόνο, θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, εάν υπήρχε δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης και εξειδικευμένης θεραπείας σε όλα τα παιδιά. Ετησίως περίπου, 250.000 παιδιά νοσούν από καρκίνο, ωστόσο, σήμερα μόνο το 20% των παιδιών ανά τον κόσμο μπορούν να επωφεληθούν από την προηγμένη ιατρική φροντίδα. Το 80% από αυτά, προέρχεται από χώρες μέσου και χαμηλού εισοδήματος. Στη χώρα μας, περίπου 300 παιδιά προσβάλλονται ετησίως από καρκίνο, κυρίως από λευχαιμία.

Τα παιδιά μπορεί να προσβάλλονται πολύ σπανιότερα από καρκίνο σε σχέση με τους ενήλικες, ωστόσο, ο καρκίνος παραμένει η συχνότερη αιτία θανάτου σε παιδιά μετά τα ατυχήματα. Εάν ο καρκίνος διαγνωστεί αρκετά νωρίς και το παιδί υποβληθεί στα κατάλληλα θεραπευτικά πρωτόκολλα, τότε περίπου το 70% των καρκίνων της παιδικής ηλικίας είναι ιάσιμοι, γι αυτό, επισημαίνουν οι ειδικοί, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην εκπαίδευση των επαγγελματιών της υγείας ώστε να είναι σε θέση να διαγνώσουν έγκαιρα τη νόσο και στη σωστή ενημέρωση των γονιών ώστε να απευθύνονται έγκαιρα στα παιδιατρικά νοσοκομεία. Μέγιστο επίτευγμα της ιατρικής αποτελεί το γεγονός, ότι οκτώ στα δέκα παιδιά με λευχαιμία σήμερα γίνονται καλά.

Τα παιδιά που πάσχουν από καρκίνο χρειάζονται τη βοήθεια όλων, αναφέρει η Διεθνής Ένωση Γονέων με Καρκινοπαθή Παιδιά, με πρωτοβουλία της οποίας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Φεβρουαρίου, η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου, με στόχο την ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης για τις παιδικές νεοπλασίες (καρκίνους) και για την ευαισθητοποίηση του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντος σχετικά με τις ανάγκες των παιδιών που νοσούν από καρκίνο σε όλο τον πλανήτη.

Η Διεθνής Ένωση Γονέων με Καρκινοπαθή Παιδιά υπάρχει, έτσι ώστε οι γονείς αυτών των παιδιών να έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες που χρειάζονται για να πάρουν σωστές αποφάσεις σχετικά με τη θεραπεία του παιδιού τους.

Οι κυριότερες μορφές παιδικού καρκίνου είναι: Λευχαιμίες (οξεία λεμφοβλαστική, οξεία μυελοβλαστική), οι όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος που είναι κυρίως εγκεφαλικοί όγκοι (αστροκύτωμα, γλοίωμα, μυελοβλάστωμα, επενδύμωμα), τα λεμφώματα (κακοήθεις όγκοι λεμφαδένων ή άλλων οργάνων), οι όγκοι του αμφιβληστροειδούς (ρετινοβλάστωμα), τα σαρκώματα μαλακών μορίων (ραβδομυοσάρκωμα) και των οστών (οστεοσάρκωμα, σάρκωμα Ewing),οι όγκοι νεφρών (νεφροβλάστωμα) και επινεφριδίων (νευροβλάστωμα), οι όγκοι ήπατος (ηπατοβλάστωμα), κ.α. Κακοήθεις όγκοι ενήλικου τύπου όπως ο καρκίνος του μαστού, του πνεύμονα, του προστάτη, κλπ είναι πάρα πολύ σπάνιο να παρατηρηθούν στην παιδική ηλικία.

Οι παιδικές μορφές καρκίνου είναι συχνά διαφορετικές από τους καρκίνους ενήλικου τύπου. Επίσης, πολλές κοινές μορφές ενήλικου καρκίνου παρουσιάζονται πολύ σπάνια στα παιδιά και ακόμα σημαντικότερo, οι παιδικοί καρκίνοι έχουν υψηλότερο ποσοστό ίασης, με την έγκαιρη διάγνωση και την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή.

Η θεραπεία και η φροντίδα του καρκίνου της παιδικής ηλικίας απαιτεί μια ολόκληρη διεπιστημονική ομάδα, η οποία παρέχει όχι μόνο την ιατρική περίθαλψη του παιδιού (το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεία κα), αλλά και την ψυχοκοινωνική στήριξη για το παιδί και όλη την οικογένεια.

Η στενή συνεργασία μεταξύ της νοσηλευτικής ιατρικής ομάδας και των γονιών του παιδιού είναι ένα ουσιαστικό συστατικό για την επιτυχή θεραπεία, την υποστήριξη και τη φροντίδα του παιδιού.

Τα παιδιά με καρκίνο πρέπει να θεραπεύονται σε ειδικά παιδιατρικά ογκολογικά τμήματα και να αντιμετωπίζονται από εξειδικευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, που θα τα φροντίζουν όχι μόνο κατά τη διάρκεια της θεραπείας αλλά και στην περίοδο της επανένταξης.

Read more »

Τα παιδιά κινδυνεύουν περισσότερο από τις σπάνιες ασθένειες

Το Κέντρο Ελέγχου Λοιμώξεων και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ) επιχειρεί για πρώτη φορά στη χώρα τη χαρτογράφηση των σπανίων παθήσεων.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα νόσημα θεωρείται σπάνιο όταν προσβάλλει λιγότερα από 5 στα 10.000 άτομα. Ο αριθμός των νοσημάτων που έχουν εντοπιστεί είναι περίπου 8.000 από τις οποίες εκτιμάται ότι πάσχουν περί τα 27 εκατ. άτομα. Το 75% των ασθενών με σπάνια νοσήματα αφορά παιδιά.

Λόγω της ιδιαιτερότητάς τους (μικρός αριθμός ασθενών ανά νόσο, σποραδικές ερευνητικές δραστηριότητες, χαμηλός ρυθμός ανάπτυξης νέων φαρμάκων) ωστόσο αποτελούν σοβαρό πρόβλημα για τη δημόσια υγεία.

Το ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ. ως εθνικός φορέας για την προαγωγή και προάσπιση της δημόσιας υγείας, δραστηριοποιείται στη δημιουργία μητρώου ασθενών με σπάνια νοσήματα καθώς και στην αποτύπωση των «ειδικών» μονάδων που ασχολούνται με σπάνια νοσήματα στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασαν την Τρίτη οι εκπρόσωποι του ΚΕΕΛΠΝΟ και της Πανελλήνιας Ένωσης Σπανίων Παθήσεων (ΠΕΣΠΑ) στην πιλοτική αναδρομική καταγραφή που πραγματοποιήθηκε, καταγράφηκαν 136 νέες περιπτώσεις για 4 σπάνια νοσήματα: 61 περιπτώσεις ινοκυστικής νόσου (ΙΝΚ), 39 περιπτώσεις SMA (νωτιαίας μυϊκής ατροφίας), 19 περιπτώσεις νόσου Gaucher και 17 περιπτώσεις νόσου Pompe ή Γλυκογονίασης τύπου 2. Σημειώνεται ότι η αναδρομική καταγραφή για την κυστική ίνωση και την νωτιαία μυϊκή ατροφία αφορά την 3ετία 2009-11 ενώ για τη νόσο Gaucher και νόσο Pompe την 5ετία 2007-2011.

Στόχος του ΚΕΕΛΠΝΟ είναι ως το τέλος του 2013 να υπάρχουν συγκεντρωμένα στοιχεία για εθνικά κέντρα που ασχολούνται με συγκεκριμένα σπάνια νοσήματα ή ομάδα νοσημάτων ώστε να συνδεθεί με Ευρωπαϊκά Δίκτυα Αναφοράς για την αντιμετώπιση των σπανίων νοσημάτων και την καλύτερη δυνατή διάγνωση και θεραπεία των ασθενών.

H Πανελλήνια Ένωση Σπανίων Παθήσεων (Π.Ε.Σ.ΠΑ.) ιδρύθηκε πριν από 10 χρόνια, με την ηθική υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Οργάνωσης Σπανίων Παθήσεων (EURORDIS), στην οποία είναι ενεργό μέλος και με την εκπροσώπηση της στο διοικητικό της Συμβούλιο. Η Ένωση έχει μέλη της 25 συλλόγους ασθενών σπανίων παθήσεων αλλά και μεμονωμένους ασθενείς. Συνολικά, εκπροσωπεί περί τα 7000 άτομα.





πηγή: protothema

Read more »

Πόσοι γονείς παρακολουθούν τι κάνουν τα παιδιά τους στο διαδίκτυο

Το ποσοστό των γονέων που παρακολουθούν, μέσω της τους «επιγραμμικής παρακολούθησης» (online monitoring), τη διαδικτυακή δραστηριότητα των παιδιών τους «αγγίζει» το 43%, σύμφωνα με νέα μελέτη της Microsoft, που δόθηκε στη δημοσιότητα.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε πέντε χώρες, που συγκαταλέγονται ανάμεσα σε εκείνες με τους μεγαλύτερους πληθυσμούς παγκοσμίως. Πιο συγκεκριμένα, για τις ανάγκες της δημοσκόπησης ρωτήθηκαν γονείς από την Κίνα, την Ινδία, τη Βραζιλία, τις ΗΠΑ και τη Γαλλία.

Συνολικά, περισσότεροι από 7.000 γονείς, με παιδιά ηλικίας 5 έως 15 ετών, έλαβαν μέρος στην έρευνα. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που γνωστοποιήθηκαν, το 45% των γονιών επιλέγει να βάζει περιορισμούς αντί να παρακολουθεί τη διαδικτυακή δραστηριότητα των παιδιών.

Επιπλέον, οι γονείς προτιμούν να βάζουν πιο πολλούς περιορισμούς σε παιδιά μικρότερης ηλικίας, ενώ επιλέγουν να παρακολουθούν τη διαδικτυακή δραστηριότητα των μεγαλύτερης ηλικίας παιδιών.

Σύμφωνα με τη νέα έρευνα, οι γονείς θέλουν πιο ευέλικτα εργαλεία που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της διαρκώς εξελισσόμενης ψηφιακής ζωής. Κατά τη Microsoft, η νέα τάση που προκύπτει είναι ότι οι γονείς επιθυμούν μια ισορροπημένη διαχείριση του ζητήματος, που συνδυάζει την παρακολούθηση της διαδικτυακής δραστηριότητας με το φιλτράρισμα περιεχομένου.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Read more »

Ο παιδικός φόβος για το σκοτάδι

Οι φόβοι που σχετίζονται με την ώρα της προετοιμασίας του ύπνου είναι πολύ σύνηθες φαινόμενο για τα παιδιά της προσχολικής αλλά και της σχολικής ηλικίας. Ο τυπικός φόβος που εκφράζεται την ώρα του ύπνου είναι ο φόβος για το σκοτάδι.

Πού οφείλεται ο φόβος για το σκοτάδι;

Αυτή η αντίδραση θεωρείται φυσιολογική για τα παιδιά της ηλικίας αυτής και είναι μέρος της εξελικτικής του ανάπτυξης. Ο φόβος για το σκοτάδι αναπτύσσεται όταν το παίδι αρχίζει να αντιλαμβάνεται την αίσθηση του κινδύνου, την πιθανότητα οτι στον κόσμο που τα περιβάλλει μπορεί να τους συμβεί κάτι δυσάρεστο ή να τα βλάψουν. Τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας δυσκολεύονται να καταλάβουν την έννοια του πραγματικού κινδύνου (cause and effect) και συχνά τον μπερδεύουν με την έντονη φαντασία τους. Ανάλογα με την ηλικία του παιδιού και το γνωσιακό τους επίπεδο αναπτύσσονται συχνά μή ρεαλιστικοί φόβοι για το σκοτάδι, όπως για παράδειγμα μπορεί να φοβούνται οτι κάποιο ζώο, φάντασμα ή τερατόμορφο πλάσμα θα τα βλάψει την νύχτα.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να αντιμετωπίσουν τον φόβο για το σκοτάδι;


Πολλά παιδιά, ιδίως της προσχολικής ηλικίας, που φοβούνται το σκοτάδι ζητάνε να έχουν το βράδυ ένα φως αναμμένο στο δωμάτιο τους. Αυτός ο τρόπος έχει βρεθεί ερευνητικά οτι τους ανακουφίζει από τον φόβο τους και την αίσθηση κινδύνου που μπορεί να νιώθουν. Είναι μία συμπεριφορά αντιμετώπισης που δεν επηρεάζει αρνητικά την υγεία τους ή την ψυχοκοινωνική τους εξέλιξη. Πολλά παιδιά συνεχίζουν να θέλουν ένα φως ανοιχτό μέχρι και τα πρώτα σχολικά τους χρόνια. Ο φόβος για το σκοτάδι είναι απο τους παιδικούς φόβους που υποχωρούν σχετικά αργά σε ηλικιακό επίπεδο. Είναι σημαντικό να μην πιεστεί το παιδί στη διαδικασία να αφαιρέσει τη συνήθεια του να κρατάει το φώς ανοιχτό, η αλλαγή πρέπει να γίνει σταδιακά δίνοντας πληροφόρηση στο παιδί για τους φόβους και την αντιμετώπιση τους. Το ανοιχτό φως είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης της φοβίας του σκοταδιού αλλά δεν είναι απο μόνος τους επαρκής.

Οι γονείς πρέπει συμπληρωματικά με το τι αφήνουν το φως ανοιχτό να βοηθήσουν και μ’ άλλους τρόπους το παιδί τους να κατανοήσει τι φοβάται, να το βοηθήσουν να ξεχωρίσει τους πραγματικούς κινδύνους απο τους φανταστικούς και να του ενισχύσουν τον έλεγχο που έχει απέναντι στον φόβο του. Τρόποι αντιμετώπισης της φοβίας για το σκοτάδι:

1) Ακούστε προσεχτικά τους φόβους που κρύβει το παιδί σας για το σκοτάδι και μην το αποπαίρνετε.

2) Μην το μαλώνετε, προσφέρετε επιχειρήματα για το γιατί δεν πρέπει να φοβάται το σκοτάδι προσαρμοσμένα στο γνωσιακό επίπεδο του παιδιού και όχι στην λογική και την νοημοσύνη ενός ενήλικα.

3) Επιβεβαιώστε το οτι είσαστε κοντά του και η οικογένεια του θα του προσφέρει ασφάλεια και προστασία οτι και αν συμβεί.

4) Εφαρμόστε ένα σταθερό ωράριο για τον ύπνο και συνδυάστε πριν ξαπλώσει κάποιες δραστηριότητες που αρέσουν στο παιδί σας και του προσφέρουν χαλάρωση (π.χ ένα μπάνιο, ένα παραμύθι κλπ)

5) Δώστε του την ώρα του ύπνου κάποιο αγαπημένο του παιχνίδι ή κάποιο αντικείμενο που έχετε παρατηρήσει οτι το έχει συνδυάσει με συναισθήματα ασφάλεια και οικειότητας.

6) Μείνετε λίγο μάζι του στο κρεβάτι μέχρι να το πάρει ο ύπνος αν χρειαστεί κάποιες φορές αλλά ΜΗΝ το αφήνετε να σηκώνετε από το κρεβάτι για να αποφύγει τον φόβο του. Έτσι του ενισχύετε τον φόβο του και είναι σαν να επιβεβαιώνεται οτι όντως κάτι πρέπει να φοβάται.

7) Αποφύγετε να υποχωρείτε συνεχώς στις επιθυμίες του την ώρα του ύπνου για να μην μάθει να συνδυάζει τον φόβο που έχει για το σκοτάδι σαν ένα μέσο να κερδίζει την εύνοιά σας και να του κάνετε όλες τις επιθυμίες του π.χ να μην θέλει να πάει στο κρεβάτι επειδή θέλει να δεί τηλεόραση και όχι επειδή φοβάται.


iatronet

Read more »

live το ταξίδι του Αϊ Βασίλη

Παραμονή Χριστουγέννων και το μαγικό ταξίδι του Αϊ Βασίλη από το Βόρειο Πόλο ξεκίνησε! Μπορείτε να δείτε ανά πάσα στιγμή, πού ακριβώς βρίσκεται το ιπτάμενο έλκηθρό του, φορτωμένο με χιλιάδες δώρα για τα παιδιά όλου του κόσμου, σε απευθείας σύνδεση με το γίγαντα του διαδικτύου Google και του Google Earth ή μέσω της Microsoft's Bing Maps και της Αμερικάνικης Αεροδιαστημικής Υπηρεσίας «North American Aerospace Defense Command» (NORAD). Η τελευταία ανέλαβε να προστατεύσει αυτό το ταξίδι, αλλά και να σας ενημερώνει συνεχώς, δίνοντας το στίγμα του! Είναι η πρώτη φορά από το 2004, που δύο ανταγωνιστικές εταιρείες τεχνολογίας παρακολουθούν το ταξίδι του Άι Βασίλη. Φέτος μια ομάδα μηχανικών της Google Mapsκατασκεύασε ένα νέο αλγόριθμο για τη μαγική διαδρομή του Αγίου των παιδιών, όπως δήλωσε στην επίσημη ιστοσελίδα της Google o αντιπρόεδρος του Google Maps και Google Earth, Brian McClendon!

  

Ραντάρ, δορυφόροι, και μαχητικά αεροσκάφη θα ακολουθούν το έλκηθρo σε όλη την πορεία του, ενώ η φωτεινή κόκκινη μύτη του Ρούντολφ η οποία εκπέμπει μια υπέρυθρη ακτίνα, θα επιτρέπει στους δορυφόρους, την ανίχνευσή του!

 

Όλα ξεκίνησαν το 1955, πολύ πριν γεννηθεί το internet, όταν το πολυκατάστημα «Sears Roebuck & Co.» δημοσίευσε μια αγγελία σε τοπική εφημερίδα στο Colorado Springs, δίνοντας έναν αριθμό τηλεφώνου όπου τα παιδιά θα μπορούσαν άμεσα να μιλήσουν με τον Αϊ Βασίλη, με την προειδοποίηση: «Παιδιά, να είστε σίγουρα ότι καλέσατε το σωστό αριθμό!» Ωστόσο από ένα τυπογραφικό λάθος δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα το άκρως απόρρητο στρατιωτικό τηλέφωνο στο «Continental Aerospace Defense Command» (CONAD) στο Colorado Springs, τον προκάτοχο της «NORAD».

Η λάθος αγγελία του πολυκαταστήματος «Sears Roebuck & Co.»

Ο τότε διευθυντής της «CONAD» συνταγματάρχης της Πολεμικής Αεροπορίας των Η.Π.Α. Harry Shoup, την παραμονή το βράδυ της 24^ης Δεκεμβρίου άρπαξε το κόκκινο τηλέφωνο έκτακτης ανάγκης, νομίζοντας ότι γίνεται επίθεση. Στην άλλη άκρη της γραμμής ένα 6χρονο αγόρι ρωτούσε με αγωνία: «Είστε πραγματικά ο Άγιος Βασίλης;» Νομίζοντας ότι ήταν φάρσα, ο συνταγματάρχης άρχισε να φωνάζει στο τηλέφωνο, απαιτώντας να μάθει ποιος είναι… Η μικρή φωνή άρχισε να κλαίει, ρωτώντας διστακτικά «Μήπως είσαι ένα από τα ξωτικά του Αϊ-Βασίλη, τότε;»  Εκείνη τη βραδιά ο συνταγματάρχης βρέθηκε να δίνει πληροφορίες σε δεκάδες παιδιά, σχετικά με την πορεία του ιπτάμενου έλκηθρου, δίνοντας συγχρόνως εντολή στους άνδρες της ομάδας του να παίξουν το ρόλο των βοηθών του Αϊ Βασίλη!

 

Ο τότε διευθυντής της CONAD συνταγματάρχης Harry Shoup

Από τότε η «NORAD», που όλο το χρόνο ασχολείται με την παρακολούθηση του εναέριου και του θαλάσσιου χώρου της Βόρειας Αμερικής και του Καναδά, κάθε Χριστούγεννα εδώ και πενήντα χρόνια, ακολουθεί την πορεία του αγαπημένου Αγίου των παιδιών. Όπως δήλωσε ο σημερινός επικεφαλής της «NORAD»Joyce Creech, στο «Associated Press» «Είναι συγκινητικό όταν ακούς έναν μικρό αναστεναγμό στο τηλέφωνο ή μόνο την αναπνοή ενός μικρού παιδιού, καταλαβαίνοντας την αγωνία του. Ωστόσο, έχουμε ακούσει και συγκλονιστικές ιστορίες. Όπως “Μπορώ να ζητήσω από τον Αϊ Βασίλη να θεραπεύσει τον αδελφό μου ή μπορώ να πάρω ένα ζευγάρι παπούτσια, γιατί δεν έχω κανένα;». 

Ενδεικτικά πέρυσι 1.250 οικογένειες στρατιωτών και πολιτών απάντησαν σε περισσότερες από 80.000 κλήσεις και μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με αποδέκτη τον αγαπημένο Άγιο των παιδιών. Χάρη στην εθελοντική βοήθεια μεταφραστών η ιστοσελίδα της «NORAD» προσφέρεται σε 8 γλώσσες: Αγγγλικά, Ισπανικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Πορτογαλικά, Ιαπωνικά και Κινέζικα.

Η παλαιότερη αφίσα της NORAD

Μπορείτε να μάθετε αν ο Άγιος Βασίλης πλησιάζει στην πόλη σας μέσω της ιστοσελίδας www.noradsanta.org ή στέλνοντας email στοnoradtrackssanta@gmail.com, στους τόπους κοινωνικής δικτύωσης της NORAD όπως το Twitter και το Facebook. Σε συνεργασία με τη Microsoft είναι διαθέσιμα για το iPhone, το Android ή και το Windows Phone 8 smartphone. Ακόμα, πληκτρολογώντας «Santa» στο Google Maps στο Android app for smartphones and tablets.ή το iPhone σας, όπως και σε απευθείας σύνδεση με το  Google Earth. 

Read more »

Γιατί οι περισσότερες «συλλήψεις» παιδιών γίνονται το Δεκέμβριο

Επιστημονικές μελέτες, δείχνουν ότι στις ΗΠΑ το ποσοστό των συλλήψεων το Δεκέμβριο φθάνει το 9% του συνόλου. Στο άλλο άκρο βρίσκεται ο Αύγουστος, όπου καταγράφονται οι λιγότερες συλλήψεις σε σχέση με τους υπολοίπους μήνες του χρόνου. Για το λόγο αυτό το μήνα Απρίλιο καταγράφονται και οι λιγότερες γεννήσεις. Για την τάση αυτή υπάρχουν και επιστημονικές εξηγήσεις οι οποίες μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν το γεγονός ότι η ποιότητα του σπέρματος επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, καθώς και εποχιακές διαφορές στη λειτουργία της υπόφυσης-ωοθηκών που προκαλούνται από τις αλλαγές στη διάρκεια της ημέρας, καθώς και μεταβολή στην ποιότητα του ωαρίου ή της δεκτικότητας του ενδομητρίου. Ωστόσο, καθόλου τυχαίο δεν θεωρείται, ούτε από τους επιστήμονες, ότι κατά το Δεκέμβριο, το μήνα των μεγάλων γιορτών του έτους, των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, παρατηρείται σημαντική αύξηση των σεξουαλικών επαφών. Μάλιστα, σημαντικός δείκτης αύξησης της σεξουαλικότητας την περίοδο των Χριστουγέννων είναι η αύξηση των πωλήσεων των προφυλακτικών. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι από τις αρχές Δεκεμβρίου κάθε χρόνο καταγράφεται διπλασιασμός των πωλήσεων προφυλακτικών, ενώ αντιθέτως μια εβδομάδα μετά τα Χριστούγεννα, ραγδαία πτώση. Η αύξηση της σεξουαλικής δραστηριότητας κατά τα τέλη του Δεκεμβρίου έχει ερμηνευθεί σε μεγάλο βαθμό στο πλαίσιο της ευθυμίας και της χαλαρότητας. Η περίοδος από τα Χριστούγεννα μέχρι την Πρωτοχρονιά συνδέεται με αυξημένες ευκαιρίες για κοινωνικοποίηση και πιο ηδονιστική προσέγγιση στη ζωή γενικότερα.

πηγή: iefimerida.gr

Read more »

Η μικρή Σαρλότ ζήτησε από τον Άγιο Βασίλη δύο πόδια!

Αντιμέτωπους με το πραγματικό νόημα της ζωής μας φέρει η επιθυμία της 5χρονης Σαρλότ από την Οξφόρδη η οποία ζήτησε  δώρο για τα Χριστούγεννα... δύο πόδια. Το κοριτσάκι που έχασε τα πόδια του και τα χέρια του από μια σπάνιας μορφής μηνιγγίτιδα είπε πως το μόνο δώρο που ήθελε για τα Χριστούγεννα είναι τα «δύο ροζ της πόδια».




Φανερά συγκινημένη  με δάκυα στα μάτια η μητέρα της μικρής, είπε στην εφημερίδα «Sun»: «Όταν περπάτησε για πρώτη φορά ήταν κάτι το απίστευτο. Αυτά τα πόδια ήταν αυτό που χρειαζόταν. Είναι τόσο άνετα και για πρώτη φορά μπορεί να σταθεί στα πόδια της και να περπατήσει κανονικά. Μετά από τόσες εγχειρήσεις και τόση ταλαιπωρία η Σαρλότ είναι χαρούμενη. Τώρα δεν την σταματάει κανείς. Νομίζω πως θα περπατάει όλη την ώρα. Είναι φανταστικό» και συνέχισε: «Το ροζ είναι το αγαπημένο της χρώμα οπότε λατρεύει τα καινούρια της πόδια».

Η μικρή προσβλήθηκε το Δεκέμβριο του 2010 από μηνιγγίτιδα με αποτέλεσμα να πάθει σηψαιμία και να χάσει τα άκρα της. Το παιδί μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο αλλά οι γιατροί αρχικά της έσωσαν τη ζωή. Πέντε μέρες μετά άρχισαν να μαυρίζουν τα πόδια και τα χέρια και ο ακρωτηριασμός ήταν αναπόφευκτος.

Ανώνυμος δωρητής που έμαθε την ιστορία της μικρής Σαρλότ πρόσφερε τα προσθετικά μέλη αξίας 6.000 λιρών.

«Το να βλέπεις το παιδί σου όρθιο δίπλα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι κάτι τόσο σπουδαίο. Αυτά τα Χριστούγεννα θα είναι χαρούμενα για μας και την Σαρλότ» δίνοντας κουράγιο σε όσους βρίσκονται  στην ίδια θέση αλλά και στους οικείους τους.

via

Read more »

Μαμά, υπάρχει ο Άγιος Βασίλης;

Ο 7χρονος Παύλος γράφει γράμμα στον Άγιο Βασίλη ζητώντας του να μην τον ξεχάσει.
Είναι ένα από τα εκατομμύρια παιδιά σε κάθε γωνιά της γης που περιμένουν με ανυπομονησία τον παχουλό ασπρομάλλη γέροντα να ξεκινήσει το μαγικό του ταξίδι στον κόσμο. Ο πιο αγαπημένος σίγουρα άγιος των παιδιών, σε παγκόσμια κλίμακα, αλλάζει όνομα ανάλογα με τη χώρα προέλευσης του παιδιού.

Είναι ο Father Christmas των Άγγλων, ο Santa Claus των Αμερικανών, ο P?re No?l των Γάλλων, ο Sinterklaas των Ολλανδών, ο Weihnachtsmann των Γερμανών, ο Babbo Natale των Ιταλών ή ο Άγιος Βασίλης των Ελλήνων.

Αργά ή γρήγορα όμως οι μικροί μπόμπιρες παρατηρούν ότι ο καλοκάγαθος παππούλης με τη μακριά γενειάδα μοιάζει όλως περιέργως πολύ στον μπαμπά ή στο θείο. Τι γίνεται τότε; Όλο και περισσότεροι γονείς αναρωτιούνται αν είναι καλό για το παιδί τους να πιστεύει στην ύπαρξη του Άγιου Βασίλη, φοβούμενοι ότι στη συνέχεια θα απογοητευθεί, ότι θα θυμώσει μαζί τους επειδή το εξαπάτησαν ή ότι το να συντηρούν την πίστη στον Άγιο Βασίλη δεν συνάδει με την προσπάθειά τους να διδάξουν στο παιδί τους να μην λέει ψέματα.

Οι έρευνες δείχνουν ότι τα περισσότερα παιδιά ανακαλύπτουν την αλήθεια σχετικά με τον Άγιο Βασίλη γύρω στα 6 ή 7 τους χρόνια.

Και αν το δούμε από την σκοπιά της εξελικτικής ψυχολογίας υπάρχει εξήγηση στο γιατί τότε. Σύμφωνα με τον Piaget, είναι η περίοδος που τα παιδιά μεταβαίνουν από το «προεννοιολογικό στάδιο» ανάπτυξης, όπου δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσουν την πραγματικότητα από την φαντασία, στο στάδιο των «συγκεκριμένων λογικών διεργασιών» που τους επιτρέπει να κάνουν λογικούς συλλογισμούς σχετικά με τον κόσμο. Γι? αυτό και σ? αυτή  την ηλικία αρχίζουν να αναρωτιούνται «πώς καταφέρνει ο Άγιος Βασίλης να επισκεφθεί όλα τα σπίτια σε μια νύχτα» ή «πώς χωράει από την καμινάδα».

Πάντως όταν τα παιδιά ανακαλύπτουν την αλήθεια αυτοί που απογοητεύονται περισσότερο είναι μάλλον οι γονείς! Αντίθετα, τα περισσότερα παιδιά αντιδρούν με θετικό τρόπο, νιώθοντας μάλιστα και ένα αίσθημα υπερηφάνειας, καθώς θεωρούν ότι η ανακάλυψή τους αυτή τα φέρνει πιο κοντά στον κόσμο των μεγάλων.

Όταν λοιπόν το παιδί μας ρωτάει αν υπάρχει πράγματι Άγιος Βασίλης, δεν χρειάζεται να επιμείνουμε στο ψέμα, προσβάλλοντας τη νοημοσύνη του, αλλά ούτε και να παρουσιάσουμε την ψυχρή αλήθεια των ενηλίκων, λέγοντας ένα ξερό όχι και ισοπεδώνοντας τη φαντασία του. Μπορούμε να αφήσουμε το παιδί να κάνει τη δική του αναζήτηση και να ενδιαφερθούμε να μάθουμε τη δική του άποψη, ρωτώντας για παράδειγμα «εσύ τι πιστεύεις;» ή «γιατί ρωτάς;». Αυτές οι ερωτήσεις μπορούν να αποτελέσουν το έναυσμα για πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις ανάμεσα στα παιδιά και στους γονείς.

Άλλωστε τα παιδιά έχουν την ικανότητα να μας δείξουν με τον δικό τους τρόπο πότε «δεν χρειάζεται» πλέον να πιστεύουν στον παχουλό άγιο, τουλάχιστον με τον τρόπο που πίστευαν ως τώρα, αρκεί εμείς να τα προσέξουμε. Ας έχουμε πάντως στο μυαλό μας ότι τα παιδιά έχουν ανάγκη μέχρι κάποια συγκεκριμένη αναπτυξιακή φάση -που διαφέρει για το κάθε ένα- να πιστεύουν σε σύμβολα ή μύθους. Το πόσο ενθαρρύνουμε τα όνειρα ή και τις φαντασιώσεις τους, σχετίζεται με την μελλοντική τους δυνατότητα και επιθυμία να ονειρεύονται και να στοχεύουν ψηλά και αν η φαντασία χρειάζεται σε όλες τις ηλικίες, για τα παιδιά είναι απαραίτητη.

Η ιστορία του Άγιου Βασίλη όμως θα μπορούσε να αποτελέσει και ένα πολύτιμο εργαλείο στα χέρια των γονιών στην προσπάθειά τους να διδάξουν στα παιδιά τους αξίες και αρχές, να τους καλλιεργήσουν την επιθυμία να βελτιώνουν τη συμπεριφορά τους, να τα ενθαρρύνουν να ονειρεύονται ένα καλύτερο μέλλον, να προσδοκούν πράγματα και να προσπαθούν γι? αυτά. Στον δυτικό κόσμο η ιστορία του Άγιου Βασίλη είναι βασισμένη στη ζωή του Αγίου Νικολάου που δώρισε την περιουσία του στους φτωχούς, ενώ στη χώρα μας ταυτίζεται με τον Μέγα Βασίλειο από την Καισαρεία, που έκανε πολλά φιλανθρωπικά έργα.

Μέσα από αυτές τις ιστορίες, λοιπόν, οι γονείς μπορούν να διδάξουν στα παιδιά τους την αγάπη, τη γενναιοδωρία, την ανιδιοτέλεια, την ελπίδα, τη βοήθεια προς τον συνάνθρωπο, την ισότητα απέναντι στο δικαίωμα να είμαστε ευτυχισμένοι. Βέβαια, ακόμη πιο αποτελεσματικό απ? το να διηγηθούμε μια ιστορία είναι να κάνουμε πράξη αυτές τις αρχές, δίνοντας οι ίδιοι το παράδειγμα στα παιδιά μας.

Έτσι, οι ημέρες των γιορτών είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να προτείνουμε στο παιδί μας να μαζέψει τα παιχνίδια που δεν χρησιμοποιεί ή κάποια ρούχα που δεν του κάνουν πια και να πάμε μαζί του να τα προσφέρουμε σε παιδάκια που τα έχουν ανάγκη, εξηγώντας του τους λόγους που το κάνουμε. (Στην Ιερισσό, η εκκλησία του Αγίου Νικολάου συλλέγει τέτοιου είδους προσφορές).

Παράλληλα, καλό θα ήταν να μάθουμε στο παιδί μας ότι αυτό που έχει σημασία είναι να το θυμηθεί ο Άγιος Βασίλης και όχι η αξία του δώρου. Αν πάλι το παιδί μας ζητήσει ένα πολύ ακριβό δώρο που δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουμε, μπορούμε να του εξηγήσουμε ότι αν ο Άγιος Βασίλης ξοδέψει τόσα χρήματα μόνο για το δικό του δώρο, δεν θα του μείνουν αρκετά  χρήματα και για τα υπόλοιπα παιδάκια και ότι είναι κρίμα μερικά παιδιά να μην πάρουν δώρο.

Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι αποθαρρύνουμε το παιδί μας απ? το να γράψει ένα γράμμα στον αγαπημένο του άγιο, ζητώντας του αυτό που ονειρεύεται. Κάθε άλλο. Ας το ενθαρρύνουμε και ας πάμε μαζί του στο ταχυδρομείο να στείλουμε το γραμματάκι του. Μ? αυτό τον τρόπο ίσως και να εκπλαγούμε, μάλιστα, διαπιστώνοντας ότι πολλές φορές τα παιδιά κάθε άλλο παρά υλικά πράγματα ζητούν από τον αγαπημένο τους άγιο.

Αντί λοιπόν για ακριβά παιχνίδια, φέτος, με την ευκαιρία της οικονομικής κρίσης και αντί οι γονείς να αισθάνονται ενοχές που δεν μπορούν να χαρίσουν στο παιδί τους το ακριβό δώρο που ζήτησε, μπορούν να περάσουν χρόνο με τα παιδιά τους στολίζοντας το σπίτι ή το χριστουγεννιάτικο δέντρο με αυτοσχέδια στολίδια, που θα αξιοποιήσουν τη δημιουργικότητα και τη φαντασία τόσο των ίδιων όσο και των παιδιών τους, να φτιάξουν γλυκά μαζί με τα παιδιά για να μοσχοβολήσει το σπίτι και κυρίως να περάσουν περισσότερο χρόνο μαζί τους, κάτι που τόσο πολύ τα παιδιά έχουν ανάγκη στις μέρες μας.

Τελικά, αυτό που φαίνεται να θυμούνται οι μικροί μπόμπιρες μεγαλώνοντας δεν είναι τόσο τα ακριβά δώρα που δέχτηκαν, όσο η ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο σπίτι, οι μυρουδιές, τα συναισθήματα, τα κάλαντα, η συμμετοχή στις θρησκευτικές τελετές. Άλλωστε ακόμα και το καλύτερο δώρο δεν ικανοποιεί το παιδί όσο μια ζεστή αγκαλιά, όσο η αίσθηση ασφάλειας και προσοχής από τους γονείς του.

Ας αφήσουμε τα παιδιά να ζήσουν τη μαγεία των Χριστουγέννων προσμένοντας τον ερχομό του αγαπημένου τους αγίου. Όσο υπάρχει αγάπη, ελπίδα και δυνατότητα να ονειρεύεσαι «το απίθανο» υπάρχει και Άγιος Βασίλης. Άλλωστε ποιος είπε ότι δεν υπάρχει;

Ειρήνη Κορδερά - Παιδοψυχολόγος (MSc) / Ψυχολόγος Υγείας (MSc)
Γραφείο: Ιερισσός Χαλκιδικής, Αγίου Νικολάου 13 (πλησίον Εθνικής Τράπεζας)


e-psychology

Read more »